III¶ Sermo

catum magnū. qꝛ omēs dies ſunt boni ⁊ a deofacti. Sed ſingularit̓ dies dn̄ica dicit̉ dies dn̄iqꝛ ip̄m fecit ſolennem per ſuam glorioſaꝫ reſurrectōnem. de ꝯſe. di. iij. Omnem diem domīcāob reuerentiam reſurrectōis ieſu xp̄i de veſꝑain veſꝑam p̄cipimus obẜuari. De iſta dicit daui d. Hec dies quam fecit dn̄s ⁊cͣ. Non ſolū ꝑcreatōnem vt alios dies. ſed ꝑ reſurrectōꝫ. Iōgaudendum eſt de illo die ceſſando ab oī opereẜuili. Secūda ibi gaudium domī eſt ⁊ fortitudo noſtra. qꝛ qui bn̄ cuſtodiūt dominicā cuſtodiuntur a dn̄o ab infirmitate corꝑis. ⁊ cuſtodit.eis agrum. vineā. gregem ⁊ omīa bona. Sꝫ ill̓qui non ẜuant domīcam eſt dn̄s in debilitate.Nota ꝯͣ illos qͥ colūt ſabbatū ⁊ nō dn̄icā credētes cōplace̓ ꝟgini Marie. cui placꝫ tm̄ ac ſi alapis ꝑcuteret̉. iō frāgendū ē votū de ẜuādo ſabbato. ſꝫ aliqͥ miſeri gaudiū feſti ꝯu̓tūt ī triſticiāludēdo quicqͥd lucrati ſunt ī hebdomada. Iōnon ſuſtineat̉ ludus. Maledictus eſt locus etdn̄s qui ſuſtinet ludum. Alij miſeri in tabernainebriant̉ ⁊ ebrij reuertent̉ ad domum. ⁊ vxor.nec filij non biberūt forte tiſanam. ⁊ complet̉ ineis illa maledictio ſcripture. Dies feſti vr̄i conu̓tentur in luctum ⁊ lamentatōem. Thobie. ij.Alij miſeri currunt ad lupanar. Ideo dicit. Dies feſti veſtri ⁊cͣ. Secūda triſticia huius mundi eſt melior .ſ. triſticia de ꝯtritōne cordiali. qn̄homo cogitat de peccatis ⁊ malis que fecit. etde temꝑe quod amiſit ⁊ triſtat̉ ad inſtar militꝭqͥ ex culpa ſua venit in odium ⁊ iram regis. quicogitat. O miſerr: ex occidet me. ⁊ perdam omnia bona ⁊ triſtat̉. Ita quilibet peccator eſt inira regis. Suꝑbus em̄ ex ſuꝑbia ſua eſt ī ira regis. auarus ex ſua auaricia. ⁊ ſic de alijs intātūꝙ mirum eſt quomō aliquis poteſt letari vel viuere cum ſciat ſe in ira tanti regis. De iſta triſticia dicit ſcriptura. ij. ad Chorꝭ. vij. Que ſcd̓mdeum triſticia eſt penitētiam ſtabilē oꝑatur. ſeculi autē triſticia mortem operat̉. ¶ Nota q̄ ẜmdeum triſticia eſt. Quidam triſtant̉ de peccatꝭſed non ẜm deū ſed ẜm mundū. vel ẜm ꝑiculū.vel ẜm penam. que triſticia nihil valet. īmo dicit ſeculi triſticia mortem operat̉. Sed triſticiaq̄ eſt ẜm deum qn̄ hō triſtat̉ ⁊ dicit. O miſer tātum offendi deum meū ⁊cͣ. talis penitentiā in ſalutem operat̉. Hec triſticia conuertit̉ ī gaudiūin ꝯfeſſione ſacramentali. qn̄ ꝓijcit extra peccata de qͥbus triſtat̉. ſicut ancilla ꝓijcit de domoimmūdicias domus. ſic cuꝫ ſcopa ꝯtritōis peccata ꝯgregant̉ in angulo memorie. ⁊ ꝓijciūturextra portam confeſſionis. Dicat̉ quo facta cōfeſſione hō ſentit gaudium ⁊ leticiam in cordeſic ille qͥ obligat̉ ad ſoluēdum ſub pena mortisqn̄ ſibi remittit̉ debitum a dn̄o quō gaudet etletat̉. ita in ꝯfeſſione dimittunt̉ debita peccatorum. Ioh̓. xx. Quoruꝫ remiſeritis peccata ⁊cͣ.

