Sermo

ſunt fieri. ꝙ autē ita ſit oſtendit xp̄s ꝑ tale exemplū in natura Magiſter totam ſcientiā dat haccalario. ⁊ totaꝫ ſibi retinet. quia dando eam nōpriuatur ea. ⁊ ambo dant totaꝫ diſcipulo. ⁊ ambo retinent ſibijpſis totam. Ita in ꝓpoſito. deꝰpater totum velle ſcire ⁊ poſſe dedit filio ⁊ totūſibi retinuit ⁊ eis non ē pͥuatus. et pater ⁊ filiuscōmunicauerūt ſpirituiſancto ⁊ ſibi retinuerūtSextum ſigillū eſt ꝙ totum poſſe. totum velleet ſic d̓ alijs ꝑfectionibus quas habet pater. habet filius. habet etiam ſpūſſanctus. et tamē deꝰpater poteſt generare filiū. ⁊ deus filius hoc nōpoteſt. nec ſpūſſanctus. Et etiam pater ⁊ filiuspoſſunt ſpirare ſpiritūſanctuꝫ aliū ab ip̄is in ꝑſona. ⁊ tamē hoc non poteſt ſpūſſanctꝰ. Qd̓ autita ſit oſtendit magiſter ſententiaꝝ ⁊ ꝯfirmaturvt prius. Hoc ē mirabile. Quomodo igit̉ hec fieri poſſunt ſigillum clauſū eſt. ſed aperiat̉. Secſi eſt mirabile tamē eſt poſſibile nec dubitabileQuia poſſunt hec fieri. ꝙ autē ita ſit ptꝫ. Namponat̉ exemplū ꝙ rex caſtelle habeat vnā nobilem ciuitatem ⁊ habeat plenū poſſe ſuꝑ eam. vēdendi. donandi. ⁊ alienādi. et dat illā cum totopoſſe ſuo et dominio regi arrogonie ⁊ trāſferatdominiū. hoc caſu poſito. totū dominiū ⁊ poſſeqd̓ habebat rex caſtelle in ciuitate hꝫ rex arro?gonie Et tamē rex caſtelle habebat poſſe ꝙ poterat eam dare non ſolū regi anglie. francie ⁊cͣ.imo etiā regi arrogonie. Et tamen iſte rex arrogonie dato ꝙ poſſit dare regibus francie ⁊ anglie. non tamē arrogonie quia ſuum eſt. Id̓o ſibijpſi dare non poſſet. Ita in ꝓpoſito. deus pater totū poſſe ſuum ⁊ velle dedit filio. ⁊ pater etfilius ſpirituiſancto Et quicquid pater poteſtꝰvult filius poteſt ⁊ vult. Et quecūqꝫ ambo volūt ⁊ poſſunt. poteſt ⁊ vult ſpūſſanctus. Et deus pater poteſt generare deū filium. et tamē deus filius non poteſt generare deum filiuꝫ. ⁊ deꝰpater et deus filius poſſunt et volunt ꝓducereſpiritūſanctū Et tamē ſpūſſanctus nec vult necpoteſt ꝓducere ſpiritūſanctū. Ecce ſextuꝫ ſigillum apertū per xp̄m. De hoc vide ſanctū Thomā pͥma ꝑte. q. xlij. arti. vj. Ibi cōcludit ⁊ ꝓbatꝙ filius ē equalis patri ī poteſtate ⁊ ſpūſſanctꝰvtriqꝫ. quo tamen non obſtante nō ſequitur vtidem dicit. pater poteſt generare. ergo filiꝰ. Cuius rationē aſſignat vbi ſupra ī ſolutiōe ad tertium argumentum. ¶ Septimū ſigillum ē ꝙ pater eſt omīpotens. ⁊ non habet poſſe vt generetur. Filiꝰ ē omnipotens. ⁊ tamen non habet potentiam vt generet. Et ſpūſſanctus eſt omnipotens. ⁊ tamen non habet potentiam vt generetvel ꝓducat ſpiritūſanctū. Et vterqꝫ iſtoruꝫ eſomnipotens ⁊ neuter habet̉ potentiaꝫ vt diempteritum reuocet. neqꝫ vt corruptam virginemfaciat nō fuiſſe corruptā. vt dicit Thomas prima ꝑte. q. xxv. arti. iiij. in corpore articuli et in

