¶ Dn̄ica infra octa. aſcenſionis

rarēt Ideꝫ d̓ peccato vſure. ſi vniu̓ſitas vel ꝑticularis homo venit ad diuitem vt mutuo recipiat pecunias ab eo Reſpōdet diues placet mihi. ſed ſoluetis vltra ſortem tm̄ quolibet anno.dico ꝙ hͦ eſt vſura. qꝛ ꝓ mutuo non poteſt homo aliquid accipere. Et vſurarius dicit ꝯfeſſori. Pater cōſuetudo eſt. O vos vultꝭ dicere ceſtis ligati iſta cathena. Cēſualia bona ſūt ẜuatis duabus ꝯditionibus. Prima eſt ꝙ ſit veraemptio. Scd̓a ꝙ p̄cium ſit iuſtum. Itē vēdereplus ꝓpter dilationē ſolutiōis dicit vſurariuspater cōſuetudo eſt. ſed vſurarios hac cathenadiabolus trahit ad infernū. Item ꝯfeſſor dicitemere ꝓ pecunia parata minori p̄cio eſt vſurapater cōſuetudo eſt ⁊cͣ reſpōdet vſurariꝰ. Iteꝫobligatio libertatis ad molendinū rōne mutuivſura eſt Sed poteſtis dare tantū ꝓ tanto. ſinealiqua cōditione. ⁊ ille bn̄ faciet. ſed non obligetis eū. Itē mutuare ſuꝑ poſſeſſiones ⁊ interimfurctꝰ recipiēdo vſura eſt. Item ſi ſeruatis vospignora vtimini pignoribꝰ vſura eſt. pater conſuetudo eſt dicit vſurariꝰ. Sed ſolutio nulla eſtCōtra leges humanas pōt allegari cōſuetudoque per cōtrariā cōſuetudineꝫ abrogatur. Sednon ꝯtra legem dei. imo ꝓpter ꝯſuetudinē grauius peccatū eſt. ⁊ talis mala cōſuetudo ꝟtiturin naturā intātū ꝙ quaſi impoſſibile eſt dimittere illas malas cōſuetudines Autoritas. Si mutare poteſt ethiops pellem ſuā aut pardus varietates ſuas. ⁊ vos poteritis bene facere cū didiceritis malū Hieremie. xiij. ¶ Tertia ſimilitudoeſt de illo qͥ vadit ꝑ viā ⁊ habet tranſire paſſumanguſtū in quo expectāt eū inimici enſibꝰ euaginatis cōtra eū vt occidat̉. neceſſaria ē ſibi forcaad tranſeundū vt poſſit euadere Ita eſt de nob̓lingua hoīs eſt ad inſtar enſis facta. ⁊ qn̄ aliqͥsvult incipere bonā vitā dimittendo vicia vanitates ⁊ peccata: ſtatim illi qͥ prius fuerunt ſocijin peccatis nitunt̉ eum retrahere ſcꝫ obloquentes. verbi gratia. Si ī aliquo monaſterio vl̓ collegio eſt aliqͥs religioſus vel clericus bn̄ diſſolutus ⁊cͣ. Nullꝰ dicit ſibi aliquid. imo cōmendabitur de fortitudine ⁊cͣ. Et ſi ponit ſe in via bonevite vt vadat ad paradiſū factuꝫ ē. alij qͥ vadūtad infernū ſtatim ꝑſequūt̉ eum. Iteꝫ de clerico⁊ laico. idem de mulieribus. idem̄ de illo qͥ parcit inimicꝭ ⁊cͣ. Quot religioſi miſeri clerici ⁊ aliſunt qui vellent inciꝑe bonam vitam. ſꝫ dicuntO miſer quid faciā. quia dicēt ꝙ ſum ypocritaIdeo neceſſaria eſt forca non curare qͥd dicuntmale gentes. ſed quid vult deus ⁊ quid tenemni facere hoc. ſcꝫ qd̓ dicit dominꝰ per ꝓphetaꝫ.Hieremie. ix. vnuſqͥſqꝫ a ꝓximo ſuo ſe cuſtodiat. ⁊ in omni fratre ſuo nō habeat fiduciā. quiaomnis frater ſupplātans ſupplantabit. ⁊ oīs amicus fraudulenter incedet. ⁊ vir fratrē ſuuꝫ deridebit. tn̄ dilectio diuine volūtatis vigoroſe libe