Et facta abſolutōe totum debitum eſt remiſſū.Ideo ſequit̉ gaudium in corde. Iō dicit ſcpͥtura Prou̓. xiiij. Cor quod nouit amaritudinemaīme ſue in gaudio eius non miſcebit̉ extraneꝰ¶ Nota non miſcebit̉ extraneus .ſ. diabolus. ſꝫdn̄s ꝓprius ꝑ cōmunionem. qꝛ poſt ꝯfeſſioneꝫdebet hō cōmunicare. ¶ Tertia triſticia eſt detribulatōne mundiali. qꝛ in hͦ mundo multumabundat. vt infirmitatū. pauꝑtatum ⁊ miſeriarum ⁊cͣ. que dant triſticiam. Rō natural̓ ⁊ regula eſt ꝙ omne mediū ꝑticipat naturā extremoꝝModo vita p̄ſens eſt inter duo extrema .ſ. ꝑ adiſum ⁊ infernuꝫ. Iō ẜm illam participamꝰ deꝯditōne extremorū. in ꝑadiſo eſt gaudium ſinetriſticia ſine infirmitate. Apoc̄. xxj. Abſtergetdeus omnem lachrymā ab ocul̓ ſanctorū. ⁊ iamnon erit vltra neqꝫ luctus ⁊cͣ. In inferno auteꝫeſt dolor ⁊ triſticia. Nos ꝟo ſumus h̓ in medioꝑticipantes cum vtriſqꝫ. Cum em̄ gaudemꝰ etletamur. ꝑticipamus cū illis de ꝑadiſo. quia nihil aliud eſt niſi de melle celeſti. Qn̄ triſtamurꝑticipamus cū illis de inferno. Iō dicit ſcpͥtura. Exiguum ⁊ cū tedio eſt tꝑus vite noſtre. etnon eſt refrigerium in fine hoīs. Sap̄. ij. Sꝫ cōuertit̉ in gaudiū deuota oratōe. qm̄ qn̄ hō habet tedium ſummū remediū eſt recurre̓ ad oratōnem eleuatis ocul̓ ⁊ manibus ꝟſus celum. ⁊ſic deſcendit dulcedo mellis ſpūſſancti. Autoritas Triſtat̉ aliquis in vobis oret equo aīmo ⁊pſallat. Iaco. v. Nota equo animo hoc dicit ꝯͣaliquos qͥ orant ſed non equo aīmo. qꝛ os loqͥt̉vnum ⁊ cor cogitat aliud. Sed in oratōe quando hō dicit Pater noſter in ore. cor debet cogitare cum quo loquit̉ hō. qꝛ cum rege celeſti ⁊cͣ.Idem qn̄ dicit̉ Aue maria. al̓s modicum valetor̄o. Nota ꝙ qui orat mane ⁊ ſero quotidie viuit cum gaudio ⁊ in ꝓſperitate. Dic miraculūde milite normanno eunti ad ꝑegrinatōneꝫ ⁊cͣ.Ideo xp̄s. Oportet ſꝑ orare ⁊ nō deficere. Luce. xviij. Quarta triſticia eſt de morte corꝑaliMagna triſticia eſt homī in morte parentuꝫ ⁊amicorū carorū. ſed in morte ꝓpria ibi eſt triſticia maxima. qꝛ totum ſimul amittit̉. Dic ſimilitudinem de arbore ſi eradicaret̉ ꝑ aliquaꝫ potētiam. Ita eſt de anima que habet radices in qͣlibet parte corꝑis in neruis. oſſibus. venis ⁊cͣ. etmors ip̄am eradicat. ideo ibi eſt maxima triſticia. nec eſt aliqua ſimil̓. Nam videtis qn̄ aliqd̓membrū ſcindit̉ qͣꝫtūcunqꝫ paruum quō hō triſtatur. quantomagis in morte qn̄ aīa ſeꝑatur atoto corꝑe. Ideo xp̄s ante mortem cepit contriſtari ⁊ meſtus eſſe. vt habet̉ Mat .xxvj. qͣꝫtomagis nos peccatores. Sed hec triſticia cōuertitur in gaudium bonis ꝑſonis qn̄ anima egreſſa a corpore ſtatim videt ſanctos angelos ip̄aꝫcomitantes honorifice ad inſtar ſponſe nobilisin die nuptiarū quando ducit̉ ad miſſam. vl̓ ſi-