¶ Sermo
erectis manibus orādo ⁊ reſtituēdo. ſi ꝑ gulamfiat penitētia ieiunādo. ſi in corꝑe. affligēdo fiatpenitētia. Iſta ē digna penitētia. ſi ẜm pctm̄ fiat penitentia. ſꝫ iſta via anguſta eſt vn̄ chriſtusMat. vij. qͣꝫ anguſta porta ⁊ arta eſt via q̄ ducit ad vitā. ſꝫ pauci ſunt qͥ inueniunt eam. Noͣ ꝙqͣꝫ dictio eſt āmiratiua. anguſta porta huiꝰ vie ēcōfeſſio. anguſta ē qꝛ homo habet ſe diffamare⁊ dicere de peccato. Hec porta dn̄i iuſti intrabunt in eā in hac via penitētie tripliciter ſcādaliſant̉ hoīes qͥdam faciēdo plus. qͥdam minusqͥdā ex toto dimittēdo. pͥmi plus faciūt qui vtūtur diſcretione. qͣꝫ qui indiſcrete vigilādo vel ieiunādo vel corpꝰ affligēdo efficiūt̉ magni fatuiEt ſic dānant̉. Diabolꝰ enī impugnat eos aliqͦcolore dicēdo ꝙ parū facis ꝓ xp̄o qͥ tātū fecit ꝓte ⁊ ſil̓ia. ⁊ tūc ſic illuſus facit magis de penitentia qͣꝫ poſſit ſuſtinere. Talis enī ex indiſcretiōefacit de via paradiſi viā inferni. Cōtra iſtos dicit ſcriptura ad Roma. xij. Obſecro vos frēsꝑ miſcd̓iam dei. vt exhibeatꝭ corpora veſtra hoſtiam viuentē ſanctā deo placentē rōnabile obſequiū veſtrū. id ē. ſeruiciū veſtrū. No rōnabile qͥlibet cogitet qͣꝫtū pōt portare aſinꝰ ſuus ſcꝫcorpꝰ ⁊cͣ. Scd̓i ſūt faciētes minꝰ de penitētia ꝙͣꝫdeberēt. ⁊ in hͦ plurimi deficiūt. habēt enī bonūcorpꝰ qd̓ fecit multa ⁊ magna peccata ⁊ faciuntparū de penitētia. Cōtra iſtos qͥ minꝰ d̓ penitētia faciunt. ad Col̓. iij. dicit apl̓us Mortificatemēbra veſtra q̄ ſūt ſuꝑ terrā. Tertij qͥ nullaꝫ penitētiā faciūt bn̄ incipiūt magnā penitentiā. ſedpoſtea dimittūt totū ſicut multi religioſi qͥ optime incipiūt. qꝛ religio non ē niſi pnīa. et poſteadimittūt frāgēdo penitētiaꝫ. ieiunia vota eſſencialia ⁊ cerimonialias. ⁊ illud ē magnū ſcādalūAugꝰ. Nō vidi meliores qͣꝫ eos qͥ ī monaſterioꝓfecerūt. nec deteriores qͣꝫ qͥ ibi defecerunt. qꝛbonus religioſus plꝰ lucrat̉ de meritis qͣꝫ ſecularis ceteris paribꝰ. qꝛ bonū opꝰ factuꝫ ex votomagis eſt meritoriū qͣꝫ ſi fiat ſine voto Aliqn̄ inmalo religioſo tāta ē ingratitudo ⁊ tantū peccatū qd̓ facit ꝯtra deū ꝙ dimittit totaliter penitētiam reuerētiā ſuā vel habitū ſuū vel non curatampliꝰ de ſua reuerētia. Id̓o multi religioſi ſūtpeiores ad ꝯuertēdū qͣꝫ infideles. Idē de p̄ſbyteris qͥ optime ⁊ deuote incipiūt penitētiā Idēde laicis hominibꝰ ⁊ mulieribꝰ. Ideo dicit xp̄sMat. xj. Beatus eſt qͥ non fuerit ſcādalizatusin me. Tertia via eundi ad paradiſuꝫ. ē firmaF obediētia ſcꝫ ad dei p̄cepta. ⁊ cuſtodire ſe a peccatis mortalibꝰ quā declarauit xp̄s p̄dicādo degloria paradiſi. Nota quāte dulcedinis ⁊ ſaporis erant verba dei incarnati. p̄dicabat enī ſepede gloria paradiſi vt corda gentiū inflāmaret ⁊vt ex iſta gloria deſpicerent mūdana ⁊ tranſitoria. Et tunc poſt p̄dicationē venit ad eū qͥdā totus inflāmatus gl̓ia xp̄o dicens. magiſter bone
