Dn̄ica tertia poſt octa. paſce

ꝙ hoſtia ſit alba vel rotunda. nec gͣtes nec gratias meremini. Sed credere ꝙ xp̄s deus ⁊ hōſti intus. vt dicit ꝟbum dei. eſt meritū Iſta veritas ꝑ aures intrat. auditus aūt ꝑ ꝟbum dei ītrat. Item qn̄ creatura baptiſat̉ ab ea expellit̉diabolus. Iō exorciſat̉. qꝛ an̄ baptiſmū inhabitatur a diabolo. In baptiſmo aūt exit ⁊ veīt ſpirituſſanctꝰ. ⁊ vos non videtis qͣꝫtumcūqꝫ attente reſpiciatis. quō gͦ ſcitis iſtam veritatem? ꝑ ꝟbum dei. Item qn̄ ſacerdos dicit illa ꝟba a criſto ordinata. xp̄s venit in hoſtiā. vos non videtis ip̄m venire. tn̄ creditis ip̄m ibi eſſe ex verboxp̄i. qꝛ multotiens audiuiſtis p̄dicare. Sed di.vnde eſt ꝙ nos non poſſumꝰ iſta ſpūalia ꝑciꝑeDico ꝙ ex carne impediente. Sicut ſi ego tenerem ocularia de vitro rubeo vel colore alio. omnia que viderem eſſent eiuſdem coloris in meaapparentia. licet eſſet falſum iudiciū. qꝛ audiui.⁊ ita eſt ꝙ ille eſt indutꝰ de albo. ⁊ ille de nigro⁊cͣ. Ita eſt de oculis anime qͣꝫdiu videt ꝑ ocularia corꝑis non videt niſi corꝑalia. Iō ꝑ auditūhabet iudicare de ſpūalibus. Sed qn̄ eſt ſeꝑata a corꝑe qn̄ vadit ad ꝑadiſum vel ad purgatorium vel ad infernum videt xp̄m in hoſtia cōſecrata. videt diabolū recedentē a creatura qn̄baptiſat̉ ⁊ ſpūmſanctum venientē. Ecce ratioqͣre ꝑ viſum nō poſſumus cognoſcere ſpūalia.ſed ꝑ auditum ꝟbi dei. Ideo dicebat DauidLucerna pedibus meis ꝟbum tuū. ⁊ lumen ſemitis meis. psͣ. cxviij. Nota paſſus eūdi ad ꝑadiſum ſunt veritates fidei ⁊ bona oꝑa. Si oraſtis hodie iam feciſtis vnum paſſum. aliū ſi dediſtis elemoſynā. aliū ſi audiuiſtis miſſam ⁊cͣ.Ideo dauid. Ibunt de ꝟtute in ꝟtutem. et videbitur deus deorū in ſyon. Sed multi ſunt qͥerrant circa iſtos paſſus quemadmodū ille quivadit de nocte ꝑ viam ꝑiculoſam. lutoſam ⁊ lapidibus plenam indiget lumine. al̓s ⁊cͣ. Ita qͣꝫdiu nos ſumus in via huius mūdi ꝑiculoſa ⁊ lutoſa in qua ſunt moles lubrice immūde de luxuria ⁊ alijs multis peccatis. Ideo indigemus lumīe lucerne ꝟbi dei. Si em̄ iſtud lumen p̄cederet non inpingeremus intantū. Verbi gr̄a. qn̄iuuenes interrogant̉ a confeſſore dicūt ꝙ fecerunt luxuriaꝫ cū publicis mulieribus ⁊ excuſātſe dicendo. ⁊ quod peccatū eſt: Ecce quō ledūtur. Iō eſt nobis neceſſarium ꝟbum dei vt illuminet. Nam ſi cū filia regis peccaretis. qd̓ peccatum eſſet nunqͥd eſſet ꝓditio. ⁊ nūqͥd oēs mulieres ſunt filie domī tui regis ih̓u xp̄i. ſibi gͦ facis iniuriā ⁊ ꝓditōꝫ. ſi ꝟo ip̄e rex dat tibi filiaꝫſuā in vxorē. tūc habeas ſolaciū cum ip̄a. O qͦtcadunt in luto iſto ꝑiculoſo. ꝓpter hͦ neceſſriuꝫeſt lumen ꝟbi dei. Diceret aliquis. ego nō peccaui cum mulieribus ſed mecum tangendo ⁊cͣ.nō poteſtis dicere ꝙ fecerim iniuriā alicui. īmoquia qͥ ꝓijcit calicem ꝯſecratū in luto ſcient̓ ma

