RogationumFeria ſecunda
notario. Ita nec nobis de bonis oꝑbus. ſꝫ deoIō prudenter allegandū eſt dupl̓r .ſ. ꝑ credētiāꝑ obedientiā. Per credentiā obſecrādo allegādo. ꝙ homo credit de deo tali vel ſimili modo.dn̄e qͥ eſtis ꝓuiſor omniū ꝓuideatis mihi ꝑ veſtram infinitam bonitatē. ⁊ ſic de alijs. que credimus de deo ꝑ ſanctam vitā quam tenuiſtꝭ detis mihi gratiam vt teneam bonā vitā. Secundo ꝑ obedientiā ⁊ gr̄arumactōꝫ allegādo ex ꝑte vei ⁊ non tui dicendo. dn̄e exquo mihi tot gtias feciſtis. qꝛ ſum redemptus ⁊ baptizatꝰ placet vobis etiaꝫ hanc gratiā mihi facere. qꝛ egoſum inclinatus ad ſuꝑbiam. detis mihi cor humile. ⁊ ſic de alijs. De iſtis duobꝰ modis allegādi Autoritas. In omni oratōe ⁊ obſecratōe cūgratiarūactōe petitōes veſtre innoteſcant apt̓deum. Et pax dei q̄ exuperat omneꝫ ſenſum cuſtodiat corda veſtra ⁊ intelligentias vr̄as ī xp̄oieſu. De cetero fratres quecūqꝫ ſunt vera. q̄cūqꝫ pudica. q̄cunqꝫ iuſta. q̄cunqꝫ ſancta. quecunqꝫ amabilia. q̄cūqꝫ bone fame ⁊cͣ. Ad Philipiiij. Iſto mō omnis qͥ petit ⁊cͣ. ¶ Dico ſexto .ſ.appellare ꝯfident̓. ⁊ nunqͥd poteſt hō appellarea rege ſeu papa vel imꝑatore? Dico ꝙ ſic. Nonab eodem ad aliū. ſed de vna curia ad aliaꝫ. vtſit ſepe. qꝛ de curia official̓ appeilat̉ ad curiā ep̄i⁊ ab illa curia ad curiam archiep̄i. Idem de curia regis dei. Deus habet duas curias in qͥbusdant̉ ſententie. Prima eſt iuſticie. Scd̓a eſt miſericordie. De qͥbus inqͥt dauid in psͣ. Miſericordiam ⁊ iudicium cantabo tibi dn̄e. Et qͣꝫdiuſumus in hac vita. curia miẜicordie eſt maiorAutoritas. Miſericordia ſuꝑexaltat iudicio.Iaco. ij. Idem dauid. Miſeratiōes eiꝰ ſuperomnia oꝑa eiꝰ. psͣ. cxliiij. Poſt mortē aūt curiaiuſticie eſt maior. Quādiu gͦ viuimꝰ ſi dat̉ ſententia ꝯͣ nos in curia iuſticie poſſumus ꝯfidenter appellare ad curiā miẜicordie debito mō. q̄maior eſt nunc ⁊ obtinebimus reuocatōꝫ ſentētie. Nota ad hoc duo exempla de biblia de veteri teſtamento. Primū de dauid qͥ licet ſit ſanctus. tamen grauit̓ peccauit. Cum em̄ ſemel reſpiceret de pallacio ſuo. ⁊ vidit vxorē vrie pulchram valde. debuit auertere ſtatī oculos ſuoſſed non fecit. ſed ſtabat figendo oculos. ſtatimaliqͥs ſcutifer dixit ſibi. Dn̄e talis mulier eſt. ⁊vir eius nō eſt in patria ⁊cͣ. peccauit cum ea. gͣuidauit eam ⁊ ad oꝑiendū peccatū interfecit virum eius vriam. qꝛ vnū peccatū trahit ad ſe aliud. Gregꝰ. Peccatum qd̓ ꝑ penitentiā nō abluit̉. mox ſuo pondere ad aliud trahit. Statimin curia dei fuit data ſententia ꝯͣ Dauid. ⁊ Nathan ꝓpheta nūciauit ſibi ſententiaꝫ di. Uiuitdn̄s qꝛ filius mortis es tu. ij. Re. xij. Nota ibitextū qꝛ ſatis pulcher ē Dauid aūt fuit ille qͥ intelligebat factū. ⁊ appellauit ſtatim ad curiā miſericordie. Forma appellatiōis fuit hec. qꝛ ſtatī
