¶ Dn̄ica infra octa. aſcēſiōis
ſic pugno non quaſi aerem vberans. Sed caſtigo corpus meū ⁊ in ſeruitutē redigo. ne forte cūalijs p̄dicauerim ip̄e reprobus efficiar .j. Corꝭ.ix. Ecce qualiter penitētia eſt neceſſaria. dicūtſtulti. Et qͥd ꝓficit deo mea penitētia vel ieiunium ⁊cͣ. Reſpondendū eſt his ſtultis. Et qͥd ꝓficit regi quādo miles cuſtodit ſibi caſtrū. Nōned̓ hͦ rex habet honorē ſeruiciū ⁊ gloriā. Imo dicit apoſtolus. Obſecro vos fratres ꝑ miſericordiam dei vt exhibeatis corpora veſtra hoſtiamſanctam deo placentē rationabile obeſquiū veſtrū. ad Roma. xij. Ideo dicit thema. In om̄ibus ſupple corporibꝰ honorificet̉ deus ſcꝫ ꝑ penitētiā. Empti enī eſtis p̄cio magno .j. Corꝭ. vjDico qͣrto ꝙ debemꝰ dare deo d̓ bonis exterioribus. deus nō indiget pane vino ⁊ alijs: proſe. ſed ꝓ ſuis ſeruitoribꝰ. Sicut nec rex expēditꝓ ſe omnes redditus. ſed indiget pro ſeruitoribus. In rebus eſt deus honorandus pͥncipalit̓Et fit ſoluēdo iuſte decimas ⁊ pͥmicias. ⁊ dādopauꝑibus elemoſynas amore ſui. Multuꝫ honorat patrem qui filijs ſuis pauꝑibꝰ dat elemoſynam. Nota parabolā de illo magno dominoqui dimiſſis filijs iuit ad pergrinationē. Filijsaūt depauꝑatis qͥdam dabat eis elemoſynamamore patris ⁊cͣ. Iſte dominꝰ eſt xp̄s ieſus Autoritas. Honora dominū de tua ſubſtantia ⁊ d̓pͥmicijs omniū frugum tuaꝝ da pauꝑibꝰ. ⁊ implebūt̉ horrea tua ſaturitate ⁊ vino ⁊cͣ. Prou̓iij. Nota honora dn̄m ſcilꝫ dando decimas ⁊cͣ.Scd̓o da pauꝑibus. Si dicat̉. mihi deficiet ⁊cͣnon eſt verū. imo magis abūdabis. Ecce qͥd dicit Et implebunt̉ horrea ⁊cͣ. Sed hic multū defici unt diuites qui nolūt dominū honorare dādo vel mutuando ſine vſura. Nota hic ſpecies⁊ rōnes vſure. ¶ Deo gr̄as.¶ De eadem dn̄ica ſermo. vj.Ite omnia charitatē habentes Verbū iſtud habet̉textualiter ī canonica petri .j. ca. iiij.⁊ recitatiue in epl̓a currentis dn̄ice Pro huiusverbi declaratōe ⁊ materie p̄dicāde introduction. Sciendū ꝙ doctrina ē cōmunis ī ſacra theologia certa ⁊ vera ꝙ īter oēs ꝟtutes morales⁊ theologicales ꝟtus charitatis eſt maior pͥncipalis ⁊ excellētior. Patet hoc pͥmo in ꝟtutibusmoralibꝰ. nam ꝟtutes morales ſoluꝫ habēt proobiecto creaturas. qꝛ ſoluꝫ hn̄t ſuū actū officiūſeu oꝑationē in rebus creatis. ꝟbi gr̄a. Quid ēꝟtus prudentie niſi ꝙ in periculis huiꝰ mūdi ſiue anime ſiue corporis vl̓ bonoꝝ homo ſciat gubernare ſe. ergo obiectū ſuū ī creaturis eſt. Itēqͥd eſt ꝟtus iuſticie. nihil aliud ē niſi ꝙ in negocijs huiꝰ mūdi q̄ſtionibꝰ litigijs ⁊cͣ. det̉ vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. ergo ſuū officiū ē circa creaturas.Item de ꝟtute tꝑantie. quid eſt virtus tꝑantie