rat ab oībus iſtis ſupradictꝭ. Autoritas. Aquemulte nō potuerūt extinguere charitatē nec flumina obruent illaꝫ. Can̄. viij. Et loquitur de eoqͥ fortiter ⁊ vigoroſe recepit bonam vitā. In tali enī aque multe ſcꝫ malaꝝ inclinationū ⁊ maleconſuetudinis non potuerunt extinguere charitatem. nec flumina ſcꝫ obloquentiū obruēt illā.Ecce pͥmus gradus charitatis pͥncipium bonevite. Ideo incipiamus ꝓ temꝑe dum ſumus inhoc mundo auiſando ⁊cͣ. Secūdus gradus ēꝓficere in bona vita abūdanter. exquo homo īcepit ⁊ cōtinuat iam gentes non obloquūt̉ contra eum. quia vident bonam continuationē. qꝛnon ficte ſed veraciter bonam tenent cōtinuationem ⁊ bonā vitam. lꝫ a principio mirent̉ ⁊ obloquātur tacent poſt. tunc tales ſiue talis debētvel debet cōgregare ꝟtutes ⁊ bona opera ⁊ merita abūdanter. Nō ſimilitudinē de arbore trāſplantata in bona terra rigata ⁊ radicata fac̄ flores folia ⁊ fructus. Ita exquo ꝑſona ē trāſplātata de terra ſterili male vite in bonā vitam. debet facere flores orationū. folia elemoſynaꝝ ⁊cͣ⁊ fructū meritoꝝ Autoritas. Hoc oro. vt charitas veſtra magis ⁊ magis abundet in ſcientia ⁊in om̄i ſenſu vt ꝓbetis potiora vt ſitis ſinceres⁊ ſine offenſiōe in die xp̄i repleti fructu iuſticie.ad Phil̓. j ¶ Nota quattuor in quibꝰ eſt habenda abundātia. ¶ Primo debet abūdare in ſcientia. Si dicat ruſticus. et quomodo ego poteroabundare in ſcientia. Reſpōdeo. nos qui habemus p̄dicare habemus abūdare in ſcientia theologie. quia al̓s faceremus errare populuꝫ. Sꝫvobis ſimplicibus ſufficit ſcire Credo in deumin quo ſunt omnes articuli fidei dicat̉ hoc. ¶ Secundo debet abūdare in omni ſenſu: penitētiaꝫfaciēdo. Sicut enī ex quinqꝫ ſenſibus peccamꝰita ip̄is debemus facere penitentiā in oculis lachrymādo. In auribꝰ miſſas ⁊ ẜmones audiendo. In odoratu viam domini ſentiēdo. ſicut canis qui inſequit̉ leporem ꝑ odorem ſentit in biuio vnde tranſiuit. In guſtu ieiunādo. In ſenſu tactus totū corpus affligendo. beatus vir qͥin ſapiētia morabit̉ qͣꝫtum ad Eredo in deū. Etin ſenſu cogitabit circumſpectionē ſcꝫ penitēdoEcc̄i. xiiij. ¶ Tertio ꝓbetis potiora bonū eſt corpus hominis. ſed melior ē anima. Ita bona ſūtopera bona corporis. ſed meliora ſūt anime ſcꝫorationes deuote et cōtemplatiōes. Multi ſūtqui ex operibus miſericordie corporis perduntbona anime. qꝛ negligunt nimis. Non poſſuntaudire ſermones que eſt optima ꝯtemplatio. ⁊ſic de alijs. Propter hoc ſcripſit apoſtolus adTimotꝭ. qui faciebat magnas afflictiōes corporis dicens: Exerce teip̄m ad pietateꝫ. ſcꝫ ad ſpiritualia. Nam corporalis exercitatio ad modicum vtilis eſt. pietas auteꝫ ad omnia vtilis eſt.Promiſſionē autē habēs vite que nunc eſt ⁊ fu