Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſancta Trinitate

qua querebat̉ ẜm quem caſuꝫ diſcipulus attēdēs poſſit ſine reprehenſiōe ſupra lectiōe magiſtri queſtionē facere patuit enī ꝙ in tribꝰ caſibꝰ.Primo ſi magiſter diceret aliquid qd̓ excederet naturale ingeniū homīs ⁊ intellectum. Secūdo ſi diceret aliquid cōtra experimentū naturalis cōſuetudinis. Tertio ſi diceret aliqͥd qd̓excederet ꝯſilium reuelatū in ſacra ſcriptura cōtētum p̄ſertim ſi imponetur diſcipulis ad credēdum ⁊ tenendū. tunc diſcipuli iuſte ⁊ ſine reprehenſione poſſent q̄ſtionem magiſtro facere ⁊ dicere. Quomodo poſſūt hec fieri. Reuera beatꝰIohānes qui eſt in ſacra ſcriptura maximꝰ. quieſt doctus ⁊ magiſtratus ꝑ xp̄m ⁊ eius ꝯſiliumet paradiſi ſtudiū. quia per trinitatis myſteriuꝫip̄e ⁊ eius diſciplina approbat̉. Iſte enī tā grandis magiſter ⁊ admirabilis īter multas admirādas q̄ſtiones ⁊ diſciplinas ponit ⁊ dicit. j. Ioh̓.v. Tres ſunt qui dant teſtimoniū in celo. pater.ꝟbum. ⁊ ſpūſſanctus. Et hi tres vnuꝫ ſūt. Hecdiſciplina videtur habere predictas cōditiōes Prima excedit hominis intellectum ⁊ rōnem⁊ ingeniū. quod ſic patet. quia ẜm rationem noſtrā videtur ꝙ quecūqꝫ diſtincta ſūt: ſūt in natura ſua diſtincta. verbi gr̄a. In omni genere creaturarū celum ⁊ terra diſtincta ſunt. quia celumhabet naturā ⁊ formā incorruptibilē. ⁊ t̓ra corruptibilem. ⁊ ſic tanqͣꝫ corruptibile ⁊ incorruptibile diſtincta ſunt. Sic nature diſtincte ſūt dueſtelle in celo. vt ſol ⁊ luna. qͣꝫuis ſunt incorruptibiles. tamen diſtincta ſūt loco ⁊ magnitudine etetiam claritate. Etiā in angelis om̄es natura eteſſentia diſtincti ſūt. lapis ⁊ arbor diſtincta ſūtnatura. capra ⁊ leo. duo homines anima diſtincti ſunt. quia alia eſt anima petri. ⁊ alia ē animamatthie. ⁊ alia eſt anima georgij. Ita ꝙ vbicūqꝫinuenimꝰ in rebus creatis diſtinctione ꝑſonarūſemꝑ inuenimꝰ diſtinctionē eſſentiaꝝ ⁊ naturarum. Ꝙ igit̉ dicimꝰ ꝙ in diuinis ſunt tres ꝑſonediſtincte ⁊ non ꝑ eſſentiā vel per ſubſtantiā. vl̓per naturam diſtincte. rationē excedit. Si enī filij iſrael non poterāt intendere in faciem moyſiꝓpter claritatem vultus eius. vt habetur Exo.xxxiiij. quia videbat dei eſſentiam ⁊ ꝑſonarumtrinitatem Quomodo poſſemus attendere ⁊ attingere trinitatem om̄ia excedētem. Quomodoenī quis poſſit intelligere ꝙ vnitas ſit trinitas.⁊ trinitas ſit vnitas. cum numeri omnes ſint natura ⁊ ſpecie diſtincti. vt non ſint duo equales.quia ternarius excedit binariuꝫ. ⁊ quaternariꝰternarium ⁊cͣ. Quomodo ergo poterimus noscapere ꝙ pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus ſūt tres ꝑſone ⁊ indiuiſa ſubſtantia natura ⁊ eſſentia noncapit ratio humana. igitur excedit rationē Id̓odicit beatꝰ Bern̄. in ſermone de ſancta ⁊ inacceſſibili trinitate. Inquire d̓ trinitate peruerſa curioſitas eſt. tenere et credere vt docet eccleſia. fi

