Sermo

peliunt̉ in inferno. in puteo pleno plūbo liquefacto. quia plumbū eſt ponderoſum. ⁊ ꝯueniēseſt ad humiliandū eos qui noluerunt eſſe humiles in hoc mūdo. iuxta etiā v̓bū xp̄i. Luc̄. xviijQui ſe exaltat humiliabit̉. Nonꝰ modus male vite eſt peior omniū. ſcꝫ dei abominatio. vt ili qui noſcēdo deum blaſphemāt. negant ⁊ renegant vt faciūt ſepe luſores taxillorū. ⁊ hominesarmoꝝ ī domibꝰ pauperū laboratoꝝ ī deſpectūxp̄i. ⁊ ꝟginis marie eos ꝟberādo ⁊ bona eoruꝫauferēdo. De talibus d̓r Tob̓. xiij. Maledictierunt qͥ ꝯtempſerint te ⁊ ꝯdēnati erunt qui blaſphemauerūt te qm̄ omnes tales ſine penitentiafrequēter moriunt̉ ⁊ includunt̉ in nono carcereinferni cum illis qui de nono ordine ſeraphin ceciderunt. ⁊ credo ꝙ tales ſepeliunt̉ in infimo loco cum lucifero. Ecōtra autē dicenduꝫ eſt ⁊ eritd̓ illis qͥ benedicūt deū Tob̓. xiij. Bn̄dicti erūtqui edificauerunt te. ⁊ beati omnes qui diligūtnomen tuum quoniam tu benedices iuſto. Tales veraciter poſſunt dicere. Ne derelinqͣs animā meam in inferno ⁊cͣ. Quod nobis concedatomnipotēs ⁊cͣ.¶ De ſancta trinitate. ſermo pͥmus.Uomodo poſſunt hec fieri Ioh̓. iij. Hec queſtioeſt in euangelio hodierno ſed ſolutio eſt Ioh̓. xj. ⁊. xiiij. ca. Cum magiſter noſter ih̓s xp̄s docuiſſet diſcipulos ſuos⁊ eis miranda dixiſſet de diuinis ꝑſonis ⁊ interalia de patre ⁊ dixiſſet hec verba. In domo patris mei manſiones multe ſunt ⁊cͣ. His auditisdixit Philippus chriſto: Domīe oſtende nobispatrem ⁊ ſufficit nobis. chriſtꝰ reſpondit philippo dicens: Qui videt me videt ⁊ patrem meuꝫ⁊cͣ. Ex qͣ hiſtoria apparet ꝙ magiſter ih̓s chriſtꝰphilippum querentē ⁊ petentem reprehendit dicens. quomodo tu dicis oſtende nobis patremSub iſtis verbis Philippi chriſto loquentꝭ ſuomagiſtro poteſt fieri talis q̄ſtio ⁊ petitio an diſcipulus qui audit magiſtrū loquentē difficilia addiſcendum ⁊ intelligenduꝫ. poſſit magiſtro mouere queſtionē ſine reprehenſione ⁊ quando etin qͥbus caſibus hoc fieri poſſit Dicendū ꝙ ī tribus caſibus quos ponit ſanctꝰ ioh̓es. Primuscaſus vel pͥma conditio ē quado lectio magiſtrieſt ſuꝑ naturale ingeniū hominis ⁊ intellectumhoc eſt quādo excedit humanā rationē. Iſtū caſū ponit Ioh̓. iij. ca. vbi dicit ꝙ magiſter noſterxp̄s dicēs ad Nycodemū int̓ alia dic̄ ſibi. Amēamen dico vobis. niſi qͥs renatꝰ fuerit denuo nōp̄t videre regnū dei Ecce xp̄i lectio ⁊ diſciplinaHec lectio excedit naturale ingeniū hoīs ſeu intellectū. qꝛ hō qn̄ eſt iam ſenex ꝙ iteꝝ naſcat̉ ꝙvterū matrꝭ īgrediat̉ humanū excedit ītellectu.Ideo Nicodemꝰ iſtam diſciplinaꝫ nō valēs in-

