Sermo

xxiij. Verba dei ſunt quaſi ignis ardens. Hocad oculum poteſtis videre. qꝛ multi veniūt adẜmonem frigidi. qͥ audiendo ẜmonem calefiūtfrigidus eſt ſuꝑbus. ⁊ caleſit quādo humiliat̉.Idem de alijs peccatis. In furno em̄ p̄dicatōnis calefiūt. ⁊ ille qͥ p̄dicat ſufflat ⁊ incedit ignē⁊ gentes calefiunt. vnus recedit ita calefactus⁊ inflammatus vt viuat caſte. alius remittēdoiniurias inimicis. alius ſatiſfaciēdo. Ideo xp̄sLu. xij. Ignem veni mittere in terram .ſ. amoris et charitatis. qꝛ gentes erant frigide. calide⁊ congelate. non curabant de bonis ꝑadiſi. ſedde bonis huius mūdi. Dicit ſecundo ⁊ qͣſi maleus conterens petram. Sicut em̄ ꝟbum dei dicitur ignis. qꝛ inflammat cor in dei amore. Itadicit̉ malleus ꝯterens petram duraꝫ cordis inamore ꝓximi. Multi habent cor lapideū dicēdo. non parcam inimicis. ſed malleo verbi deifrangit̉ cor. ⁊ faciunt pacem ꝓ amore dei. ⁊ nōhominū ⁊ ſaluatōne animarū. De illo aūt qͥ nōvult remittere dicit̉ Iob. xlj. Cor eius indurabitur quaſi lapis. ⁊ ſtringit̉ qͣſi malleatoris incus. Tertia ꝟtus verbi dei eſt ꝙ purificat deinfectiōe de culpis criminalibus. qꝛ v̓bum deiqn̄ deuote audit̉ totam animā purificat intellectum memoriā ⁊ volūtatem. Nota ad hoc exēplum in vitaſpatrū de quodam hoīe qui ex deuotōne iuit ad viſitandum vnū ſanctum heremitam querens ab eo regulam ⁊ modū bene viuendi. vt poſſet ſaluare animā ſuam cū eſſet rudis ⁊ ignorans quid deberet facere. Reſpōditheremita. Audias ſermones euangelicales nōqueſtionales. Et ille. libenter audio ⁊ multumdelector in audiendo. ſed poſt non recordor dealiquo v̓bo ẜmonis. ideo quid mihi ꝓderunt.Tunc ſanctus hō volens ſibi oſtendere ad oculum effectum ꝟbi dei in purificando a culpis ⁊maculis peccatorū. miſit eum ad fonteꝫ cū vnaciſtella foramībus plēa ⁊ immūda. vt portaretſibi aquam in ciſtella. Ille autem nolēs ſanctohomī contradicere iuit ⁊ impleuit ciſtellam. ſedquādo extrahebat ip̄am de fonte ſtatim ciſtella euacuabat̉. ſed fuit purificata. qui veniēs defonte dixit ſe non poſſe aquam portare ⁊cͣ. Etheremita. quādo tu iuiſti ad fōtem ciſtella eratimmūda. Reſpondit ꝙ ſic. ⁊ modo eſt pulchraIta pari modo quādo tu vadis ad ẜmonem vadis ad fontem. de quo Eccī j. Fons ſapīe verbum dei in excelſis. Ciſtella immūda eſt cōſcīavagabunda ⁊ crapuloſa. ⁊ quādo audis ẜmonem implet̉ tota. ⁊ licet memoria nihil retineattamen purificat̉. Ecce pulchra ſimilitudo ⁊ cōfirmat̉ autoritate xp̄i dicentis. Iam vos mūdieſtis ꝓpter ẜmonem quem locutus ſum vobisbis. Ioh̓ xv.Dominica quarta poſt octauasPaſce. Sermo pͥmus.

Ater amat Vosqꝛ vos me amaſtis. Habet̉ verbumiſtud textualit̓ Ioh̓. xvj. ⁊ officiat̉ ineuangelio hodierno. ⁊ ſi placet deo habebimꝰbonas doctrinas. Sed pͥus ſalutet̉ ꝟgo mariaTotum ſanctū euangeliū hodiernū eſt verbuꝫxp̄i conſolatoriū quod xp̄s dixit apoſtol̓ conſolando eos. qꝛ erant valde triſtes. Quia xp̄s dixerat eis ꝙ in die iouis ſequēti erat ab eiſ receſſurus de quo erant valde triſtes nec mirum. qͥaamore ſui dimiſerant patriam. bona. amicos etparentes. ⁊ ꝙ recederet ab eis non viſuri eū vnqͣꝫ in hoc mūdo ex hͦ erant multū deſolati. qn̄ eīamicus care dilectus recedit ab alio amico cuꝫquo habuit magnam familiaritatem ſtando comedendo. bibendo. dormiendo ⁊cͣ. alt̓ remāetvald̓ triſtꝭ ⁊ deſolatꝰ. īmo etiā beſtie irrōnaleſ ſivna fuerit diu cum alia in eodem ſtabulo ⁊ aliarecedit. altera non poterit comedere nec qͥeſcere. hoc naturale eſt. Idem de apoſtol̓ autoritaſAado ad eum qui miſit me. ⁊ nemo ex vobis īterrogat me quo vadis. ſed qꝛ hec locutus ſumvobis. triſticia impleuit cor veſtrum. Ioh̓. xvIō xp̄s dedit hodie tres magnas ꝯſolatōes.Prima de exauditōne generali.Scd̓a de declaratiōe ſcripturali.¶ Tertia de acceptōe diuinali.De tertia autē ꝙ deus pater habebat eos acceptos loquit̉ thema dicens. Pater amat voſ. qꝛvos me amaſtis. Quantū ad pͥmum xp̄s conſolando apl̓os ꝓmiſit eis exauditōnem generalēde omnibus que peterēt in oratiōe. Maxīa cōſolatio debuit eſſe apoſtol̓ iſta ꝓmiſſio. ac ſi rexdiceret militibus ſuis. petatis gr̄as. pͥuilegia.dona. qꝛ ego ꝓmitto vobis dare. Bene eſſꝫ magna conſolatio militū. Uel ſi papa diceret clericis. Sciatis petere bn̄ficia. dignitates. epiſcopatus. quia ego vobis ꝓmitto ꝙ vobis dabo.qualis conſolatio eſſꝫ clericꝭ. Quātomagꝭ apoſtoli debuerūt eſſe cōſolati. qꝛ rex ⁊ papa indubitatus Ieſus qͥ non poteſt mentiri. fallere necfalli ꝓmittebat eis ꝙ exaudiret omēs petitōeseorum. Iſta ꝓmiſſio conſolatoria tangit̉ in pͥncipio euangelij Ioh̓. vj. Amen amen dico vob̓ſi qͥd petieritis patrem meū in nomine meo dabit vobis. vſqꝫ vt gaudiū veſtrum ſit plenum.Et Mar. xj. Quecūqꝫ orantes petitis crediteqꝛ accipietis ⁊ euenient vob̓. Nota modum loquendi xp̄i in euangelio cum d̓r Amen amē. nūqꝫ iurabit aliter. Primū amen .i. ſecure. ſecūdūamen .i. certe dico vobis. dando nobis exēplūne iuremus vnqͣꝫ niſi ex neceſſitate qn̄ iudex cogit iurare ⁊ tunc dicere veritatem qͥcqͥd ſequit̉⁊ veritas pura debet dici. vel habemus iurareꝓ magna vtilitate. aliqui iurant ſoluꝫ ꝑ aduerbia. ⁊ ita debetis oſtendere filijs veſtris. Que-