Sermo

Tho. qͣrto ſcpͥto. diſ. xliiij. Id̓o dic̄ xp̄s Spūseſt qͥ viuificat. caro aūt non ꝓdeſt quicqͣꝫ Ioh̓.vj. Dico ꝙ iſta vita corporis q̄ ē ex p̄ſentia aīerōnalis ē effectualit̓ a tota trinitate. appropriat̉tn̄ ſpirituiſancto. quia ip̄e ſpūs creator dat ꝟtutem ſpūi creato ſcꝫ aīe ſtandi in corꝑe decē velviginti ānis vel plꝰ vel minꝰ ſicut ſibi placꝫ. Antiquitꝰ dabat lōgā vitā corꝑalē. vt ptꝫ in adamqͥ vixit nōgētis. xxx. annis. Gen̄. v. Matuſalēqui vixit nōgētis. lxix. annis. Et in noe qͥ vixitnōgētis. l. ānis Gen̄. ix Sꝫ paulatim diminutaē vita corꝑis. Si dicat̉ qꝛ ſpūſſanctꝰ qͥ ſic mēſurat vitā corꝑalē. qͣre illis antiqͥtꝰ dabat tā lōgaꝫvitā ⁊ nob̓ breuem. Rn̄deo ꝙ ad illos expectabat hr̄e exꝑiētias rerū ⁊ artiū ꝓpt̓ hͦ dabat eislōgā vitā. Mō āt iā oīa ſūt exꝑimētata ⁊ experimēto cognita. Itē qꝛ tūc erant rudes ⁊ ſimplices. Iō indigebāt magno tꝑe ad ſciendū. Modo aūt ſūt hoīes intricati. Item tūc comedebātſolū ſemel ꝓ ncc̄itate ⁊ mō comeſatiōibꝰ crapule ⁊ gule hoīes vacāt ⁊cͣ. Sꝫ longa vita vel breuis a ſpūſancto ē. Iō dicit Iob ſpirituſſancto.vitā ſupple corꝑalē ⁊ miſcd̓iaꝫ tribuiſti mihi. etviſitatio tua cuſtodiuit ſpm̄ meū Iob. x. Nota.miſcd̓iaꝫ qꝛ ꝙ ſpūſſanctꝰ dat vitā corꝑalē mihivel tibi miſcd̓ia ē ⁊ nō debitū qꝛ nulli obligat̉.Sꝫ dico ꝙ iſtā vitā corꝑalē debemꝰ digne ⁊ fructuoſe gubernare. qꝛ nō debemꝰ ip̄aꝫ totā expēdere vel occupare ī negocijs tꝑalibꝰ ſꝫ etiam inſpūalibꝰ ꝓpter theſauꝝ meritoꝝ cumulādū. vn̄poſtqͣꝫ occupatis vitā tꝑalē ī negocijs tꝑalibusferia ſcd̓a ⁊ tertia ⁊cͣ. quieſcatis in die dn̄ica aboī negocio tꝑali ⁊ detis vos negocijs ſpūalibꝰ.audiendo miſſaꝫ an̄qͣꝫ aliqͥd comedatis vl̓ bibatis. Quia qͥ hꝫ ſupplicare pape vl̓ regi nō debethr̄e anhelitū fetiduꝫ ⁊cͣ. lꝫ enī multi excuſent̉ aieiunijs eccl̓ie. ab iſto tn̄ .ſ. ab audiētia miſſe nōſic excuſat̉ hō. Itē debemꝰ venire ꝓ tꝑe ad miſſam. qꝛ in ꝯfeſſiōe q̄ fit ꝓ vob̓ debetis eē om̄es.Id̓o qn̄ capane pulſant̉ debes tu dice̓. O dn̄scitat me. et cito dimittere alia. et debetis ire adeccl̓iaꝫ. Itē nō loqͥmini in eccl̓ia. ſꝫ cū ſignis īuitando ſi venerit aliqͥs qͥ ⁊cͣ. Item nō recedere amiſſa qͦuſqꝫ dat̉ bn̄dictio a ſacerdote. Itē debe.tis eſſe in veſꝑis ⁊ cōpletorio. ſicut enī expendiſtis ſex dies hebdomade ꝯgregando bona tꝑalia trāſitoria q̄ h̓ remanēt. ita expēdatis diē feſtiꝯgregādo theſauros ſpūales. qͥ durabunt eternaliter. Id̓o ſapiēs dicebat. Fili in tꝑe vite tuene indigeas. meliꝰ ē enī mori qͣꝫ indige̓. Ecc̄i. xlNota ne indigeas ſcꝫ theſaurꝭ ſpūalibꝰ meritorū meliꝰ ē enī mori corꝑalit̓. qꝛ liberat̉ qͣꝫ indigere. ptꝫ ergo ꝙ vita corꝑis ē digne gubernanda.¶ Scd̓a vita eſt ſpūalis. vita enī ſpūalis ē quando perſona dimittit vicia ⁊ peccata ⁊ recedit amala ſocietate ⁊ dat ſe bone vite plus curādo d̓ſpū qͣꝫ de corpore. occupando ſe in orationibꝰ ⁊