dixit. Peccaui. Miſerere mei deus ẜm magnāmiẜicordiam tuam. Statim ꝓpheta redijt ex ꝑte dei dicens. Nō morieris. Patet gͦ ꝙ ſententia data in curia iuſticie poteſt reuocari ī curiamiſericordie ¶ Secūdū exemplū eſt de ezechiarege ꝯͣ queꝫ fuit data ſententia in curia iuſticievt moreret̉. Et Eſaias ꝓpheta legit ſibi ſententiam ex ꝑte dei dicens. Hec dicit dn̄s deꝰ. Diſpone domui tue. qꝛ morieris tu ⁊ nō viues. iiij.Re. xx. et Eſa. xxxviij. Qui ꝯuertit faciē ſuamad parietē. ⁊ appellauit ad curiam miſericordieorādo dicens. Obſecro dn̄e memento mei quōambulauerim coram te in corde ꝑfecto. ⁊ quodbonum eſt in oculis tuis fecerim ⁊cͣ. Statim dixit deus eſaie recedenti. reuertere ⁊ dic ezechieHec dicit dn̄s audiui oratōꝫ tuam ⁊cͣ. Et reuocauit ſententiam. ⁊ addidit ſibi. xv. annos vitePatet gͦ ꝙ ſententia reuocat̉ in curia miẜicordie que dat̉ in curia iuſticie. ſi ab ea appellat̉ cōfidenter. Autoritaſ. Si dixero impio morte morieris ⁊ egerit peniteniiam a peccato ſuo. feceritqꝫ iudicium ⁊ iuſticiā ⁊ pignus reſtituerit ille impius. rapinamqꝫ reddiderit in mandatisvite ambulauerit. nec fecerit quicqͣꝫ iniuſtum.vita viuet ⁊ non moriet̉. omnia peccata eiꝰ quepeccauit non imputabunt̉ ei. iudicum ⁊ iuſticiāfecerit vita viuet. Et in eodem capl̓o. Cum em̄receſſerit iuſtus a iuſticia ſua feceritqꝫ iniquitates moriet̉ in eis. Et cum receſſerit impius abiniquitate ſua feceritqꝫ iudiciū ⁊ iuſticiaꝫ viuetin eis. Autoritas aurea Ezech̓. xxxiij ¶ Notaꝙ tria dicit in p̄dicta autoritate. Primo ſi egerit penitentiam. ecce contritio. Secundo iudicium. ecce confeſſio. in qua confeſſor eſt iudex.Ideo ſedere debetis. Tertio iuſticiaꝫ .ſ. ſatiſfactionem vel punitōnem de peccatis ieiunandodiſciplinando vel aliter. Iſto modo omīs quipetit accipit. ¶ Dico ſeptimo ſcꝫ mendicare fiducialiter .ſ. petere hoſtiatim. Iſtum modū ſeruamus iſtis tribus diebus in eccl̓a. In ꝓceſſionibus enim vadimus ꝑ vicos ⁊ plateas ciuitatis paradiſi mendicando hoſtiatim ſanctos deprecando. Primo vadimus ad pallacium ſancte trinitatis ⁊cͣ. Iſtum modum tenere debentꝑſone litterate. dicere letaniam quolibet ſero.quia oratio eſt multum bona in qua inuocāturomnes ſancti. Ideo amici Iob quando fuit tribulatus dederunt ſibi de cōſilio vt teneret iſtūmodum dicentes. Voca igitur ſi eſt qui tibi reſpondeat. ⁊ ad aliquem ſanctorum conuertere.Iob. v. Omnis qui petit. ſupple iſto modo accipit. Dico octauo ⁊ vltimo ſcilicꝫ moleſtare ꝑſeueranter .ſ. ꝑſeuerando in oratōne. Qualiterhuius importunitas vel moleſtia eſt fienda declaratur Luce. .xj. Quis veſtrum habebit amicum. ⁊ ibit ad illum media nocte. vſqꝫ qͦt qͦt habet neceſſarios. qui enim cōtinuat oratōꝫ omni