¶ Feria quinta poſt pētecoſtes

aliam infirmitateꝫ. vel habebit infirmitatē cancri in māmilla. vel habebit malū in tibijs. ⁊ tūcnon curant de tripudijs vel nupcijs. ſed quādoſed maritus ip̄aꝫ baculando humiliat eā. ⁊ tūcrecurret ad ꝟginem mariam. adiuua me virgomaria. ad religioſos vt orent deū vt det ſibi pacem cum viro. Id̓o deus pater dixit filio ſuo ieſu xp̄o Cōpelle intrare vt impleat̉ domus meaLuc̄. xviij. Uel ſunt verba xp̄i ad angeluꝫ. verum non cogit liberū arbitriū. ſed tribulatiōes⁊ aduerſitates cogunt hoīem venire ad deum.deinde liberū arbitriū ꝯſentit. ꝓpter qd̓ ꝓph̓ain ꝑſona xp̄i dicit. Ego quaſi nutriciꝰ effraymportabam eos in brachijs meis. ⁊ neſcierunt ꝙcurarem eos. in funiculis adam traham eos invinculis charitatis. Ozee. xj. Nō ego quaſi nutricius. nutrix enī vt videtis. aliquādo demulcet puerū. aliquādo ꝟberat vt amare vl̓ timerefaciat. Ita xp̄s. Nota effraym. ¶ Nota hiſtoriāde iacob. qui bn̄dixit duobus filijs Ioſeph. ſcꝫManaſſē ⁊ Fffraym. Gen̄. xlviij. Iſti duo manaſſes ⁊ effraym ſignificabāt duos ppl̓os. Manaſſes pͥmogenitus ſignificabat populuꝫ iudeorum. qꝛ manaſſes idem eſt ꝙ oblitus. Effraymidem eſt ꝙ auctus vel augmentū. ⁊ ſignificabatpopulū xp̄ianoꝝ. qͥ habuit bn̄dictionē ꝓmiſſaꝫꝑ crucem. Ideo dicit ego nutricius effraym. ideſt populi xp̄iani cui per crucē dedit benedictionē portabam eos in brachijs meis. quia peccata noſtra ip̄a tulit. j. Pet̓. ij Nota in funiculisade diminutiue. nō dicit funibꝰ Ratio qꝛ penedolores ⁊ afflictiones huius mūdi nihil ſunt incomꝑatiōe penarū inferni. ſicut nec gaudia mūdi ſunt aliquid reſpectu gaudioꝝ paradiſi. Funiculi enī Ade ſunt labores miſerie ⁊ paſſioneshuius mundi. qͥbus deus trahit nos ad ſe: quenihil ſunt reſpectu glorie. Id̓o ait apl̓s. Nō ſūtcōdigne paſſiones huius tēporis ad futurā gloriam q̄ reuelabit̉ in nobis. Naꝫ ex peccato creature reuelatōeꝫ filioꝝ dei expectat. vanitati enīcreatura ſubiecta ē non volens. ſꝫ ꝓpter eū quiſubiecit eaꝫ in ſpe. qꝛ et ip̄a creatura liberabit̉ aẜuitute corruptionis in libertatē gl̓ie filioꝝ deiScimus enī ꝙ om̄is creatura ingemiſcit. ⁊ ꝑturit vſqꝫ adhuc. non ſoluꝫ autē illa. ſed ⁊ noſipſiprimicias ſpūs habentes. ⁊ ip̄i intra nos ⁊cͣ. adRoma. viij. Rogemꝰ ergo dn̄ꝫ. vt aliqua iſtaꝝcordaꝝ. vl̓ amore vel ⁊cͣ. trahat nos ad ſe hic ꝑgr̄am ⁊ in futuro ꝑ gl̓iam.¶ Feria quinta ſermo.Actu eſt gaudiūmagnū in illa ciuitate. Actꝭ. viij. Nōdicit in qua ciuitate factū eſt gaudiūIdeo ꝓ declaratione huius ꝟbi anagōice ſum-

