Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoVI

ture. j. Timotꝭ. iiij. Quarto per ieſum xp̄m dominū noſtrū. quia nll̓a alia lex ducit ad paradiſum niſi lex xp̄i. non moyſi. nec machomēti. licꝫdicant iudei Nota h̓ exemplū de diuite qͥ habebat tres filios ⁊ vnū lapidem p̄cioſuꝫ magniprecij. ⁊ quilibet filius petebat illuꝫ lapidē a patre. Pater autē volens illos cōtentare vocauitvnū lapidarium qͥ fecit ſibi duos alios lapidesomnino ſimiles lapidi p̄cioſo. et quando paterdebuit mori dedit vnuꝫ lapidē ſeniori fratri. ſecūdo quem magis diligebat dedit lapidem verum. tertio filio dedit aliū de illis d̓ vitro Mortuo patre quilibet dicebat ſe habere lapidē precioſum. ſed argētarius in pondere cognouit verum lapidem. Item tres filij ſūt tres populi ſcꝫiudeoꝝ chriſtianoꝝ ⁊ agarenoꝝ. Pater eſt deꝰtres lapides ſunt tres leges eorū ⁊cͣ. ſed cognoſcunt̉ in pondere. Pondus enī legis moyſi ẜmꝓmiſſionem ē que ſolum ꝓmittit terrena. ⁊ iſtaqͣꝫtum ponderauerūt. Ecce qͥd dicit ſalomō deterrenis. vanitas vanitatuꝫ ⁊ omnia vanitas.Quid habet amplius homo de vniuerſo labore ſuo quo laborat ſub ſole. Generatio p̄terit etgeneratio aduenit terra autē ineternū ſtat. Oritur ſol ⁊ occidit ⁊ ad locū ſuū reuertit̉. ibiqꝫ renaſcens girat per meridiē ⁊ flectitur ad aqͥlonē.Ecc̄i .j. Item vidi cuncta que fuerūt ſub ſole. etecce om̄ia vanitas. nihil aliud pōderat non eſtergo iſte lapis p̄cioſus Pondus autē ſecte agarenoꝝ qd̓ ē: ꝓmittit enī lex illa maledicta riuosmellis. ⁊ lactis in celo. ⁊ vxores qͥngentas virgines ⁊cͣ. paradiſus porcorū ⁊ aſinoꝝ beſtialisEcce quid ꝓmittit nil pōderat. lex autē xp̄i promittit nō vanitatē vt lex iudeoꝝ. nec beſtialitatem vt agarenoꝝ. ſed regnuꝫ paradiſi qd̓ eſt infinitum ⁊ infiniti pōderis et valoris. nō enī pōtextimari eiꝰ valor. quia minor eſt maior tota hyſpania. Ecce ꝓmiſſiones. Beati pauperes ſpiritu. quoniā ip̄oꝝ eſt regnum celorū. Matth̓. v.Beati qͥ ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpter iuſticiā. qm̄⁊cͣ. Tertius gradus charitatis eſt ꝑſeuerare inbona vita. finaliter cōtinuando vſqꝫ ad finē. qꝛqui non currit non obtinet brauiū. nec bene currens obtinet brauiū niſi curſum conſūmaueritvſqꝫ ad brauiū. Id̓o apl̓s orando dicebat. Detvobis deus ẜm diuicias glorie ſue ꝟtutē corroborari per ſpiritū eius in interiori homine xp̄mhabitare ꝑ fideꝫ in cordibꝰ veſtris in charitateradicati ⁊ fundati vt poſſitis cōprehēdere cumom̄ibus ſanctis. quę ſit latitudo lōgitudo ſublimitas ⁊ ꝓfundum. ad Eph̓. iij. Primo que ſitlatitudo ⁊ extēſa dilectio q̄ debet eē tāta ī cordexp̄iani. ꝙ dꝫ diligere nō tm̄ ſeip̄m. ſꝫ ⁊ ꝓximosnon ſolum illos de domo ſua. ſꝫ etiā extraneosNon ſolū amicos ⁊ benefactores. quia ⁊ canisdiligit benefactorem ſuum. Id̓o qui ſolum diligunt amicos habēt amorem canū. Ex tali amo

