¶ De ſancta Trinitate

¶ De ſancta trinitate ſermo ſcd̓s.Emo poteſt faceI re hec ſigna que tu facis. Habet̉ verbum iſtud originaliter Ioh̓. ca. iij. etrecitatum eſt in euangelio hodierno ẜm iſtā dominicam ⁊ feſtum p̄ſens. Naꝫ ſicut eccleſia celebrat ſolēnitatem ſanctoruꝫ ⁊ ſi in particularibꝰſolēnitatibus ſit aliquid neglectuꝫ ſanctos omnes et iam veneratur in vna ſolennitate ſimulin ſupplemētum negligentie. ſcilicet in feſto omnium ſanctorū. Sic d̓ qualibet perſona diuinafacit hodie ſpecialem ſolēnitatem ꝙ bn̄ cōgruitad ſignificandum diſtinctionē perſonarū ⁊ vnitatem eſſemtie. Ego habeo modo p̄dicare d̓ plꝰalta materia ⁊ ſubtiliori qͣꝫ ſit in tota theologiavel in aliqua facultate ſcilicet de eterna trinitate. ſcilicet de patre ⁊ filio ⁊ ſpirituſancto. Ideovt ſermo ſit ad dei gloriā ⁊ reuerētiam ⁊ noſtrarum animarū reformationem. ⁊ peccatoruꝫ correctionem. ſalutetur prius ſacratiſſima ꝟgo maria ⁊cͣ. Secretū ⁊ myſterium ſancte ⁊ eterne trinitatis quomodo eſt vnus deus creator omniūrerum. ⁊ ille deus vnus eſt tres perſone. pater.filius ⁊ ſpirituſſanctus eſt ita altum ⁊ tranſcendens ꝙ a pͥncipio mundi vſqꝫ ad finem nūqͣꝫ fuiſſet ſcitum per ītellectum humanū niſi deus reuelaſſet nobis. quia intellectus humanus nonſtoteſt comprehendere naturaliter tam altū myſterium. Iam videtis quāta eſt altitudo celi ſupra corda noſtra. maior incōparabiliter eſt altitudo trinitatis ſuper animas noſtras. Et ſicutnullo poſſe creato homo tenens pedes in terrapoſſet digito ſuo tangere celum. bene tamē poſſet ſupra naturaliter. Et hoc dupliciter. puta ſiceluꝫ inclinaret̉ deorſū. vel homo a deo in altūeleuaret̉ ⁊ tangeret celuꝫ. al̓s impoſſibile eſt celum digito tangere. Ita d̓ ſancta trinitate circaanimas. digitus anime quo tangit ē ſubtilis intellectus. Sicut enī corpꝰ homīs digito non poteſt tāgere celū naturaliter. ſic nec digitꝰ animepoteſt tangere intelligere ſeu cōprehendere myſterium trinitatis naturaliter. ſed bene ſupernaturaliter dupliciter. vel ꝙ celū. id eſt. ſecretū inclinatur deorſum vt fuit factum in benedicta incarnatione filij dei. ⁊ tunc eleuauit homīes quādo illa altitudo infinita humiliauit ſe de celo deſcendens ad terram. naturam humanā aſſumēdo. ⁊ ip̄emet ore ꝓprio reuelauit p̄dicauit ⁊ declarauit quomodo vnus deus eſt trinus in perſonis. ideo tangimus digito intellectus. Itemquia eleuauit homīes in altū vt apoſtolos. martyres. doctores. cōfeſſores. ꝑ altam contemplationem. ⁊ vite ꝑfectioneꝫ qui digito intellictustetigerunt myſteriū trinitatis. Ecce quomodovel ꝑ celi humiliationē vel homīs eleuationemtangimꝰ ſupernaturaliter myſteriū illud Auto