gnum peccatum fecit. Noueritis ꝙ magis conſecratū eſt corpus xp̄iani qͣꝫ calix ad recipiēdūcorpus xp̄i. Quādo gͦ tangendo facꝭ illud peccatum ꝓijcis calicem corꝑis in latrina ⁊ gͣuiuspeccas. Et quot cadunt ibi. qꝛ nō p̄cedit eos ꝟbum dei. Alij impingunt in lapides duros. vtvſurarij. qui qn̄ a confeſſore interrogant̉ ſi faciunt vſuraꝫ. dicūt non. Et nunquid mutuatis.īmo. ⁊ qualiter. Ego mutuo decem florenos etin inſtrumento ponunt̉. xij. ⁊ dicūt. nunqͥd hoceſt vſura. ⁊ quare? Nōne de meis pecunijs poſſum reciꝑe lucrum. Dicat̉ quō decipiūt̉. quiapecunie non ſunt ſue. ip̄i ſolū ſunt theſaurarij.Si gͦ theſaurarius regis ꝯͣ voluntatem ⁊ ordinatōnem ſuam diſpenſat pecunias regis. quidfaceret de ip̄o rex ⁊cͣ. Ita ſolus xp̄s eſt dn̄s pecuniarū. bladi. vini ⁊ omniū fructuū. ⁊ aliaruꝫomniū rerū. Autoritas Dauid. Domī eſt terra⁊ plenitudo eius. Diuites aūt ſunt eiꝰ adminiſtratores ⁊ theſaurarij ⁊ non domī. qꝛ ille qͥ eſtdn̄s alicuius rei non tenet̉ alteri reddere cōpotum. Sed vos tenemini reddere compotū. īmode omnibus que habuiſtis ⁊ expendiſtis quōcunqꝫ ⁊ qualitercunqꝫ ⁊cͣ. Autoritas. Sic nosexiſtimet homo vt miniſtros xp̄i ⁊ diſpenſatores eius ⁊cͣ. j. Chorꝭ. iiij. Multi errāt ergo propter defectum lumīs. Ecce qͣre dicit dauid Lucerna pedibus meis ꝟbum tuū. quo hō regit̉ īhoc mundo. Scd̓o dicit. ⁊ lumen ſemitis meis.¶ Nota dr̄am inter viam ⁊ ſemitam. Via generalis eſt credentia que habet̉ de deo naturalit̓ꝙ eſt vnus deus creator ⁊ gubernator omniuꝫvna pͥma cauſa. pͥmus motor ⁊ pͥmū pͥncipiū ⁊c̄Semite ꝟo ſunt ſecreta fidei que naturalit̓ nonpoſſunt ſciri nec videri. ſed ſolum ſciunt̉ per diuinam reuelatōnem. Ideo dicit. ⁊ lumen ſemitis meis. Patet pͥma ꝟtus verbi dei. ¶ Secunda ꝟtus ꝟbi dei eſt ꝙ inflāmat in dilectōe celeſtium. Iam ſcitis ꝙ omnia bona huius mundifinem habent ⁊ dimittenda ſunt. ſicut ſunt honores. diuitie. dignitates. etiam ſi eſſetꝭ rex velpapa oportet dimittere ⁊ ꝑdere omnia bōa ⁊ ſe.peliri ⁊ corrūpi. ⁊ tunc ꝑdunt̉ delectatōnes corporis ⁊ ſolacia. qꝛ nec vxor nec filia vellent irevobiſcum. ideo neceſſariū eſt inflammare ſe. etdeſiderare bona ſpūalia. ⁊ eſſe cum deo ⁊ cumſanctis. ⁊ ſtare cū ip̄is. O qual̓ honor. o qualisdignitas habere ſocietatem cum patriarchis ⁊ꝓphetis. apoſtol̓ ⁊cͣ. Iteꝫ de diuitijs nunquidaliqͥs in hoc mūdo qͣꝫtumcūqꝫ diues habuit qͥcquid voluit: ꝓfecto non. Et in ꝑadiſo quilibethꝫ qͥcquid vult ⁊ deſiderat. qꝛ ſunt immortalesimpaſſibiles. De his bonis gͦ hō debꝫ ſe inflammare ⁊ nō de bonis huius mūdi. hͦ ſit ꝑ verbuꝫdei quod inflammat cor. Autoritas. Nunquidnon ꝟ̓ba mea ſunt quaſi ignis ardens dicit dominus. ⁊ qͣſi malleus ꝯterens petram. Hiere.