VISermo

eiuſdē queſtionis oſtendit numerū eaꝝ. qꝛ tresſunt nō plures neqꝫ pauciores. Et arti. quartooſtendit ordineꝫ eaꝝ que ſit prior inter eas ſcilꝫinter fidem ſpem ⁊ charitatē. Quaꝝ actus ſuntvt ſequit̉. Fides eſt credere deo de his que nobis reuelauit. qꝛ fides xp̄iana nō eſt credere petro nec paulo. nec apl̓is. nec prophetis. ſed credere deo qͥ locutus eſt apl̓is et ꝓphetis. Spesaūt eſt ſperare in deo nō ſperare in pͥncipibꝰ ſeuprelatis. Ideo dauid. Nolite cōfidere in pͥncipibus neqꝫ in filijs hoīuꝫ in qͥbus non eſt ſalus.Sed ī deo. Sꝫ charitas eſt maior. de hoc videſanctum Tho. pͥma ſcd̓e. q. lxvj. arti. vj. Rō qꝛcharitas in ſua eſſentia non includit defectū ſiue imꝑfectionē ſicut fides ⁊ ſpes. Quia fides ēcredere qd̓ nō vides. Ecce imꝑfectio. Spes vero eſt ſperare qd̓ non habes. Ecce defectus. Etqͥd eſt charitas. diligere deū ꝓpter ſe. ⁊ ꝓximūꝓpter deum. qd̓ non includit aliquē defectum.Id̓o dicit autoritas ſcpͥture. Nūc manēt fidesſpes ⁊ charitas tria hec. maior horū ē charitasj. ad Corꝭ. xiij. Nota maior horū. Nūqͥd debetdici maior harum. Reſpōdeo ꝙ lyhorū non refertur ad fidem ⁊ ſpem. ſed lydonorū qd̓ ſubintelligit̉. ſcꝫ maior aūt donoꝝ hoꝝ eſt charitas.qꝛ iſte tres ꝟtutes dant̉ a deo ꝑ infuſionē. patꝫergo qd̓ dixi ꝙ īter ꝟtutes morales ⁊ theologicales excellentior eſt charitas. ꝓpter hoc dicitthema. Ante om̄ia charitatē habētes. ſcꝫ amorem dei feruidum. ⁊ amorem ꝓximi ordinatuꝫNota an̄ om̄ia. quia debemus laborare vt habeamꝰ ꝟtutes morales. Sed ante om̄ia charitatem habētes. Iſta ꝟtus charitatis habet tresgradus. Primꝰ eſt inciꝑe bonā vitam fortiter.Secūdus eſt ꝓficere in bona vita abundanter.Tertiꝰ eſt ꝑſeuerare in bona vita finaliter. ¶ Dico pͥmo ꝙ primus gradus ⁊cͣ. eſt inciꝑe bonamvitā fortiter. Poſtqͣꝫ homo diu tenuit malā vitam viuendo in peccatis addendo cōtinue peccata peccatꝭ. ⁊ deus facit gr̄am ꝙ redit ad ſe cōſiderans mala ⁊ peccata q̄ fecit dicit. O miſer ⁊quātū tempus ꝑdidi. ꝙ nullū bonuꝫ feci animemee. O miſer qͥd erit de me. volo redire ad deūdolet ⁊ cōteritur de peccatis. ꝓponit non redire ad ea. ꝯfitetur ea clare alicui confeſſori. acceptat libenter penitentiā confeſſoris. ⁊ ſeruat diligenter eam. cōmunicat deuote. audit miſſasẜmones. talis eſt in pͥmo gradu charitatis. de hͦdicit petrus apoſtolus. poſtqͣꝫ dixit. ante om̄iacharitatē habētes aſſignauit rōneꝫ quaſi dicat̉nam charitas operit multitudineꝫ peccatorumj. Pet̓. iiij. non dicit expellit vl̓ abijcit ſꝫ operitvidetur ergo ꝙ charitas ⁊ peccata ſtent ſimul.Reſpōdeo dicēdo: ꝙ charitas deſtruit peccataqͣꝫtum ad culpas. qꝛ culpe non ſtant ſimul cumcharitate. ſicut nec lumē cum tenebris. ⁊ operitqͣꝫtum ad penas. Nā ẜm ſententiā theologorū.