ritas dauid ī psͣ. cxliij. di. Dn̄e inclina celos tuos ⁊ deſcēde. Ecce pͥmꝰ modus. Tāge mōtes ⁊fumigabūt. Ecce ſcd̓s modus. Celos vocat ſecreta myſteria trinitatꝭ dicēſ: Dn̄e inclina celostuos .i. ſecreta. vnū celū eſt ꝙ vnꝰ deꝰ ē tres perſone. aliud. ꝙ ſolꝰ pater generat filiū. aliud. ꝙ aſolo patre ꝓcedit filiꝰ ꝑ eternā generationē. aliud. ꝙ ſpūſſanctꝰ ꝓcedit ab vtroqꝫ eqͣliter. Iteꝫaliud ſecretū ē. ꝙ in diuinis ſūt qͣttuor reales relationes et qͥnqꝫ notiōes. De iſtis dic̄. Inclinacelos. Ecce pͥmꝰ modus. Scd̓s. tāge montes ⁊fumigabūt Mōtes altiſſimos vocat apl̓s martyres doctores ⁊ ꝯfeſſores. qͥ habuerūt intellectū eleuatū ꝑ altam ꝯtemplationē ⁊ ſpūalem vitam. valles terreſtres ſūt gentes mūdane. ergodicit. tange mōtes ⁊ fumigabūt. Nō de fumo d̓furno calcis. ſed de fumo doctrinaꝝ ⁊ p̄dicationum ⁊ ad inſtar fumi incenſi boni odoris. Iſtisduobus modis ſcimus ſecreta trinitatis. aliterenī nullꝰ intellectꝰ humanꝰ potuiſſet ſciuiſſe neccognouiſſe myſteriū hͦ. qꝛ dicit apl̓us. Deꝰ lucēinhabitat inacceſſibilē. ꝙ nullꝰ hoīuꝫ vidit. necoculo corꝑis nec intellectus. ſed nec videre pōtcui honor ⁊ imperiū ſempiternū amē. Diuitibꝰhuiꝰ ſeculi p̄cipe nō ſublime ſapere. neqꝫ ſꝑareī incerto diuiciaꝝ. ſꝫ in deo viuo qͥ p̄ſtant nobisoīa abūde ad fruendū. bn̄ agere. diuites fieri inbonis oꝑibus. facile tribuere. cōicare. theſaurizare ſibi fundamētū bonū in futuꝝ. vt apprehēdant bonaꝫ vitā. j. Timotꝭ. vj. ¶ Queſtio vndeꝓcedit iſte defectꝰ ꝙ non poſſumus deū videreDico ꝙ nō eſt defectꝰ obiecti ẜꝫ potentie. qꝛ deꝰde ſe viſibilis eſt. ſꝫ defectus eſt ex ꝑte noſtri intellectus. qui non eſt ei ꝓporcionatus. nā oculꝰnoctue non poteſt videre ſolem qui tamen de ſeeſt bene viſibilis. ſꝫ oculus noctue ē improporcionabilis. Ita myſteriū trinitatis de ſe clariſſimū eſt et viſibile. ſed defectus eſt parte noſtri ītellectus. id̓o dixit ph̓s. Sicut ſe habet oculusnoctue ad lumen ſolis. ita intellectus noſter admanifeſtiſſima in natura. Ideo dicā vobis miraculum d̓ ſancto Augꝭ. maximo doctore ⁊ ſubtiſſimo qui voluit facere vnū librū in quo declararet ſecreta trinitatis rōnibus naturalibus argumentis autoritatibꝰ. Cū autē ſemel ambularet iuxta litus maris meditando vt ſcriberet rationē quādo occurreret. inuenit puerū gr̄oſumqͥ cum vna patella argētea trahebat aquam demari ⁊ mittebat ī ꝑua fouea quā fecerat cū manū. Cū aūt beatꝰ Augꝰ diu ꝯtēplatꝰ fuiſſet puerum. dixit ſibi. qͥd facis fili? Reſpōdit ꝙ totaꝫaquaꝫ abyſſi maris valebat mitte in illa ꝑua fouea. Innuēs Augꝭ. ꝙ fouea ꝑua erat liber. patella argētea ītellectꝰ auguſtini clarꝰ ⁊ ſubtilis.maris abyſſus ſecretū trinitatꝭ infinitū. et puerdiſparuit. O dixit Augꝰ. Inuanū laboro. ⁊ dimiſſis rōnibꝰ naturalibꝰ ⁊ phiſicis. qͥbꝰ non pōt