¶ SermoLLIL

⁊ alij faciunt luxuriam. ꝙ ſit infidelitas claruꝫeſt. qꝛ qn̄ vir curat de vxore alterius vl̓ de aliamuliere. fidem ꝓmiſſam vxori frangit ⁊ ecōuerſo. De ill̓ qui non ſunt de mr̄imonio. ꝙ luxuriaſit infidelitas ꝓbat̉ ſic. Nam ille qui imagineꝫxp̄i crucifixi vel ꝟginis Marie ꝓiecerit ī latrinam eſſet infidel̓ ⁊ ꝓditor. Mō nulla imago ēmagis ꝓpria imago dei qͣꝫ homo. Autoritas.Ad imaginem dei factus eſt homo. Geneſis. ixNec ſol nec luna nec aliqͣ ſtellaꝝ hꝫ imaginemdei. Qn̄ gͦ tu facis luxuriā ꝓijcis imagineꝫ deiin latrinā ⁊ lutū luxurie. Dicat̉ ꝯͣ illos qͥ dicūtſimplicem fornicatōꝫ non eſſe peccatū. De luxurioſis aūt dicit̉. Generatio em̄ ꝑuerſa eſt ⁊ infideles filij. Deut̓. xxxij. Ergo cum venerit illearguet mundū de peccato .ſ. infidclitatis. Taliter ergo viuamus vt ꝯͣ iſta tria peccata deꝰ detnobis tres ꝟtutes eis oppoſitas. Cōtra ocioſitatem diligentiam ſpūalem. ꝯͣ crudelitateꝫ dilectōnem ꝓximalem. ⁊ cōtra infidelitatē credentiam cordialem. h̓ ꝑ gratiam.De eadem dominica poſt octauaspaſce Sermo quartus de epiſtola.Rdū pōt ſaluare aīmas noſtras. Iaco. j. Iſtud verbum dat michi motiuū p̄dicandi deeffectu vbi dei in ſaluatiōem aīmaꝝ. Materiaerit bona ⁊ vtilis. Sed pͥmo ſalutet̉ ꝟgo mariaIſtud vbum indiget breui declaratōe ꝓ introductiōe materie. Pro quo ſciendum ꝙ in ſacraſcriptura v̓bum dei accipit̉ duplicit̓. qꝛ inuenitur ꝟbum dei pͥmo ꝓprium ⁊ eternale. Secundo inuenit̉ ꝟbum dei cōmune ⁊ temꝑale. Quātum ad pͥmum illud vbum eſt filius dei. non eſtꝟbum tranſitoriū vt meum ꝟbum vel tuū. qd̓nō durat niſi qͣꝫdiu ſit. ſꝫ v̓bū dei eſt eternū ⁊ durabile ſine pͥncipio ⁊ ſine fine. Unde. be. Tho.multiplicem poīt dr̄am inter ꝟbū diuinū ⁊ noſtrum ꝟbum. Verbū em̄ diuinū. vt dicit in depotentia. q. ix. ar. v. eſt tm̄ vnum ꝑfectū. ⁊ ideꝫquod eſſentia diuina. iō eſt filius. Non autē noſtrum. qꝛ eſt multiplex imꝑfectū ⁊ accidēs. Itēin de potentia. q. viij. ar. j. in corꝑe articuli diē̄ꝙ ꝟbum nr̄m non ꝑmanet in intellectu nr̄o. niſi durante actu intelligendi. ſed clarū eſt ꝙ verbum diuinū non eſt tranſitoriū nec tꝑale ſꝫ eternum. Dicat̉ de illo magno alphaqͥno .ſ. ſacerdote ſarracenorū. qͥ petijt a mgr̄o Uincentio quōpoteſt fieri ꝙ deus habeat filiū: Cui rn̄dit mgr̄Uincentius. Tu credis ꝙ deus ſit eternus. reſpondit ꝙ ſic. ⁊ credis ꝙ ſit mutus vel loquat̉.Rn̄dit ꝙ nō credebat ip̄m mutū eſſe. ſed loq̄batur. Et mgr̄. ⁊ illud ꝟbum d̓r filius dei. de quoꝟbo Ioh̓ .j. In pͥncipio .ſ. mūdi erat ꝟbum. etꝟbum erat apud deū .ſ. patrem. qꝛ pat̓ non eſtſuū ꝟbuꝫ. ſed diſtinguunt̉ ꝑſonal̓r. Et deꝰ erat

