Sermo

III

debet extolli ⁊ ſuꝑbiendo exaltari ſuper alios.Scd̓m opus fuit natiuitatis. qn̄ de vtero paruo incorrupto voluit naſci. ⁊ in puritate ⁊ ꝟginitate ſemꝑ voluit viuere. ⁊ hoc ad expellēduꝫ⁊ corrigendū peccatū luxurie. Tertium opusfuit eius conuerſatōis in hͦ mūdo in maxīa pauptate. qꝛ ſtatim natus non in lecto delicato. ſedin p̄ſepio fuit poſitus. extunc nunqͣꝫ habuit domum ꝓpriam. Item ſꝑ portauit vnam veſtemquam ſibi fecit ꝟgo Maria cū eſſet puer tertioanno q̄ ip̄o creſcente augmentabat̉. nec portabat pecuniā. hͦ fuit ad expellendū peccatū auaricie. Si rex voluit ita eſſe pauꝑ. qͥd curandumeſt cōgregare ꝑ vſuras furta ⁊ hmōi. Quartūopus fuit maior amoris erga nos. laborādo ꝓnob̓ p̄dicando vt ꝓcuraret nr̄am ſaluatōꝫ. hocfuit ꝯͣ peccatū inuidie. vt cogites ſi xp̄s tantuꝫdilexit nos. ⁊ etiā debemus nos diligere ad inuicem. Quintū opus fuit. qꝛ ieiunauit. xl. diebus ⁊ noctibꝰ nihil comedens nec bibens. totavita ſua fuit vt qͣdrageſima. hͦ fecit ad expellendum peccatum gule. Sextū opus fuit eiꝰ dura paſſio. voluit em̄ capi. ligari ⁊cͣ. cum magnapatīa remittendo ⁊ orādo ꝓ crucifixoribꝰ. hocfuit ꝯͣ peccatū ire ⁊ vindicte. qꝛ ſi rex noluit vindictam de tāta iniuria. ⁊ nec tu debes reciꝑe vidictam de tuo inimico. Septimum opus fuitqn̄ tertia die voluit reſurgere a mortuis. hͦ fecitꝯͣ peccatum accidie. qꝛ ml̓ti ſunt mortui peccatꝭqͥ reſurgere nolunt ꝑ pnīam. tres dies hꝫ penitentia .ſ. ꝯtritōem. ꝯfeſſionē. ⁊ ſatiſfactōꝫ. Iteꝫordinauit ſacramenta eccl̓e in remiſſionem peccatorū. Patet gͦ ꝙ totus labor xp̄i fuit ad expelendū ⁊ remittendū peccata. Idcirco ſuꝑ hͦ dimittet̉ iniqͥtas domui iacob. ⁊ iſte oīs fructusvt auferat̉ peccatū eius. Eſa .xxvij. Noͣ idcircoſuꝑ hoc .ſ. aduentū xp̄i. Duo aduentus xp̄i inueniunt̉ in ſacra ſcriptura. Primꝰ fuit ad redimendum humanū genꝰ. Scd̓s erit ad iudicandum. Et ſicut pͥmus aduentus fuit ad expellendum ⁊ redimenduꝫ pctm̄ ſiue remittendum. ſicerit ſecūdus ad arguendū ⁊ puniendū pctōreshoc dicit thema. Cū venerit ille arguet mūduꝫde peccato. cū venerit ſupple in ſcd̓o aduētu adiudicandū. arguet mundū .i. hoīes mundanos.de peccato. In aduentu xp̄i ad iudiciū de tribꝰpeccatꝭ maxime ſunt arguēdi hoīes mūdani.¶ Primū de ocioſitate contra ſeip̄m.¶ Scd̓m de crudelitate ꝯͣ ꝓximum.¶ Tertiū de infidelitate ꝯͣ deum.Et de tertio ſimpliciter loquit̉ thema. Quantum ad pͥmū ⁊cͣ. Ocioſitas eſt qn̄ hō ſiue religioſus ſiue clericus vel laicus ꝑmittit trāſire tꝑsinane Nam deus dat tꝑs ad acqͥrendum merita ⁊ ꝟtites. ⁊ ocioſus nō curat. ſed ꝯgregat bona temꝑalia. Mō ſi hō non congregat ſpūaliamerita ⁊ v̓tutes licet ꝯgregaret omīa bona tꝑa