qͥd boni faciam vt habeam vitā eternā. Mat.xix. Chriſtꝰ aūt ſibi reſpondit: oſtendēs ſibi viāobedientie. dicens. ſi vis ad vitam ingredi ẜuamādata. Iō ſapiēs dic̄ Prou̓. vij. Fili ẜua mādata mea ⁊ viues. De iſta via d̓r Eſa. xxx. Hecē via ambulate in ea neqꝫ ad dextrā neqꝫ ad ſiniſtram. Dextera enim ⁊ ſiniſtra ſūt due ripe vieObediētie ꝑs ſiue ripa dext̓a ē obedire p̄ceptꝭdei. ore ſuo dictis ⁊ mādatis vn̄ petrus apl̓s dicit Actꝭ. v. Obedire oportet deo magis qͣꝫ hominibꝰ. Pars ſiue ripa ſiniſtra eſt obedire p̄ceptis dn̄oꝝ temporaliū. de qua apl̓s dicit. Obedite p̄poſitis vr̄is. ip̄i enī inuigilant qͣſi rōnemreddituri ꝓ animabꝰ veſtris. ad Heb̓. vltꝭ. Addexterā ergo declināt cadētes inobediētes deoAd ſiniſtraꝫ inobedientes dn̄is ſiue p̄latis. Inhac via obediētie ſcādalizant̉ hoīes tripliciterpͥmo ꝑ ignorantiā. ſcd̓o ꝑ maliciā. tertio ꝑ concupiſcentiam. per ignorantiā ſcandalizant̉ illi.qui neſciunt mandata dei nec excuſantur. quiabene ſciūt qͦt denarios valet florenus ⁊cͣ. Ideoapl̓s. j. ad Corꝭ. xiiij. Si qͥs autē ignorat ignorabitur. Quidam ſcandaliſant̉ per maliciā. quiaſciunt quid debent facere ẜm deū ⁊ non curantponentes aratrū ante boues. ⁊ non retro ſcꝫ affectionē male ante iuſticiā ⁊ veritatē ⁊ diuinaꝫordinationē de quibus ſcriptura dicit Sap̄. ij.Excecauit enī illos malicia eoꝝ. Tertij ſcādaliſant̉ per concupiſcentiā ſcꝫ dignitatū ſeu diuitiarum ⁊ deliciarū et huiuſmodi. Et ideo dauidpsͣ. xlviij. hec via illoꝝ ſcādalum ip̄is. ⁊ poſteain ore ſuo cōplacebunt. Ecce qͣre dicit thema hͨlocutus ſum vobis.¶ In vigilia pentecoſtes ſermo.Piritum veritatis mundus nō poteſt accipere Ioh̓.xiiij. Iā ſcitis quomodo craſtina die b.erit feſtum pentecoſtes in quo ſpūſſanctus deſcendit viſibiliter ſuper apoſtolos in hieruſalē⁊ iam hodie eſt vigilia. facimus officium d̓ hocꝓpt̓ quod volo vobis declarare quomodo adrecipiendū gratiam ſpirituſſancti debemꝰ nosp̄parare. Et qui eam habent qͣliter poterūt conſeruare eam ⁊ argumentare. ſed pͥmo ſaluteturvirgo maria ⁊cͣ. Pro thematis declaratiōe determinande ſunt due queſtiones. prima pro introductione. ſecunda pro ꝓſecutione. prima eſtquare ſpūſſanctus dicit̉ ſpūs veritatis. Scd̓aqͣre mundus nō poteſt accipere eum. Quid eſtiſte mūdus. Pro pͥma q̄ſtione notaui duas rationes qͣs inueni in themate quare ſpūſſanctꝰ dicitur ſpiritus veritatis Prima ratio ē reſpectuꝓceſſus quē eternaliter habuit. Scd̓a eſt reſpectu effectꝰ quē tēperaliter ꝓducit. De pͥma. pͥncipiū a quo ſpūſſanctus eternaliter ꝓcedit ē nōſolum pater ſed filius ⁊ pater qui non ſunt duo-