In vigilia Aſcenſionis

die ad bonum finem veniet. Noͣ hic miraculūde illo milite capitaneo latronū in cuius domoſtetit diabolus qͣtuordecim annis in forma humana. ⁊ erat coquinarius. vbi venit ille ſāctuꝫreligioſus. ⁊ fugauit diabolū. Und̓ ſi miles nōdixiſſet quotidie ſalutatōꝫ angelicā. diaboluseum iugulaſſet.vigilia Aſcenſionis domi.Obleuatis ieſuoculis in celū dixit. Ioh̓. xvij. Iſtd̓thema ⁊ tꝑus p̄ſens .ſ. Rogationuꝫdat mihi motiuum de modis orationū qualiterdebemus orare dn̄m. Materia erit valde ſubtilis. ſed pͥmo ſalutet̉ ꝟgo Maria. Verbū propoſitum ꝓ themate ⁊ fundamēto noſtri ſermonis declarat modū orandi quem xp̄s tenuit qn̄debuit recedere ab hoc mūdo. ⁊ orauit ꝓ nob̓.Dicit Ioh̓es ꝙ ſubleuatis ieſus oculis in celūdixit. ſupple oratōnem ſuā. Pro huius ꝟbi declaratōe ⁊ materie p̄dicande introductōe ſciendum ꝙ xp̄s ſuꝑ omnes homīes habebat iſtamexcellentiā ꝙ int̓ aīam ⁊ carnē. ſiue int̓ ſpirituꝫ⁊ corpus. ratōneꝫ ⁊ ſenſualitatē nullam habuitꝯͣdictōem ſiue repugnantiam. īmo illud qd̓ anima volebat etiam ⁊ corpus. Idem de ratōne ⁊ſenſualitate. In nobis aūt eſt oppoſitum. qꝛ cōtinuum bellū habemus inter animam ⁊ carneſpūm ⁊ corpus. ratiōem ⁊ ſenſualitatem. Multi reges ⁊ magni dn̄i poſtqͣꝫ diu habuerūt guerram faciūt pacem. ſed inter animā ⁊ carnem nōpoteſt fieri pax. īmo ſi anima vult vnum. carovult aliud. Idem de ratōne ⁊ ſenſualitate. Autoritas. Caro concupiſcit aduerſus ſpūm. ſpiritus aūt adu̓ſus carnem. Hec em̄ ſibijnuiceꝫ aduerſant̉. vt non quecūqꝫ vultis illa faciatꝭ. AdGal̓. v. In xp̄o aūt non ſic. īmo erat tāta ꝯcordia ⁊ conformitas inter carnem ⁊ aīam ꝙ quicqͥd volebat aīma etiam ⁊ caro. ratio ⁊ ſenſualitas. De hͦ dicit dauid in ꝑſona xp̄i. Cormeumecce ſpūs. ⁊ caro mea ecce ſenſualitas. exultauerunt in deum viuū .ſ. concordit̓. paſſer inuenitſibi domū ⁊ turtur nidū vbi reponat pullos ſuos. paſſer volans dicit̉ eſſe ſpūs. turtur caſta ēcaro. Turtur em̄ exquo ꝑdit maſculū nulli alteri aſſociat̉. nec ponit ſe in arbore viridi. ſed arida. nec bibit aquam clarā ſed turbidā. ⁊ dat gemitum ꝓ cantu. ſignat carnem xp̄i. Dicit gͦ paſſer .i. ſpūs xp̄i. inuenit ſibi domuꝫ celi. ⁊ turturnidum .ſ. in celo. vbi reponat pullos ſuos .ſ. deſideria. Ideo quando xp̄s eleuabit mentem inaltum etiam corpus eleuabat ⁊ oculos in altū.Hoc dicit thema. Subleuatis ieſus oculis ⁊cͣ.Legimꝰ in ſacris euāgelijs ꝙ xp̄s tenuit qͦtuormodos in ſuis oratōibꝰ ⁊ non leguntur plures¶ Primus modus oculos ꝟſus celū eleuando.¶ Scd̓s manus extendendo. Tertiꝰ genua fle