bonis oꝑibꝰ. tꝑalia obliuiſcēdo. Iſta ē vita ſpiritualis quā habemꝰ a ſpūſancto. Nota ad hocpulchrā figurā Ezech̓ .xxxvij. legit̉ ꝙ deꝰ eduxit ꝓpheta in quodā magno cāpo pleno oſſibꝰmortuoꝝ ⁊ circūduxit eū in giro ⁊ dixit ſibi deus. fili hominis putas ne viuēt oſſa iſta. Rn̄ditdn̄e deus tu noſti. ⁊ dixit ſibi deꝰ. vaticinare deoſſibus iſtis. ⁊ dices eis. hec dicit dn̄s deꝰ a qͣttuor ventis veni ſpūs ⁊ inſuffla ſuꝑ interfectosiſtos ⁊ reuiuiſcant. ⁊ ingreſſus ē in ea ſpūs ⁊ vixerunt. ſteterūtqꝫ ſuꝑ pedes ſuos exercitꝰ grandi nimis valde. Ecce figura. Itē magnꝰ capusplenus oſſibꝰ mortuoꝝ corruptis ē iſte mūdusqui iam ex peccatis eſt totꝰ fetidus et corruptꝰex luxuria. ⁊ ſic de alijs peccatis. tanta enī ē corruptio ꝙ iam nihil reſpicit̉. ⁊ ſic de alijs peccatis ꝓut expediēs erit. Id̓o dauid. Corrupti ſūtet abominabiles facti ſunt. non eſt qͥ faciat bonum nō eſt vſqꝫ ad vnū. ſupple d̓ adultis. psͣ. lij.Ecce cāpus. modo videamꝰ quomodo viuificabunt̉ oſſa arida. id ē. peccatores. vt habeant vitam ſpūalē. qꝛ iā hn̄t vitaꝫ corꝑalē. Ad hͦ oportet ꝙ ſpūſſanctꝰ veniat vel de oriente vel de occidēte. vl̓ de acquilone vl̓ de meridie. d̓ orientevenit ſpūſſāctꝰ pueris qͥ qn̄ incipit ī eis claritasdiſcretionis cauēt a peccatꝭ. timēt deū. orāt. cōfitent̉. dulciter ꝯuerſant̉. nō iurāt. non mentiū.tur ⁊cͣ. De occidēte venit ſenibꝰ. peccatis antiquatis ⁊ aſſuetis Sꝫ qꝛ vidēt ſe iuxta occaſummortis anteqͣꝫ veniat mors ꝯuertunt̉ ad deumꝓponūt cauere a peccatis ꝯfitent̉ ⁊cͣ. Aliquibꝰautem venit ſpūſſanctus de aqͥlone q̄ ſignificataduerſitateꝫ. qꝛ aduerſitas aliquos reducit addeū. O quot ſunt in mundo qͥ quādo ſunt in ꝓſperitate nō curant de deo. ſꝫ quādo ventꝰ aquilonaris frigidus et tempeſtuoſus venit ſcꝫ aduerſitas. tunc redeunt ad deū dicēdo dn̄e miſericordia. ⁊ ꝯuertunt̉ ⁊ ꝯfitētur ⁊cͣ. Nota. malaq̄ nos h̓ p̄munt ad deū ire cōpellunt. verba ſūtGregorij ſuꝑ lucā. xviij. Aliquibꝰ aūt venit ſpirituſſanctus de meridie q̄ ē pars abundās humido ⁊ calido ⁊ ſignificat ꝓſperitatē. Quandoaūt perſona infra ſe cogitat bona que habet dicens: Un̄ habui iſta cū pater meus fuiſſet pauper. ⁊ ego ſum diues. habeo hoc ⁊ hoc. ⁊ nūqͥdomnia iſta dedit mihi dominꝰ. imo. id̓o volo ſibi ſeruire. Si enim rex dediſſet mihi iam ſeruirem ei. quāto magis ergo deo. huic venit ſpūſſanctus de meridie ſcꝫ d̓ ꝓſperitate. Ecce qͣliteroſſa arida. id ē. peccatores viuificāt̉ in vita ſpirituali. Ecce quare dicit auctoritas a qͣttuor vētis venit ſpūs. Et hanc vitam debemus ſecurecōſeruare. Ideo dicit ſcriptura. Om̄i cuſtodiaſerua cor tuū. Quia vita ſpūalis multos habetinimicos Verbi gratia. ſi religioſus vult ſeruare regulā ⁊ vota ſtatim alij qui nihil ſeruant dicunt. O ypocrita. ⁊ ſic de alijs. Nota de qͦlibet