re non habebūt a deo ſaluationē ſiue meritum.Sꝫ meritū eſt diligere amicos ⁊ inimicos propter deum. qꝛ inimici non habēt rationē diligibilitatis niſi ꝓpter deū qui p̄cipit illos diligereItem diligere debemꝰ iudeos agarenos. ⁊ alios infideles. ⁊ orare ꝓ eis vt ꝯuertant̉ ſed nonꝑticipare cum eis. Secūdo que ſit longitudoſcꝫ ꝑſeuerantis durationis. h̓ tangit rectores qͥfecerūt bonas ordinatiōes ad vtilitatē cōmunitatis vt ẜuent. al̓s modicū eſſet. Sed dicit̉ modo. hodie facta hodie fracta Ita ꝙ mirū eſt qͣredeus dat nobis panē vel aquaꝫ vel vinū. Id̓onullo modo frangant̉ ordinatiōes. Noͣ hiſtoriam Ione de ciuitate magna niniue in qͣ fiebātmulta peccata ⁊ deus miſit ad eos Ionā ꝓphetam qͥ p̄dicauit. ⁊ gentes timuerūt ⁊ fecerūt ordinationes ⁊ penitentiā. ſꝫ non habuerūt longitudinē fregerūt ordinatiōes ⁊ redierunt ad peccata ꝓpter qd̓ tota ciuitas vt inquit Lyra ꝟſaē in abyſſum nec aliquis euaſit. ī qua erant plures gētes qͣꝫ in regno aragonie. ita erat populoſa. Id̓o dauid. Domū tuam ſcꝫ villā vel cōmunitatem decet ſanctitudo dn̄e in lōgitudine dierum. in psͣ. Tertio q̄ ſit ſublimitas et altitudoceleſtis p̄mij. qd̓ deus ꝓmiſit bonis dominis etrectoribus cōmunitatū ſcꝫ regnū paradiſi. O qͣliter deberemus eſſe aduocati Ieſu xp̄i ⁊ zelotipi de ſuo honore. quēadmodū aduocatus alicuius baronis ꝓ modico ſalario ſtatim in om̄iloco defendit euꝫ ⁊ ſua ⁊cͣ. Et ꝓ xp̄o qͥ ꝓmittitregnum paradiſi nullus eſt aduocatꝰ nullus curat de ſuo honore Id̓o curetis de ſuo honore ⁊attendatis qͥd ꝓmittit. Id̓o apl̓us. In ſublimitate eternū glorie pondus operat̉ in nobis nonꝯtemplantibꝰ nobis que vident̉. ſed que nō videntur. que vero videntur tēporalia ſunt. queautē non vident̉ eterna ſūt. ij. Corꝭ. iiij. Quarto ⁊ ꝓfundum ſcꝫ infernalis dānationis. q̄ parata eſt dominis ⁊ rectoribus qui ſuſtinent peccata notoria ⁊ negligēter exercent officium ſuūqui ꝓpter lucrū ſuſtinent ludum taxilloꝝ. meretrices in hoſpicijs vl̓ concubinas ⁊cͣ. Quilibetcurat diligenter de domo ſua. magis ⁊ diligentius curandū eſt de cōmunitate. Ratio iſta. decōmunitate eſt vt de naui in mari. ſi patronꝰ velnauta ſolū curaret d̓ ſua camera. malū eſſet pronaui. quia ſi camera patroni vl̓ alia deſtruaturnō eſt ꝑiculū. ſꝫ ſi vnus poſtis vl̓ tabula amouetur de latere nauis ibi eſt periculū periclitandiom̄ibus. Ita charitas eſt ad inſtar magne nauis ⁊cͣ. Charitas enī de qͣ ſcriptuꝫ eſt nō queritque ſua ſūt. ſic intelligit̉ ꝙ nō ꝓpria cōmunibꝰſꝫ cōmunia ꝓprijs anteponit. Tanto enim vosmagꝭ ꝓficere noueritis. qͣꝫto rem cōmunē curaueritis. vt ait Augꝰ in regula. ergo ante omniacharitatem habentes ⁊cͣ.H h ę