ctendo. Quartus ſuꝑ terram ꝓcidendo. Et qͥlibet modus habet ſuam ꝓprietatē quare fit. ſiue ꝓpͥam ratōꝫ. Primus ꝑ confidentiam diuīalem. Scd̓us ꝑ noſtram indigentiam humanalēTertius ꝑ reuerentiam pͥncipalem. Quartusꝑ deſinentiam corꝑalem ¶ Primus modꝰ quēxp̄s tenuit eſt iſte de quo loquit̉ thema. Subleuatis ieſus ocul̓ in celum ⁊cͣ. Iſte modus habet ratōnem .ſ. confidentiam diuinalem. Quiaomnis creatura in ſuis neceſſitatibus et aduerſitatibus etiam ſi ſit deſtituta omni auxilio ⁊ derelicta ab omībus. ꝯfidentia cordis in deū datſibi motiuū eleuādi oculos in celum. Noͣ exempluꝫ de Suſanna in tribulatiōe poſita que flēsſuſpexit in celum. erat em̄ cor eius fiduciam habens in dn̄o. Dan̄. xiij. Etiam iumēta ſine rōein ſuis neceſſitatibus tenent iſtū moduꝫ. Legimus Ioelis .j. de quadam magna ſiccitate quefuit in terra iuda intantū ꝙ beſtie non inueniebant herbā ad comedendū nec aliqͥd. ⁊ ibāt cōgregatim qͣſi facerent ꝓceſſionem vlulando. ⁊eleuabant capit a ꝟſus celum. gentes etiam faciebant ꝓceſſiones petentes miẜicordiam dei.De hoc autoritas. Ad te domīe clamabo. quiaignis comedit ſpecioſa deẜti. ⁊ flamma ſuccendit omnia ligna regionis. Sed ⁊ beſtie agri qͣſiarea ſitiens imbrem ſuſpexerūt ad te. Ioelis .j.Cum dicit̉. ad te domīe clamabo loquit̉ de gentibus qui petebant auxilium. ⁊ cum dicit̉. ſꝫ etbeſtie. loquit̉ de iumentis. Si gͦ animalia tenētiſtum modum. multomagis nos. Ideo mō cantamus letanias. quia iſto temꝑe conſueueruntvenire ſiccitates ⁊ malum tempus. Moralit̓auiſent̉ hic multi vt corrigat̉ vnū peccatuꝫ qd̓claudit ianuam miſericordie dei ne eā obtineamus .ſ. peccatū de blaſphemijs diuinalibꝰ. declaret̉ hoc peccatū ꝑ ſimilitudinē ac ſi ꝯͣ ſuumdn̄m naturalem hō iret cum baliſtis tentis ⁊ cūenſibus euaginatis. nunqͥd hoc eſſet magnumpeccatum ⁊ ꝓditio. Tale peccatū ⁊ ꝓditōnemfaciunt xp̄iani ꝯͣ deum quādo iurāt ⁊ blaſphemant. lingua em̄ homīs ad inſtar enſis ē facta.⁊ qn̄ iurant tunc ſcindunt xp̄m. ⁊ non creduntſe aliqͥd facere. īmo qn̄ confitent̉ ⁊ interrogant̉a confeſſore ſi iurant. pater cōſuetudo eſt. Iteꝫcum baliſtis ip̄m ꝑſequunt̉. qꝛ os homīs ad inſtar baliſte eſt duorū lignoruꝫ q̄ ſunt duo labiaſagitta eſt lingua. ictuſ vl̓ vulneratio ē blaſphemia. Iſtud peccatum eſt tam magnū ꝙ clauditianuam miẜicordie domī. qꝛ licet clamemꝰ miſericordiam domī. non obtinebimus eam. īmooppoſitum. Ratio quādo em̄ caſtruꝫ impugnatur cum baliſtis. illi de caſtro defendunt ſe lapidibus. Ita facit deus. Ideo corrigat̉ hoc peccatum ⁊ erit bonum illi domui vbi corrigetur.ꝓ cuius correctōe eſſet neceſſariū ne ludus taxillorum ſuſtineret̉. qꝛ ibi eſt fons blaſphemiaꝝ