niſi ꝙ in delicijs huiꝰ mundi homo ſciat teneremenſurā. Idē de fortitudine q̄ in hoc cōſiſtit ꝙex laboribꝰ tribulationibꝰ anguſtijs ⁊ ꝑſecutionibꝰ homo nō dimittit bonā vitā nec bona opera. Idē de humilitate q̄ in hoc conſiſtit. ꝙ in honoribꝰ officijs dignitatibꝰ non tranſeat limitesſed cognoſcat ſuā fragilitatē. Ideꝫ de ꝟtute miſericordie que in hoc cōſiſtit ꝙ de bonis ſpūalibus ⁊ tꝑalibus ſubueniat̉ indigentibꝰ. Idē decaſtitate ad quā ꝑtinet cuſtodire ſe ab actibꝰ verecūdis luxurie. Idē de patientia que in hͦ conſiſtit ꝙ de iniurijs nō accipiat homo vindictaꝫ.⁊ ſic de alijs. patet ergo ꝙ omnes ꝟtutes morales ſuum actuꝫ effectu officiū ⁊ oꝑationē habētcirca creaturas. ⁊ etiā obiectū eaꝝ aliqd̓ creatūeſt. Charitas ſolū deū habet ꝓ obiecto. qꝛ charitatis eſt diligere deū ꝓpter ſe. ⁊ ꝓximū ꝓpterdeum. hoc eſt totū diligere deuꝫ vnica ratione.Quia dicit ph̓s ꝙ vbi vnū ꝓpt̓ alteꝝ. vtrobiqꝫtm̄ vnum. Verbi gr̄a. vos diligitis ſanitateꝫ etdiligitis medicina amarā ꝓpter ſanitateꝫ. ergotota ratio amabilitatis eſt in ſanitate Sic nullacreatura eſt amabilis de ſe amore charitatis. ſꝫꝓpter deum inqͣꝫtum eſt imago dei. ptꝫ ergo ꝙcharitas excellit virtutes morales. Autoritas.Induite vos ſicut electi dei ⁊ ſancti. ⁊ dilecti viſcera miſericordie. benignitatē. humilitatē. modeſtiam. patientiā ⁊cͣ. vbi numerat multas ꝟtutes morales. ſuꝑ om̄ia autē charitatē habētes.qd̓ eſt vinculū ꝑfectionis. ad Col̓. iij. Nota induite. quia virtutes ſunt veſtes anime. ⁊ ph̓s īethicis. ꝟtutes vocat habitus. ⁊ ſicut ſine habitu dicitur apoſtata. ita anima ſine ꝟtutibus eſtabominabilis deo et om̄ibus ſanctis. Suꝑ oīaautē charitatē habētes. Ecce quomodo ponit̉ſuꝑ om̄es ꝟtutes morales. Ratio. qꝛ eſt vinculum ꝑfectionis. Cuꝫ dicimꝰ hec charitas. nōnemelius diceret̉ que eſt vinculū. ⁊ tunc relatiuū⁊ antecedēs ꝯuenirēt ꝓ reſpōſiōe. Nota ꝙ virtutes morales ſūt acqͥſite exercitio bonoꝝ operum. nā habitus ꝟtutum ex bonis oꝑibus diuꝯtinuatis generat̉. Sꝫ charitas eſt purū donūdei ꝑ infuſioneꝫ. non enī educitur ad eſſe de potentia materie ex vſu bonoꝝ operū ſicut ꝟtutesmorales. ſed infundit̉ a deo. ideo ly qd̓ nō facitrelationē ad id quod dicit̉ charitas. ſꝫ ad donūqd̓ ſubintelligit̉. Quando dicit̉ ſuꝑ omnia charitatem habētes qd̓ ſcꝫ donū charitatis eſt vinculum ꝑfectionis. Itē charitas habet excellentiam ⁊ maioritatē ſuꝑ alias ꝟtutes theologicales Dicunt̉ enī theologicales a theos quod eſtdeus. quia ordinant ad deū ⁊ habent deū ſoluꝫꝓ obiecto. ⁊ ſunt tres ſcꝫ fides ſpes ⁊ charitas.De iſta materia vide ſanctū Thomā pͥma ſcd̓eq̄ſtione. lxij. ibi oſtēdit arti. pͥmo quare dicūturtheologice Et arti. ſcd̓o oſtēdit differētiaꝫ earūa ꝟtutibus moralibꝰ ⁊ intellectualibꝰ. ⁊ arti. iij