in iudicio ꝑticulari vel vniuerſali ſiue generalioīa peccata q̄ homo fecit ſiue corde cogitādo ſiue ore loquendo. ſiue oꝑe faciendo diſcooperientur nō ſolū xp̄o cui oīa nuda ⁊ aꝑta ſūt ocl̓iseius. ad Heb̓. iiij. ſed etiā angelis ⁊ ſanctis virtute diuina. Sicut vident̉ peccata illiꝰ qͥ ponit̉in ſcala. qꝛ ponunt̉ ſcripta in fronte eius. clariori modo videbunt̉ oīa pct̄ā in iudicio vniu̓ſaliO qͣlis ꝯfuſio eſt. multi ſūt qͥ modo reputāt̉ boni religioſi vel clerici. qͥ tūc videbunt̉ totū fec̄iſſe ex ypocriſi ⁊cͣ. Idē de p̄latis. autoritas. Ueniet dn̄s qͥ illumīabit abſcōdita tenebraꝝ ⁊ manifeſtabit ꝯſilia cordiū. j. Corꝭ. iiij. Sed qͥ habebūt charitatē eoꝝ peccata nō manifeſtabunt̉ ineoꝝ ꝯfuſionē. qꝛ charitas ē qͣſi velū ſeu mātellūque operit multitudinē pctōꝝ. et ergo qꝛ ſic eſtincipiamꝰ bonā vitā. Sꝫ dico ꝙ oportet inciꝑevitā bonā forti animo ⁊ vigoroſo. ptꝫ hͦ tripliciſil̓itudine. Prima de hoīe ad altu montē aſcēdentē. cui neceſſariꝰ eſt vigor et fortitudo. quia.cū labore ⁊ violentia aſcēdit. ſecus deſcendēdoSic de nobis ſi volumꝰ aſcendere ad montē bone vite ⁊ virtuoſe. neceſſarius eſt vigor ⁊ forcaqꝛ violēter aſcendimꝰ. qꝛ ꝑſona q̄ inclinatur adſuꝑbiā vanitatē ⁊ pompa cū difficultate humiliatur. Ideo eſt neceſſaria forca. Idē de auaroluxurioſo. ⁊ ſic d̓ alijs. qꝛ ꝯtra inclinationē cumdifficultate fit. Ideo requirit̉ forca. Secꝰ deſcēdendo in infernū ꝑ malā vitā. vadit hō ꝯſtantius naturaliter. qꝛ caro inclinat̉ ad vicia et pctāſine mgr̄o et doctore addiſcimꝰ peccare et maleagere. Senſus enī ⁊ cogitatio humani cordis īmalum ꝓna ſunt ab adoleſcentia ſua. Gen̄. viijOꝑtet enī face̓ vigoroſe. facere vim ſibijpſi. h̓ſciens apl̓s dicebat. Ego ſic curro nō qͣſi ī incertū Sic pugno nō qͣſi aerē verberās. Sꝫ caſtigocorpus meū ⁊ in ſeruitutem redigo. j. Corꝭ. ix.Scd̓a ſil̓itudo eſt de hoīe leniter ligato cum filo ſtupe ſimplici talis leuiter ſoluet̉. Secꝰ ſi cuꝫcordis vel cathenis ferreis ſit ligatus. quia tūcrequirit̉ ⁊ forceps ad ſoluendū ſe. Ita ille qͥ nouiter incipit peccare ē ligatus cum filo ſtupe. qꝛleuiter poterit dimittere peccata. quādo vero ēiam aliqualiter aſſuetꝰ cū cordis eſt ligatꝰ. Sedquādo ē iam antiquꝰ in peccatis cathenis ferreis eſt ligatꝰ. Id̓o neceſſaria eſt ſibi forceps ſamſouis vt ſoluat̉. multi homīes ⁊ mulieres ſūt ligati iſtis cathenis de malis cōſuetudinibꝰ qͥ qn̄interrogant̉ a cōfeſſore. ſi iurāt ꝑ deū. dicūt pater ꝯſuetudo eſt. hͦ vultis dicere. qꝛ iā eſtis ligatus iſta cathena q̄ ducit vos ad infernū. Multi vellent ſoluere iſtā cathenaꝫ ne iurarent ⁊ nōpoſſunt. ita ſunt mali aſſueti. ſed frangetis easaſſuefaciēdo vos ad affirmandū vel neganduꝫꝑ aduerbia. Item ſi matres q̄ curant d̓ filijs corrigerent eos ne iurarēt ⁊ docerent eos loqui itanon. ſic eſt. per aduerbia qn̄ eſſent magni nō iuH h 4