pti. ſciendū ꝙ inuenit̉ in ſacra ſcriptura clare ꝙin alio mūdo ſunt due magne ciuitates inter ſevalde diuerſe ⁊ ꝯtrarie. ſcꝫ ciuitas infernalis ⁊ciuitas ſuꝑnalis. Et ecce cōtrarietas. quia in ciuitate inferni nullū eſt ibi gaudiū nec leticia necſolacium ſiue ꝯſolatio. ſed triſticia ⁊ dolor infinitus. nihil eſt ibi de quo nō doleant et triſtent̉.ciues iſtius ciuitatis. ¶ Primo triſtant̉ d̓ bonishuius mundi q̄ fecerūt ſiue q̄ ſunt in hoc mūdoꝑ eis facta. ſcꝫ de om̄ibꝰ ieiunijs elemoſynis ⁊cͣRatio. qꝛ nihil ꝓficiunt. imo totum ꝑdiderūt.Sicut ſi vnus homo qͥ cum magnis ꝑiculis ⁊ laboribus laborando acqͥſiuit multa bona. ⁊ poſtilla bona cōburunt̉ vl̓ ſibi furant̉ qͣliter doleretplus dolent dānati. ¶ Scd̓o dolent ⁊ triſtant̉ d̓malis ⁊ peccatis q̄ fecerunt. non inqͣꝫtum offenderūt ⁊ iurauerūt diuinā maieſtatē. imo iſto reſpectu voluiſſent aliqͥd feciſſe amplius Sed triſtant̉ inqͣꝫtuꝫ ſunt cauſe ⁊ rōnes pene ⁊ mali eorum. ¶ Tertio dolent de gl̓ia ſanctoꝝ. quaꝫ modo vident clare ⁊ inuident dicēdo O miſeri potuiſſemus habere illam gl̓iam ſi tenuiſſemꝰ bonam vitam. ⁊ ſic triſtant̉ ſicut triſtaret̉ famelicꝰvidendo menſaꝫ paratā plenā cibarijs ⁊ nō auderet tangere. ita etiā. ¶ Quarto triſtant̉ d̓ illisqͥ ſunt in inferno. Ratio. qꝛ ꝓ quolibet dānatoaugmentat̉ pena eoꝝ. Sicut ſi ticioni ardēti addatur alia ticio magꝭ ardebit: ⁊ quando pluresaddunt̉ ardet. Ecce aliquas cōditiones ciuitatis inferni a qua deꝰ nos p̄ſeruet. Id̓o vos auiſo de bona hora ⁊ de bona vita. Ideo in ꝑſonadānatoꝝ dicit Hieremias. cui fuit reuelata pena inferni. Defecit gaudiū cordis noſtri. ꝟſuseſt in luctū chorus noſter. cecidit corona capitꝭnoſtri. ve nobis qꝛ peccauimꝰ. Thren̄. v. Si deiſta ciuitate vellemꝰ loqui. oporteret ī thematemutare vnū ꝟbum dicendo. Factum eſt tediuꝫmagnū ī illa ciuitate infernali magna. ¶ Alia ciuitas eſt celeſtis in qua nō eſt triſticia nec dolorſꝫ leticia gaudiū. iocunditas cōſolatio. de nullotriſtant̉. Et pͥmo gaudent de bonis que in hocmundo fecerunt. vel corde cogitādo. vel ore loquendo. vel opere oꝑando. ꝓpter gl̓iam quaꝫhabēt ex iſtis. Item gaudent ⁊ letant̉ de malispeccatis q̄ fecerunt. nō inqͣꝫtum ex illis offenderunt deū. ſed qꝛ de illis fecerunt penitentiā ⁊ inqͣꝫtum deus liberauit eos ab illis dicēdo. O benedictus deus. ego cōſueui eſſe ſuꝑbus. ſꝫ deusmutauit mihi cor ⁊ vixi humiliter. ⁊ ſic de alijspeccatis de qͥbꝰ gaudent. nō quia ip̄a fecerunt:ſed qꝛ ab his liberati fuerunt. ⁊ quanto peccatafuerūt maiora. tanto gaudiū eſt maius. Sic̄ marinarij qͥ quāto de maiori ꝑiculo et fortuna euaſerunt. quādo ſunt in terra tāto magis vaudēt.Item gaudēt de gloria ſanctoꝝ. Minor nō inuidet maiori de gl̓ia. imo letatur. qꝛ de gl̓ia alterius augmētat̉ gl̓ia ſua. ⁊ qͣꝫto plures ſūt gl̓ioſi