des ⁊ ſecuritas eſt. videre eam ſicut ē felicitas ē.Et ꝓpter hoc Augꝭ. volentem hoc myſteriumoſtendere rationibus legimus reprehenſū. Legitur enī eo tempore quo librosⁱ de trinitate ſancta compoſuit ⁊cͣ. Nota hiſtoriē ⁊cͣ. igitur patꝫꝙ excedit hūanū ingeniū. Scd̓o excedit omneexperimentum et exemplar. quod ſic patet ẜmapoſtolum ad Roma .j. et ẜm Dionyſiū de celeſti Ierarchia. Que cognoſcimꝰ d̓ inuiſibilibus⁊ celeſtibus per viſibilia percipimus. modo ī rebus viſibilibus ⁊ creatis oppoſitum huius myſterij īuenimus vt patuit. Ꝙͣuis enī hoc myſte.riū ſanctiſſime trinitatꝭ ꝓbemꝰ vel magis declaremus per exempla ⁊ ſimilitudines. tamen omnia deficiūt. Quod patet ſi vnum exemplum inmediū deducatur. Dicit̉ ꝙ in pomo ſūt tria. ſcilicet odor. ſapor. ⁊ color. ⁊ tamen non ē niſi vnūSic in ſancta trinitate ſunt pater. filius. ⁊ ſpūſſanctus. ⁊ tamen tm̄ vnus ē deus. Iſtud exemplum ſi magis attendatur ⁊ bene. magis eſt contra qͣꝫ pro. Naꝫ illorū trium nullum eſt primumNec color eſt pomū. nec odor eſt pomuꝫ. nec ſapor eſt pomū. Sꝫ in trinitate pater eſt deus. filius eſt deus. ſpūſſanctus ē deus. Patet hoc idēſimile in exemplis alijs que omnia deficiunt a ꝑfecta probatiōe ⁊ oſtenſione iſtius altiſſimi myſterij quod eſt ꝙ deus eſt vnus ⁊ trinus. Undede hoc legitur. iij. Eſdre. iiij. ꝙ cum eſdras ſuꝑquibuſdam dei ſecretis miraretur ⁊ vellet comprehendere angelus dixit ſibi. Si vales flāmāignis pondera. flatum menſura venti. ⁊ diem p̄tentum reuoca. quaſi diceret. Nō poſſis cōprehendere hec terrena quomodo poteris comprehendere celeſtia. patet ergo ꝙ excedit omne experimentum. De hoc vide beatum Thomampͥma parte queſtiōe. xxxij. arti j. ibi oſtendit ſubtiliter ꝙ impoſſibile eſt per rationem naturaleꝫad cognitionē trinitatis diuinarum perſonarūperuenire. Et ꝙ ille qui nititur trinitatem diuinarū ꝑſonarum probare naturali ratione dupliciter fidei derogat. vide eū vbi ſupra. Tertiovidetur excedere diuinū myſterium reuelatumin lēge ex parte dei quam populo dei tradidit.Ita deus dic̄ Deutꝭ. vj. Audi iſrael deus tuusdeꝰ vnus ē Ponit igitur deus vnitatē ⁊ non trinitatem vt videtur. Iteꝫ beatus paulus qui penetrauit vſqꝫ ad tertium celum ⁊ audiuit archana dei j. Corꝭ. viij. dicit ſic. Nam ⁊ ſi ſint qͥ dicātur dij ſiue in celo ſiue in terra. ſiquideꝫ ſunt dijmulti ⁊ dn̄i multi. nobis tamē vnus deus paterex quo om̄ia ⁊ nos in illo ⁊ vnus dominus ih̓schriſtus per quē omnia ⁊ nos per ip̄m. videt̉ ꝙPaulus ponit in diuinis vnitatē ⁊ non trinitatem. et quia iſti duo ſcꝫ moyſes et paulus qui h̓exiſtentes viderunt diuinā eſſentiam qd̓ eſt eisconceſſum vt dicit Augꝰ et nulli alteri. ponuntin diuinis vnitatem vt videtur ⁊ non trinitateꝫ