ſolutionibꝰ argumentoꝝ. Quod auteꝫ iſtud ſitverū oſtendit Athanaſius de generatiōe ⁊ ſpiratione p̄dictis. Et magiſter ſententiaꝝ vbi ſupra. Et cōfirmat eccleſia titulo ⁊ capitulo p̄alletis. Hoc ē valde mirabile. Et quomodo poſſūthͦ fieri. Nunqͥd eēt mirabile vt diceret̉ Ariſto.habuit omnē ſcientiā. Et tamē ꝙ neſciuerit geometriaꝫ vel ariſmetricam. certe mirabile eſſet.Quomodo ergo poſſunt hec fieri. ſigilluꝫ clauſum eſt Sed aꝑiat̉. Sꝫ ſi eſt mirabile tamen eſtfactibile nec dubitabile. quia poſſunt hec fieri.ita autem ꝙ ſit patet per exemplū Ponat̉ ꝙ ſitaliquis magiſter ī theologia maximus ⁊ perfectus. iſte nunqͥd poſſit docere lapideꝫ theologiam. Certe non. Sed hoc non eſt ex defectu ſuoſed lapidis. Nunqͥd poſſet docere pueruꝫ in cunabulo exiſtentē. Certe nō. quod non eſt ex defectu ſui ſed pueri. Ita in propoſito deus paternec filius ⁊cͣ. poſſunt facere ꝙ reuocent diē p̄teritum ⁊c̄. Sꝫ hoc non eſt ex impotentia dei ſedrei. qꝛ talis res non eſt factibilis. et tamen deusdicitur omīpotens quaſi omnia potens. qꝛ omnia poſſibilia poteſt ⁊cͣ. Ecce ſeptimuꝫ ſigillumaꝑtum. Et ꝑ cōſequens omīa ſeptem. ⁊ ſic patꝫprima ⁊ ſcd̓a ſolutio q̄ſtionū ſupradictaꝝ. Tertia ſolutio ſcilicet tertie q̄ſtionis eſt hec ꝙ hoc ſacrum myſteriū trinitatꝭ eſt cognoſcibile ⁊ attingibile cōdicionaliter ſi credideris videbis. Qd̓oſtendit beatus Auguſtinꝰ dicens: Ꝙ fidei queeſt in via ſuccedit clara viſio in patria ⁊ ſpei cōprehenſio ſiue tentio ⁊ charitati fruitio. Si ergo volumus videre in patria. credamus in viaquia ſi crederis videbis. Sed cū fides ſit de inuiſibilibus. quia ẜm Auguſtinū. fides eſt credere quod tu nō videſ. quomodo credimus quodnon videmus. Quomodo poſſunt hec fieri Adhoc reſpondet Auguſtinꝰ in libro de fide rerumīuiſibiliū. ⁊ oſtēdit per duo exempla. quod credimus ⁊ non videmus. Primū eſt tale. tu dicisillum ſutorem eſſe patrem tuū. et ſi dicatur tibinunqͥd vidiſti eum te generanteꝫ? Reſpōdebisnon Si igitur credis d̓ patre viſibili quē videscredes de patre inuiſibili quē non vides. Secūdum exemplum deati Auguſtini Tu es egrotꝰmedicus conſulit tibi ꝙ tu recipias talem medicinā. ⁊ curaberis. Nunqͥd vidiſti te curari. Reſpondebis non. Quid ergo dicis ꝙ valebit medicina. Certe dices. qꝛ medicꝰ dicit. ⁊ quare credis medico. Reſpōdebis. qꝛ legit in libris Auicēne vel talis medici. ⁊ ſi dicat̉. Scitis ip̄m. reſpondebis. non. ſed audio. ⁊ ita credo Igit̉ credis quod nō vides. crede igitur vt videas. Nāſi credideris videbis. qd̓ nunc vides fide ī viatūc clara facie videbis in gloria. ad quaꝫ nos ꝑducat qui in trinitate ꝑfecta viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ. Amen.