telligere formauit ſuꝑ eā q̄ſtionē. ⁊ dicit ei. quōhomo pōt naſci denuo cū ſit ſenex. nunqͥd pōt īventrē matris ſue introire iteraro ⁊ renaſci. Ettunc magiſter ieſus xp̄s ſibi expoſuit ꝙ erat duplex natiuitas. vna a matris vtero. alia ꝟo ī baptiſmo ⁊ ſpirituſancto. vltimo mō oportebit naſci qͥ voluerit videre regnum dei. ¶ Scd̓s caſusſeu ꝯditio ē qn̄ locutio magiſtri eſt ꝯͣ experimētum ꝯſuetudinis generalis. hͦ eſt qn̄ excedit oēꝫꝯſuetudinē ⁊ viſionē. Iſtū caſum expoſuit beatus Ioh̓. vj. ca. vbi expͥmit ꝙ xp̄s docens ſuosdiſcipulos inter alia dicit. Ego ſū panis viuusqui d̓ celo deſcendi. ſi qͥs manducauerit ex hocpane viuet ineternū. Et panis quem ego dabocaro mea eſt. Ecce xp̄i lectio. Hec lectio exceditoēm ꝯſuetudinē ⁊ exꝑimentū ꝙ homo dat carnes ſuas alijs ad manducandū ⁊ nutriēdū. hocnūqͣꝫ eſt viſū nec ꝓbatum nec auditum. ideo nōvalentes lectionē caꝑe litigabāt ad inuicē ⁊ queſtionē formantes dicebāt Quomodo poteſt hicdare nobis carnē ſuam ad manducandū. ⁊ tuncmagiſter expoſuit eis quō ipſe erat filiꝰ dei verꝰdeꝰ ⁊ homo. ⁊ quō panis erat ꝯuertendus in eiꝰcarnē. ⁊ vinuꝫ in eius ſanguinē in ſpecie vini. etquō hic cibus bene vtentibꝰ ꝯfert vitā eternaꝫ.Cōſimilē ſententiā Ioh̓. vij. exponit ꝙ cuꝫ ip̄eih̓s in templo doceret. iudei ſcientes ꝙ nūqͣꝫ magiſtrum habuerat nec didicerat. et docebat mirabilia de ſacra ſcriptura. videntes hoc eſſe cōtra generalē cōſuetudinē hominū ⁊ experimentū admirantes querebāt ⁊ dicebāt. Quomodohic lr̄as ſcit cum nunqͣꝫ didicerit. Ieſus autemſoluēs eis iſtā q̄ſtionē dixit. Mea doctrina nōē mea. ſed eius qͥ miſit me. Si quis voluerit voluntatē eius facere cognoſcet de doctrina vtrūex deo ſit. an ego a metp̄o loquar. Qui a ſemetip̄o loquitur gl̓iam ꝓpriaꝫ querit. ¶ Tertius caſus quādo lectio magiſtri eſt contra p̄ceptuꝫ ſacre ſcripture ſeu conſiliuꝫ. hoc eſt quando excedit diuinā reuelationē. Iſtū caſum ponit beatꝰIoh̓ .xij. ca. vbi pōit ꝙ magiſter noſter ih̓s xp̄sloquens ⁊ docens iudeis inter alia. dicit eis ꝙipſe filiꝰ hominis erat verus meſſias ⁊ habebatexaltari in cruce ⁊ ſuſpēdi. Ecce xp̄i lectio. Heclectio videbatur iudeis contradicere et excedere reuelationē diuinā ⁊ ſcripturam ſacram. cuꝫenī ſcriptura ſacra dicat xp̄m ſeu meſſiam vel filiū hominis nūqꝫ moriturū. ⁊ xp̄s dicebat ⁊ docebat ſe in cruce moriturū contra ſacrā ſcripturam videbatur dicere. Et ideo iudei capere nōvalentes queſtionē formantes dixerūt Nos audiuimus ex lege ꝙ xp̄s manet ineternū Et quomodo tu dicis. Oportet exaltari filiū hominis.Quis enī eſt iſte filius hominis. Et tunc xp̄s expoſuit eis quomodo ip̄e poterat mori ẜm hūaꝫnitatē. ſed ip̄e viueret ineternū ẜm diuinitateꝫ.ecce tertiꝰ caſus. Patet ergo ſolutio q̄ſtionis inKk 5