Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

tanto magis augmentat̉ gl̓ia. verbi gr̄a. Sicutſi candele accenſe addat̉ cereus accenſus lumēeſt maius. ⁊ ſi addant̉ plures erit maius Itemgaudent de pena damnatoꝝ quam vident etiāde patre ⁊ matre. vxore vel fratre ⁊cͣ. nō ꝙ gaudeant de malo ⁊ pena eorum. ſed de iuſticia deidicēdo matri vl̓ patri. O pater vos eſtis ibi iuſte. vos dānauit iuſte deus. qꝛ vſurarius eratꝭlatro vel luxurioſus. ⁊ dicūt vxori. O putana.id ē. meretrix. vbi vos eſtis. ⁊ quāta feciſtis cōtra honorē meū. ideo iuſta ē dānatio. Ecce quōilli de ciuitate paradiſi habent ꝯtrarias ꝯditiones ab illis de inferno. Autoritas. Leticia ſempiterna ſuꝑ capita eoꝝ gaudiū ⁊ leticiā obtinebunt. ⁊ fugiet dolor ⁊ gemitus. Egoip̄e cōſolabor vos. Quis tu vt timeas ab homīe mortali.⁊ a filio homīs qui qͣſi fenum ita areſcet. Eſa. lj.Nota ſuꝑ capita eoꝝ. quia tanta eſt leticia ſāctorum ⁊ gloria ꝙ non poteſt cōprehendi. ideodic̄ ſuꝑ capita. gaudiū ⁊ leticia differūt. qꝛ gaudiū ꝯſiſtit in corde ſine oſtenſione ad exͣ. leticiaautē non ſolū in corde cōſiſtit. ſed ad extra oſtēdit̉ ſaltando cātando Id̓o dicit̉ leticia quaſi laticia. id ē. lata leticia. et fugiet dolor ⁊ gemitusque differūt. quia dolor ꝯſiſtit in corde. gemitꝰvero non ſolū ꝯſiſtit in corde. ſꝫ ad extra oſtēditur plangēdo ſe. De iſta ciuitate loquit̉ themanihil mutādo dicens: Factū eſt gaudiū magnūin illa ciuitate ſcilꝫ paradiſi. patet ergo thema.Amore veſtri ego qͣſiui in ſacra ſcriptura. qͦt ſūtꝯditiōes bonaꝝ ꝑſonaꝝ in hoc mūdo bn̄ viuētiū. de qͥbus fit magnū feſtū ī illa ciuitate paradiſi. ⁊ inueni ꝙ qͥnqꝫ ſunt de ꝑſonis ſcꝫ. Perſone pure innocentes. Plene obedientes.Digne penitentes.Firmiter patientes.Iuſte p̄ſidentes.De qualibet cōditionū iſtaꝝ dicit thema. Factum eſt gaudiū magnū in illa ciuitate. Dicoꝙ magnū gaudiū fit in ciuitate paradiſi de ꝑſonis pure innocentibꝰ. ſcꝫ que nunqͣꝫ peccauerūtnec mortaliter. nec venialiter. nec corde cogitādo. nec ore loquēdo. nec opere faciēdo De iſtisautē ꝑſonis nulla eſt nec fuit vnqͣꝫ niſi chriſtus⁊ virgo maria. De alijs autē nunqͣꝫ fuit aliquisſanctus. nec ꝓpheta. nec patriarcha. apoſtolꝰ.ſiue martyr qͥn habuerunt maculam peccati venialis vel mortalis. Que ſunt ergo ꝑſone innocentes pure. Dico ꝙ pueri ſolum qͥ diſcedūt anteqͣꝫ peccēt. qui aquā baptiſmi fuerūt purificatide originali. qn̄ enī moriunt̉ de eis fit feſtū magnū in toto regno ſcꝫ celo. Uultis intelligere hͦreſtum. ſicut quādo rex de regina vxore ſua habet filiū pͥmogenitū qn̄ naſcit̉ fit magnū feſtumin toto regno. ⁊ d̓r regi. ꝓſit vobis filius. Maius feſtum fit qn̄ regina ſcilꝫ eccl̓ia ſponſa regis