ꝟbum. Si thema intelligit̉ de iſto ꝟbo. certuꝫeſt ꝙ poteſt ſaluare aīas noſtras .ſ. cauſaliter etpͥncipalit̓. quia ip̄e cauſa totalis ⁊ pͥncipalis eſtnoſtre ſaluatōnis. Ideo dixit angelus Ioſephſponſo ꝟginis Marie poſtqͣꝫ ꝟgo ꝯcepit filiūdei. Vocabis nomen eius ieſum .i. ſaluatorem.Ip̄e em̄ ſaluum faciet ppl̓m ſuum .ſ. credētes etobedientes a peccatis eoꝝ. Matth̓ .j. Si de iſtoꝟbo volumus loqui clarum eſt thema. ¶ Dicoſecundo ꝙ inuenit̉ in ſacra ſcriptura ꝟbum deicōmune et temꝑale. qꝛ habuit pͥncipiuꝫ. ⁊ iſtudeſt ꝟbum ſacre ſcripture. tam in veteri qͣꝫ in nouo teſtamento ⁊ ꝟbum p̄dicatiōis. Sed quareſacra ſcriptura dicit̉ ꝟbum dei ⁊ nō ꝓphetarūvel euangeliſtarū aut apoſtolorū vl̓ p̄dicatorūEt dico hic ꝙ ꝓprius d̓r ꝟbum dei qͣꝫ p̄dicatorum dei. Rō qꝛ ſi organū cithara phiala vel fiſtula facit bonum ſonum et gratū audientibusille ſonus cuiꝰ. erit organi vl̓ fiſtule nūqͥd organiſte vel fiſtulatoris: certū eſt ꝙ ſic. qꝛ ip̄e mouꝫorganum ⁊cͣ. Ideo deus eſt bonꝰ fiſtulutor. ꝓphete ⁊ apoſtoli euāgeliſte ⁊ p̄dicatores ſūt organa vel ⁊ ſtule. ⁊ ſimpl̓r ſunt inſtrumēta. ſꝫ deꝰeſt ita bonus mgr̄. ꝙ cum malo inſtrumento facit bonum ſonū. Non em̄ vos eſtis qͥ loquimī:ſed ſpūs patris veſtri qui loquit̉ in vob̓ Matthei. x. Iſta eſt ratio quare ꝟba ſacre ſcripturedicunt̉ ꝟba dei. Vnde dicit ſcriptura. Cum accepiſſetis a nob̓ v̓bum auditus dei. accepiſtis illud non ꝟbum hoīm. ſed ſicut eſt vere v̓bū deij. ad Theſſa. ij. Iſtud v̓bum eſt cōmune multiſ⁊ temꝑaliter. De iſto ꝟ̓bo ego volo pertractare thema ꝓpoſitum. qꝛ de iſto ꝟbo eſt difficultas quō pōt ſaluare aīas Iſtd̓ v̓bū qn̄ ē dignep̄dicatū ⁊ deuote auditum facit tria.¶ Prīo illuminat in cognitōe de rebꝰ ſpūalibꝰ:Scd̓o inflāmat in dilectōe de hoīs celeſtialibꝰ¶ Tertio purificat de infectōe de culpis mortalibus.¶ Iſta tria ſufficiūt ad ſaluatōꝫ animaꝝ. ergoꝟbum poteſt ſaluare animas noſtras. ¶ Dicopͥmo ꝙ v̓bum iſtud qn̄ eſt p̄dicatū digne ⁊ auditū deuote. illumīat auditores in cognitōe ſpiritualiū. qꝛ illa que ſunt fidei ꝑ aures hn̄t intrare in corde. nō ꝑ oculos nec alit̓. ita ſunt alta ettranſcēdentia illa q̄ fidei ſunt ꝙ nō pn̄t intrarein corde niſi ꝑ aures. Verbi gratia. vos creditꝭꝙ qn̄ homo morit̉ ⁊ anima ſeꝑat̉ a corꝑe ꝙ viuit ⁊ vadit. vel ad ꝑadiſum ſi fuit bone vite. vl̓ad purgatoriū. vel ad infernum ſi fuit impenitens. Iſta veritas nō intrauit in corde veſtro ꝑoculos. qꝛ vos non poteſtis videre aīam quando recedit a corꝑe quantūcūqꝫ reſpiciatis Sediſta veritas intrauit ꝑ aures. quia ita dicit apoſtolus. Fides ē ex auditu. auditꝰ aūt ꝑ verbuꝫdei. Ad Roma. x. Si enim videretur ad oculum non haberemus meritum. Si creditis vos