In Digilia Aſcenſionis

⁊ poſt poterimus dicere cum dauid. Ad te dn̄eleuaui oculos meos qͥ habitas in celis. Ecce ſicut oculi ẜuorum in māibus dominoꝝ ſuoꝝ ⁊cͣvſqꝫ. donec miſereat̉ noſtri. ¶ Scd̓us modusxp̄i fuit manus extendendo. Iſtū modū tenuitin die aſcenſionis cū iam aſcenderet ⁊ ꝟgo Maria ⁊ apoſtoli ⁊ diſcipuli flentes ex vna parte p̄gaudio de ſuo honore. ⁊ ex alia triſtes d̓ ſuo receſſu. xp̄us eleuatis manibus bn̄dixit eis. Luvlti. Ratio huius modi orandi eſt ꝓ noſtra indigentia humana naturali. Nam in hoc mūdohabemus indigentiam de bonis ſpūalibus. deꝟtutibus ⁊ meritis. ⁊ de bonis terrenalibꝰ totum habet venire de celo. Autoritas. Om̄e datum optimū ⁊ omne donum ꝑfectum de ſurſuꝫeſt deſcendens a pr̄e luminū. Iaco. j. Id̓o orando extendimus duas manus .ſ. dexterā pro bonis ſpūalibus. ⁊ ſiniſtraꝫ ꝓ bonis temporalibꝰhabendis. Iſtum modū docent nos pauperesmendicantes quādo petunt elemoſynas a diuitibus. Diues eſt xp̄s qͥ p̄coniſauit dicēs. Petite ⁊ dabit̉ vobis. querite ⁊ inuenietis. pulſate⁊ aperiet̉ vobis Omīs em̄ qui petit accipit. etqui querit inuenit. ⁊ pulſanti aperiet̉. Quis autem ex vobis patrem petit panē. nunquid lapidem dabit illi. Mat. vij. et Lu. xj. Nos ꝟo ſumus pauꝑes mendicātes. Ideo mō cū letanijs⁊ oratōnibus vadimus ad eum extēdentes manus noſtras petētes elemoſynā de bonis ſpūalibus ⁊ temꝑalibus. Ideo Hiere. Leuemꝰ corda noſtra cum manibus ad dn̄m in celos. vt hr̄Trenoꝝ. iij. Moraliter eſt aduertendū vt manus veſtre ſint mūde. qꝛ al̓s non obtineremuselemoſynam ſed irā dei. Nam ſi pauꝑ extenderet manus ſuas ſtercore plenas corā diuite. nōobtineret elemoſynā ſed plagas. Ita de nobisapud dn̄m. Ideo vultis ꝙ deus de gratijs ſuiſbn̄ficijs ⁊ miſericordijs impleat manus veſtraſlauetis ne ſint maculoſe a luto auaricie. vſurerapine. furtorū. lauant̉ em̄ manus reſtituendoItem auiſetis vos vt manus veſtre ſint pure ⁊munde a ſtercore fetido luxurie. vir ⁊ vxor nōfaciant luxuriam ẜuantes modū. ⁊ eadem queẜuanda ſunt. Sed aliter quomōcūqꝫ velis delectatiōem habere ꝑ illas ꝑtes. luxuria eſt ⁊ damnatio. ꝓpter hoc dicit ſacra ſcriptura. Volo viros orare in omni loco leuantes puras manusſine ira ⁊ diſceptatōe. Eſa. j. Cuꝫ extenderitismanus veſtras auertam oculos meos a vobisSubdit. manus em̄ veſtre ſanguine plene ſuntpͥma ad Thimo. ij. ¶ Tertius modus quē xp̄sorando tenuit fuit genua flectendo. ⁊ hoc ī nocte paſſionis poſitis genibꝰ orabat dicēs. Pater ſi vis tranſfer calicem a me. Lu. xxij. Iſtummodū xp̄us nobis oſtendit. Ratio huius modi orandi eſt reuerentia pͥncipal̓ .ſ. diuine dominatōnis. Nam ſuꝑ omēs domīos mūdi deꝰ ha