xp̄i mittit ſibi filiū vnū. De iſtis pueris innocētibus dicit̉ xp̄o. ꝓſit vobis filius. gaudet totuꝫregnū celeſte De iſta materia autoritas anagōīce. mulier cum parit habet triſticiā. qꝛ venit hora eius. cuꝫ aūt peperit filiū iam nō meminit p̄ſſure propter gaudiuꝫ. quia natus eſt homo inmundū. Ioh̓. xvj. In iſta autoritate xp̄s cōꝑarat mortē pueroꝝ ꝑtui. Ratio eſt ex aliquibꝰ ſimilitudinibꝰ Primo qꝛ qn̄ creatura naſcit̉ exitde loco ſtricto ⁊ intrat locū latū ſcꝫ mundū Itaqn̄ creatura morit̉. exit de loco ſtricto iſtiꝰ mundi ⁊ intrat locū altiſſimū ſcꝫ celi. qꝛ ſicut pūctuseſt quaſi nihil reſpectu circūferētie. Ita terra ēniſi punctus reſpectu celi. Scd̓o qꝛ qn̄ creatura naſcit̉ exit de loco tenebroſo. ſcꝫ vtero. et intrat locū clarū in mundū Ita quādo morit̉ exitde loco tenebroſo iſtius mūdi. nobis autē videtur clarius et etiā nox videt̉ clara noctue. ſꝫ qn̄intrat claritatē ꝑadiſi tunc cognoſcit quid h̓ ſit.Tertio qn̄ naſcit̉ exit de loco maculoſo. qͦt corruptiones ſūt in vtero vxoris ⁊ viri. ⁊ intrat locum pulchrū. Ita quādo morit̉ exit de hͦ mundo īmūdo ⁊ maculoſo. qͦt ſunt macule peccatorū. ⁊ intrat locum purū clarū ⁊ mūdū Quarto exit de loco periculoſo. quot ꝑicula trāſit creatura de vtero matris. et intrat mundū. in quolꝫ ſint multa ꝑicula non tamē tot. Ita qn̄ morit̉exit de hoc mūdo periculoſo. Bern̄. Periculūhuius mūdi ꝓbat trāſeūtiū paucitas: ⁊ pereuntiū pluralitas. In mari marſilie de qͣttuor nauibus vix vna euadit. Ex mari huiꝰ mūdi vix dejͣttuor aīabus vna euadit. Quinto naſcit̉ cuꝫdoloribꝰ. qꝛ dolores ꝑtus ſūt poſt dolores mortis maiores. Ita cum doloribꝰ tranſit de hͦ mūdo ad gl̓iaꝫ Dauid. ibi. ſcꝫ in morte dolores vtꝑturientis in ſpū vehemēti. psͣ. xlvij. Ecce qͣrexp̄s mortem creature comparat ꝑtui mulieris.Cū auteꝫ peperit qn̄ iam eſt in paradiſo nō meminit preſſure ꝓpter gaudiū. ꝓprie celuꝫ empireū d̓r mundus ſcꝫ a mūdicia Moraliter. habetis hic doctrinā ne multū ploretis. qn̄ pueri veſtri parui moriunt̉. Sꝫ qͣſi ꝓ gr̄aꝝactiōe ꝓijciatis ſex vel octo lachrymas dicēdo Fili ora prome. Benedictꝰ deus: qꝛ habeo vnū camerariūin celo. Et nunqͥd placeret vobis ſi rex francietrāſiens ꝑ iſtam villā ⁊ videret filiū veſtrum ſibi gratiſſimū reciꝑet eum ꝓ curia ſua. ⁊ ip̄m indueret ſtatim de auro ⁊ ſerico. ⁊ faceret eū militem ⁊ comitē. haberetꝭ vos triſticiaꝫ de hoc. nōꝓfecto. ſꝫ gaudiū et leticiā. dicēdo. O gr̄as deo⁊cͣ. Idē de regina recipiēte filiā veſtraꝫ. Sꝫ ploraretꝭ ex leticia parū. qꝛ naturale eſt ꝙ receſſusa pn̄tia veſtra dat doloreꝫ. Sic qn̄ rex gl̓ie xp̄srecipit filiū veſtrū. tunc trāſit ꝑ iſtam villam. etducit ſecū. ſtatim induit̉ d̓ auro ſcꝫ de veſte glorie. et ſtatim fit maior dn̄s qͣꝫ vnqꝫ fuerit in hocmūdo papa vel imperator. maior enī eſt gloriaKk 2