Feria quinta poſt petecoſtes

minoris qͥ eſt in paradiſo qͣꝫ pape vel imperatoris. Ideo magnū peccatuꝫ eſt de illis qͥ faciuntmagnū planctū ⁊ triſticiā de illis pueris cuꝫ deberetis facere de eis maius feſtuꝫ qͣꝫ de magnisin die nuptiaꝝ. Id̓o apl̓s. Nolumus vos ignorare de dormientibꝰ. id eſt. innocēter in chriſtoquieſcentibꝰ vt non ꝯtriſtemini ſicut ceteri quiſpem non habent. j. Theſſal̓. liij. ¶ Secūda cōditio ꝑſonarum de qͥbus ſit feſtum in celo eſt melior. ſcꝫ de ꝑſonis plene obedientibꝰ. ſicut ſūt illi qui quādo habēt etatē diſcretionis recipiuntꝓpoſitū ante mortē ſuſtinere qͣꝫ facere ꝯtra voluntatem ⁊ mandatū dei. ⁊ ſic cōſeruant ſe ī puritate baptiſmali. gratiā augmentando. Nolūtſe regere ẜm ſenſualitatē et eorū inclinationē. ſꝫẜm dei voluntateꝫ. dicendo: domine ego inclinatus ſum ad ſuꝑbiam. ſed video ꝙ vos domine p̄cepiſtis humilitatē. id̓o volo viuere humiliter. ⁊ ſic d̓ alijs. De iſtis talibꝰ ſit magnū feſtūin celo. qui quādo vident ꝙ homo ſic ſe ꝯſeruatꝙ ꝓ nullo lucro officio dignitate ſeu honore faciat cōtra dei mandatū: imo quādo dicitur eis.vos poſſetis lucrari tot florenos ſi faceretis falſum iuramentū. dicunt hoc eſſe peccatū mortale. qͥd ꝓdeſt homini ſi vniuerſū munduꝫ lucret̉⁊cͣ. Item ſi dicit̉ eis. vos poſſetis habere placitum cum tali muliere ⁊cͣ. dicūt nolo placitū. qd̓tm̄ cōſtaret mihi. quia eſſem dānatus. Ideꝫ devindicta inimicoꝝ. Sancti d̓ tali faciūt magnūgaudium in celo ⁊cͣ. Declaro ꝑ taleꝫ ſimilitudinem. Si rex mitteret vnuꝫ militē ex ſuis int̓ inmicos ſuos. qui multis modis tēptarēt militeꝫvt faceret contra regē ꝓmittendo ſibi honoresofficia diuicias ⁊cͣ. Ipſe autē miles tanqͣꝫ bonꝰet fidelis dicit. mihi non placet. quia nullo modo faciam. quia hoc eſſet cōtra honorem regis.Quādo talis miles reuertitur ad curiam. ⁊ oēsſcient ſuam fidelitatē. omnes faciūt ſibi magnūfeſtum ⁊ gaudiū. ita deus miſit nos in hoc mūdo inter inimicos Qui enī vult bene viuere illehꝫ multos inimicos. ¶ Primo carnē. quia caroſemꝑ inducit ⁊ inclinat ad ea que ſunt cōtra deihonorem. Secūdo ſenſus corꝑis īteriores ⁊ exteriores. ab extra autē ſunt demones. ⁊ occaſiones peccandi. ⁊ ꝯtradictiōes. vir ꝯtradicit vxori. ⁊ ecōuerſo. pater filijs. ⁊ fater frati ⁊cͣ. Si volunt tenere bonā vitā ⁊ facere penitētiaꝫ. tūc vtait dominꝰ. Inimici eius domeſtici eiꝰ. Mat.x. Qui ergo ſcit prudenter ſe ꝯſeruare inter totinimicos. nec facit cōtra dei honorē. nec eundoad diuinos ꝓ aliqua neceſſitate. ⁊ ſic de alijs p̄ceptis. Quādo talis venit ad curiaꝫ celi. fit ſibimagnū feſtū dicente ſibi xp̄o. Euge ẜue bone ⁊fidelis ⁊cͣ. Mat. xxv. No euge interiectio gaudetis. Serue bone. qꝛ tenuiſti bonā vitam. ⁊ fidelis. qꝛ nihil feciſti ꝯtra honorē meū. Moraliter inſtruimur vt ẜuemus dei mādata. quia ali