lia huiꝰ md̓i ocioſus iudicabit̉ ⁊ tanqͣꝫ ocioſusin iudicio condemnabit̉. Det̄ ratio ꝑ ſil̓itudīeꝫde pr̄efamilias habēte ml̓tos captiuos qͦs mittit ad plateā ad lucrandū denarios in meſſe ⁊cͣdicens eis laboretis talit̓ ꝙ in ſero portetis lucrum. qn̄ illi captiui veniūt in ſero ad domū cūlucro cum gaudio a dn̄o recipiunt̉. Si ꝟo nonportant lucrū qͣꝫuis laborauerūt ⁊ ſudaueruntcurrēdo. tn̄ ocioſi iudicant̉ ⁊ dure rep̄hēdūt̉.nec dat eis cenam. ſed ponunt̉ in captōne. Itain ꝓpoſito. xp̄s eſt dn̄s ⁊ pater familiaſ. nos ꝟoſumus ẜuitores ⁊ captiui eiꝰ. p̄cioſo ſanguineſuo empti. Autoritas. Empti eſtis p̄cio magͦ .j.ad Chorꝭ. vj. Et miſit nos ad plateas huiꝰ mūdi ad lucrandū merita ⁊ ꝟtuteſ. Ego poſui vosſcꝫ in mūdo. vt eatis ꝑ bona oꝑa. ⁊ fructum .ſ.lucri afferatis. ⁊ fructus veſter ſpūalis maneat. qꝛ temꝑal̓ tranſit. Ioh̓. xv. In ſero aūt .ſ. inmorte. tūc em̄ complent̉ dies vite nr̄e. cū vadimus ad domū dn̄i .ſ. ad iudiciū. ⁊ licet xp̄s omnia ſciat. ip̄e tn̄ interrogat iuſtū ⁊ impiū. qͥs estu? oportet ſibi rn̄dere. dn̄e ego ſum tal̓. ⁊ quidvis; dn̄e vt intrem ꝑadiſum. ⁊ xp̄s. videamusqͥd portas. portas lucrū. tunc apparebunt qͥ fuerunt diligentes vel ocioſi. Illi aūt qͥ ſolū curātde laboribus huius mūdi ⁊ negocijs q̄ omnia h̓remanent. nullū lucrū portabūt. Iō mittit eosad hoſpitale miſerorū ad carcereꝫ inferni. Sedilli qͥ non ſoluꝫ curabāt de bonis huius mundivt viuerēt. ſed magis curabāt de factis aīe orabant. ieiunabāt. ꝯfitebant̉. cōmunicabāt ⁊cͣ. tales portant lucrū ⁊ fructus meritoꝝ ⁊ bonoruꝫopeꝝ. Ideo gaudioſe a xp̄o recipiunt̉ ad gl̓amMulti credunt̉ mō eſſe diligētes qꝛ laborāt etnegociant̉ qͥ tunc ꝯtempnabunt̉ tāqͣꝫ negligentes ⁊ ocioſi. Et multi iudicant̉ mō ocioſi. vt cōtemplatiui ⁊ qͥ faciunt pnīam. qͥ tunc reputabūtur diligentes fuiſſe. Ecce qͣre dicit. Ego poſuivos .ſ. in platea huiꝰ mūdi. vt eatis de ꝟtute inꝟtutem. ꝯtinue meliorando vitā ⁊ fructuꝫ afferatis. Modo ne ſitis ocioſi oſtendam vobis qͣles fructꝰ debetis afferre qͥ placent xp̄o; ⁊ inueni ꝙ ſunt qͥnqꝫ. Primus quē debetis portareeſt de oratōe ſpūali .ſ. quolibet die in mane ⁊ infero facere oratōꝫ genibus flexis. cogitando ꝙvidetis illum qͥ minatur vob̓ de peccatis que feciſtis. tunc incipiatis oratōꝫ humiliter dicendoPater nr̄. Aue maria. Credo in deū ⁊cͣ. ¶ Secundus fructus eſt de ſanctificatōne temꝑali .ſ.ẜuare dominicā. Ratio. qꝛ xp̄us quieuit in reſurrectōe. ¶ Tertius fructus eſt de cōfeſſione ſacramentali exp̄cepto dei in qualibꝫ quadrageſima. ſed de bono cōſilio quolibet menſe dꝫ mūdari camiſia anime .ſ. ꝯſcientia. ſic̄ camiſia corporis. Quartus fructus eſt de cōmunione euchariſtie. in illa hoſtia nō eſt panis ſꝫ ibi eſt fructus ille de quo dicit̉ ꝟgini Marie. Bn̄dictꝰ