Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IIISermo

quotidie. Noͣ quō factum fuit qn̄ Maria dixit. Ecce ancilla domī fiat mihi ẜm ꝟbum tuumLuce j. In vltimo ꝟ̓bo effecta eſt gͣuida ⁊ mat̓dei. Ita dictis iſtis ꝟbis. hoc eſt em̄ corpꝰ meūxp̄s deus ⁊ homo eſt in hoſtia cōſecrata. Nōhic quante honeſtatis debēt eſſe ſacerdotes ⁊c̄Item nota contra cōcubinarios. quō em̄ tripliciter poteſt corrigi illud peccatum. Primo intimando pape ⁊c̄. Secundo mō nō audiēdo miſſam concubinariorū ⁊cͣ. Tertio mō ꝙ villa faceret ordinatōnem ꝙ nulla mulier notoria meretrix ſit auſa ſtare niſi in lupanari Quintusmodus lachrymarū eſt melior .ſ. de celeſtiali affectōne. ante ꝑſona cogitat ꝙ eſt exul in hͦ mundo ⁊ deſiderat ꝑadiſum. ⁊ ex illo deſiderio plorat. tales lachryme ſunt optime. Unde deus ininicio fecit tres habitatōnes. Unam ꝓ angelis⁊ animabus ſanctis celum .ſ. empirreum. Aliāꝓ homībus .ſ. ꝑadiſum terreſtrem. Aliam ꝓ iumentis ſiue beſtijs .ſ. iſtū mūduꝫ. vbi ſumꝰ nosmodo. quia in ꝑadiſo terreſtri nulla beſtia necauis poteſt intrare. Sed ex peccato ade homines fuerunt expulſi de ꝑadiſo terre. ⁊ fueruntpoſiti inter beſtias tanqͣꝫ ꝓſcripti ſiue exules.Quando ergo homo cogitat infra ſe dicens Omiſer vbi ſum ego modo. quādo ibo ad patriāmeam ⁊cͣ. ⁊ plorat. tales lachryme ſunt de celeſtiali affectōne. Iſto modo flebat dauid. qui tamen erat ditiſſimus. qui dimiſit filio ſuo Salomoni centuꝫ milia quintalia auri. ⁊ mille miliade argēto. Qui habebat ex diuina diſpenſatōeduodecim vxores ſine peccato. ⁊ tamen cognoſcendo ſuum exilium plorabat dicens. Quemadmodū deſiderat ceruus ⁊cͣ. Nota. Fuerūtmichi lachryme mee panes die ac nocte. Dic qͦmodo cum eſſet in mēſa incipiebat flere. ⁊ lacrime miſcebant̉ cum eſcis. dicebant milites. Domine quid ploratis? Reſpōdebat o miſer. Iſteeſce ſunt corruptibiles. ſed celeſtes ſunt incorruptibiles. Idem de nocte in lecto in quo dicebat ſe iacere vt beſtia. Sed nos non ploramusꝓ deſiderio ꝑadiſi. īmo nullus vellet de hͦ mundo exire. ſed iſtud ꝑuenit ex mala vita quam tenemus. ſicut captus vellet ſtare ſemꝑ in carcere fetido timore iudicis. Ita ē de aīma peccatrice in carcere fetido corꝑis vnde timet exire. Secus de ꝑſonis ꝑfectis ⁊ beatis que cupiūt exire. intantū ꝙ ſi deus diceret eis. adhuc viuetisꝑ annum. reſponderēt. o domīe tantū ſtabimꝰ.De iſto exilio dicit̉ ꝟgini Marie. Ad te clamamus exules filij eue. ad te ſuſpiramus gemētes⁊ flentes. Cogitetis vos eſſe de ꝑadiſo ⁊ nō dehoc mundo. qꝛ oportet ip̄m dimittere. Iō xp̄sMatth̓. vj. Primū q̄rite regnū dei ⁊ iuſticiaꝫeius. ⁊ hec omīa ⁊cͣ Noͣ hec omīa .ſ. pax. pluuia. ſanitas ⁊cͣ. quā petitis adijcient̉ vob̓. Nota ⁊ iuſticiā eius que habet quinqꝫ pūcta. Pri-

mus punctus diuine iuſticie eſt ꝓ conẜuatōnecōmunitatum non ſuſtinere diuinos nec ſortilegos. Secūdus punctus non ſuſtinere blaſphemos nec iuratores. nec renegatores ⁊cͣ. Tertiꝰnon ſuſtinere fractōnes feſtiuitatum notorie.Quartus non ſuſtinere truffatores de taxillis.hic ludus eſt fons renegationum. Quintꝰ nonſuſtinere meretrices in vicis ſeu hoſpitijs. queſunt laquei animarū ad inſtar putei in ingreſſudomus. Sermo tertius.Riſticia veſtravertetur in gaudiū. Ioh̓. xvj. Prohuius ꝟbi declaratōne ſciendum ꝙin hoc mūdo omnia gaudia ſunt mixta cum triſticijs ⁊ tribulatōibus. in hͦ mūdo nō ſunt veragaudia. Ratio eſt ⁊ ſumit̉ ꝑ regulaꝫ ph̓i dicentis ꝙ omne mediū naturalit̓ ꝑticipat naturamextremorū. vt ptꝫ de elementis. de aere calidoab igne ⁊ humido ab aqua. Item de aqͣ humida ab aere ⁊ frigida a terra. Sic ad ꝓpoſitum.vita huius mūdi eſt media inter duo extrema.ſcꝫ ꝑadiſum ⁊ infernū. In ꝑadiſo em̄ ē gaudiūpurū. Eſa. xxxv. Nō erit ibi leo. ⁊ mala beſtianon aſcendet ꝑ eā. nec inueniet̉ ibi. Et ambulabunt qͥ lib̓ati fuerint ⁊ redempti a dn̄o ꝯuertētur. ⁊ venient in ſyon cū laude ⁊ leticia ſempit̓na ſuꝑ caput eorū. Gaudiū ⁊ leticiā obtinebūt⁊ fugiet dolor ⁊ gemitus. In inferno aūt eſt totum oppoſitū. qꝛ ibi damnati nō habent niſi puram triſticiam. dolorem ⁊ deſolatōnem. de nullo gaudent ſed triſtant̉.ItPrimo de eorum damnatōe. Secundo de bonorū ſaluatōne. Tertio de aliorū damnatōne. Quarto de mal̓ ⁊ peccatis q̄ fecerunt. Quīto de bonis q̄ fecerunt q̄ ꝑdiderunt.Ideo plangendo dicunt. Defecit gaudiuꝫ cordis noſtri. verſus eſt in luctum chorus noſter.Treno. v. Si ergo omne mediū ꝑticipat naturam extremorū. Cum gͦ vita noſtra ſit media inter iſta contraria. ideo ꝑticipat de vtriſqꝫ. Id̓oBoetius. Omnis dulcedo felicitatis humanemultis amaritudinibus eſt reſperſa. Sed ꝑſonis bonis ⁊ deuotis triſticie huius mūdi ꝟtuntur in gaudium ex diuina ꝓuidentia. Hoc dic̄xp̄s in themate. Triſticia veſtra vertet̉ in gaudium. Sed malis gaudiū huius ꝟtet̉ in luctū.Et amore veſtri volui videre in ſacra ſcriptura quot ſunt tribulatōues hulus mūdi. ⁊ inueni ꝙ ſunt in quadruplici gradu. ⁊ hoc experiētia docet .ſ. Prima de occupatōe temꝑali. Secūda de ꝯtritione cordiali Tertia de tribulatōne mundiali. Quarta de morte corꝑali.