ter nō poſſemꝰ paradiſum intrare. Ratio. quiaẜuus qui non facit voluntatē domini non cōſequitur ſolidatam ſiue ſalariū Sic nos om̄es ſumus captiui xp̄i. qui ꝓ ſolidata ſiue ſtipēdio ꝓmittit nobis regnū celeſte ſi bene ẜuiemus ſibiId̓o xp̄s. Si vis ad vitam ingredi ſerua mandata Matth̓. xix. De obediētibꝰ ergo dicit thema. Factū eſt gaudiū magnū ⁊cͣ. Tertia cōditio eſt de ꝑſonis digne penitentibꝰ q̄ ꝑdideruntpuram innocentiā. ⁊ multociens fecerunt ꝯtradei mādata. Remediū qd̓ habent ex digna penitentia. que habet duo. Primū eſt afflictio corporalis Secūduꝫ ē diſcretio intellectualis. Depͥmo exemplū eſt caſtigare carnē dicendo. dn̄eiſta caro fecit me peccare. ego eam caſtigabo etrecipiam ciliciū aūt diſciplinā. Ideo xp̄s dicitfacite fructus dignos penitētie. Luc̄. iij. gloſa.qꝛ iuxta modū ⁊ qͣꝫtitatem peccatorū. debet eſſepenitētia. qui enī plus peccauit maiorē teneturfacere penitentiā. Scd̓o requirit̉ diſcretio intellectualis ne ex afflictiōe ꝑdatur maius bonumſcꝫ ex nimia vigilia ꝑdat ſermonē. vel ex nimioieiunio rōnem que eſt melior. Item ne ex nimiapenitētia pars iniuriet̉. talis debet eſſe ꝙ nō ſitp̄iudicatiua parti. Id̓o diſcrete debet fieri. qͥlibet ſcit qͣꝫtum poteſt portare aſinus ſuus in tanta via. De iſta materia dixit talem ſimilitudinēQue mulier habens dragmas decē. ⁊ ſi ꝑdiderit dragmā vnam nōne accendit lucernā ⁊ euertit domū ⁊ q̄rit diligenter donec inueniat. vſqꝫſuper vno peccatore penitētiā agente. Luc̄. xvMulier iſta ſignificat ꝑſonaꝫ obedientē ad decem p̄cepta. que ſūt quaſi decem dragme. q̄ auree ſunt. quia eis emitur regnum celorū. perditdragmā vnam quādo peccat contra vnū preceptum. vel pͥmum vel ſcd̓m ⁊cͣ. Et euertit domūcordis quā oportet face̓ qͣttuor vt fecit illa mulier. que pͥmo accendit lucernā Ecce cognitio peccatorū. Scd̓o euertit domū. Ecce contritio peccatorū. quādo dicet. O miſer ego ſū religioſusvel clericus. vel vxoratꝰ ⁊cͣ. ⁊ euertit domū cordis. de his dolendo de quibus fuit delectatus.Tertio ⁊ q̄rit diligenter. Ecce hic confeſſio vbiquerunt̉ peccata dicēdo. pater ego peccaui corde cogitando hec ⁊ illa ⁊cͣ. Ore loquēdo d̓ iſtis⁊ de illis ⁊cͣ. Opere faciendo. quia omiſi ꝑ meam maliciā talia p̄cepta. ⁊ tali modo cōmiſi peccata. ſic ꝑ ordinem ⁊ tempus ⁊ locū ⁊cͣ. que reqͥruntur. Quarto inuenit dragmā ſcꝫ gratiā dei.quādo abſoluitur a cōfeſſore. dicēdo: ego te abſoluo ⁊cͣ. Et tunc gaudēt ſancti. quia gaudiumeſt angelis dei ſuper vno peccatore penitētiamagente. ergo factum eſt gaudium magnum ⁊cͣ.¶ Quarta eſt de ꝑſonis firmiter patiētibꝰ. quiaquādo habēt aduerſitates patient̓ eas ſuſtinētdicendo. domine exquo vobis placet. quia al̓siſta mihi non euenirent. placet mihi etiam. vos