bet iſtam excellentiā qꝛ eſt dn̄s tam corporis ꝙͣꝫanime. Alij domī habent dominiū ſuꝑ corpusſolum ⁊ non ſuꝑ animā. ꝓpter hoc dicebat xp̄sNolite timere illos qui occidunt corpus. aīamaūt non poſſunt occidere. ſed potius timete euꝫqui poteſt ⁊ aīam ⁊ corpus ꝑdere in gehennamMat. x. Ideo domīs temꝑalibus ſolū vnumgenu .ſ. ſiniſtrū eſt flectendū. qꝛ ſolū habent dominiū ſupra ꝑtem minus pͥncipalem .ſ. corpꝰ ſolum. p̄latis aūt eccl̓aſticꝭ vt pape vel epiſcopisgenu dextro exhibenda eſt reuerentia. quia habent dominiū ſupra animaꝫ q̄ eſt ꝑs pͥncipalis.deo autem qui eſt dn̄s vtriuſqꝫ vtrūqꝫ genu flectēdum eſt. quia tam corꝑi qͣꝫ anime dabit gl̓aꝫin ꝑadiſo vel penam in inferno. Dicat̉ cōtra illos qui ī oratōe vel corꝑis xp̄i eleuatōe ſolū flectunt vnum genu. Autoritas. Uiuo ego dic̄ dominus quoniā mihi flectet̉ omne genu ⁊ omnislingua confitebit̉ deo. Ad Roma. xiiij. Notaomnis lingua qͥlibet noſtrū habet duas līguasſcꝫ corporis ⁊ aīme. Corꝑis eſt iſta qͣ loquimuranime aūt eſt memoria vel intellectus. ⁊ cū taliloquunt̉ angeli in celis ⁊ aīme beate. Id̓o apoſtolus de ſe dicebat. Si linguis hominum loquar ⁊ angelorū. j. ad Chorꝭ. xiij. Dicat̉ contramultos clericos ⁊ religioſos ⁊ laicos qui in oratione ſolum loquunt̉ lingua corꝑis dicēdo verba. ſed cum lingua aīme .ſ. memoria vel intellectu loquunt̉ cum coquina vel taberna vl̓ meretrice ⁊cͣ. vel cum negocijs mūdi. tali oratiōe nōꝯtentat̉ deus. īmo dicebat xp̄s. Populus hiclabijs me honorat .ſ. lingua corꝑali. cor aūt eoꝝlonge eſt a me. ſine cauſa colūt me .i. ſine vtilitate. Mat. xv. Iſta eſt cauſa quare mō oratōnesnoſtre non ſunt efficaces apud deū. īmo quādooramus claudit ſibi aures. Ideo attendatis ꝙin oratōnibus vr̄is tam lingua corꝑis qͣꝫ mētisloquamī eleuando intellectū. cogitando cui loquimini qn̄ dicitꝭ Pater noſter. vl̓ Aue maria.⁊ talis oratio eſt efficax. Ideo apl̓us. Si oremlingua. ſupple tm̄. mens mea ſine fructu eſt. qͥdergo orabo ſpū orabo ⁊ mente. pſallā ſpū pſallam ⁊ mente. j. ad Chorꝭ. xiiij. Quartꝰ modusquem xp̄s tenuit ſuꝑ terram ꝓſternēdo ſe hūiliter. ⁊ iſtum modū tenuit xp̄s in nocte paſſiōisquādo debuit capi a iudeis. ꝓcidit ſuꝑ terram⁊ orabat. Mar. xiiij. Iſte modus orādi habetratōnem que eſt deſinētia corꝑalis .ſ. neceſſitasmoriendi qꝛ iaꝫ mortuos nos reputamꝰ. ſicut d̓illo qui ducit̉ ad ſuſpendiū ſententiatꝰ irreuocabiliter dicit̉ factum eſt. iam eſt mortuus. ex qͦſit executio. ita eſt de nobis quādo facimus peccata morimur morte ſpūali. clarū eſt ⁊ ꝓceſſusfactus eſt ⁊ ſententia eſt iam data in curia iuſticie dei. Sententia eſt. Aīma que peccauerit ipſa moriet̉. Ezech̓. xviij. Item apl̓s. Stipendiapeccati mors. Ad Rom. xvj. Et iā fit executio