Dominica in albis

eccl̓e nec hoſpitaliorū nec defunctoꝝ. iuxta illd̓apl̓i. Qui furabat̉ iam nō furet̉ magis aūt laboret oꝑando manibꝰ ſuis qd̓ bonum eſt ⁊c̄. AdEph̓. iiij. ¶ Quinta plaga eſt remiſſio iniurioſaſcꝫ remittere iniurias. iſta eſt plaga lateris quereſpicit cor. ⁊ doloroſa plaga eſt ſignū retinēdi.hͦ eſt ne de cetero portemꝰ odiū rancorē ⁊cͣ. ſedpacē ⁊ amorem ⁊ vnitatē ⁊ cōcordiā. in hͦ enimcognoſcent oēs ꝙ mei eſtis diſcipuli ſi dilectōꝫhabueritis ad inuicē. Ioh̓. xiij. vel hec mandovob̓ vt diligatis inuicem ſicut dilexi vos Ioh̓.xv. De his ſignis dicit Bern̄. Data ſunt q̄daꝫſigͣ ⁊ indicia manifeſta ſaltē vt indubitabile ſiteum eſſe de numero electorū in quo hͨ ſigͣ ꝑmanſerint. No hanc materiā de cicatricibꝰ ⁊ ratōesꝓpter qͣs cicatrices ẜuauit xp̄s in eternū in eoꝑmanſuras qͣs vt Beda ſuꝑ Lu. dicit non exīpotētia curandi ẜuauit. ſꝫ vt imꝑpetuū victo/rie ſue circūferat triumphū. tangit. b. Tho. iijꝑte. q. liiij. ar. vl. ꝑ totum.¶ De eadem Sermo quintus.Oli eſſe incredulus ſed fidel̓. Ioh̓. xx. Sermo noſtererit de fundamēto bone vite .ſ. de fide catholica. Sꝫ pͥmo ſalutet̉ ꝟgo maria ⁊cͣ.Pro cuiꝰ declaratōe ⁊ materie introductōe ſcendum ꝙ doctrina cōis eſt ⁊ certa ⁊ vera in ſacͣtheologia ꝙ a pͥncipio mūdi ſꝑ fuit neceſſariuꝫad ſaluatōꝫ fidem hr̄e de deo ſine qͣ nullꝰ potuithic hr̄e gr̄am dei nec in alio mūdo gl̓am. ſed diuerſimode. qm̄ tꝑe legis nature ſuffec̄ fides explicita q̄ poterat haberi in intellectu naturali ſine libris .ſ. credere pͥmo vnū deuꝫ. qꝛ intellectunaturali pōt cognoſci ſicut cognoſcit̉ potentiadn̄i ī edificio magne domꝰ. Scd̓o ꝙ ip̄e eſt deiuſtus retributor ⁊cͣ. hi duo articuli fuerunt ſꝑneceſſarij ad credendū. Autoritas. Sine fide ipoſſibile eſt place̓ deo. credere em̄ oportꝫ accedentē ad deum qꝛ eſt. ⁊ inqͥrentibꝰ ſe remunerator ſit. ad Heb̓. xj. qꝛ iuſtus dn̄s bonis ẜuitoribus retribuit bona. ⁊ mal̓ dat punitōꝫ. Tꝑe autem legis moyſi debuerūt hr̄e maiorem fidē exMAk pmplicitā trium articulorū .ſ. p̄dictorū duorum ꝙ⁊ckh xVa eeſt deus ⁊ ꝙ eſt remunerator Tertio credere ꝙS deus deberet mittere filiū ſaluatorē mūdi. qꝛ hͦfuit clare reuelatū in lege ſcripture. de hͦ dauidQui annūciat vbū ſuū iacob iuſticias ⁊ iudiciaſua iſrl̓. psͣ. cxlvij. Nota v̓bū ſuū .ſ. illud d̓ quoIoh̓ .j. In pͥncipio erat v̓bū ⁊cͣ. Et v̓bum carofactū eſt. Alia ſecreta fidei nō tenebant̉ ſcire niſi magni litterati. Sꝫ mō tꝑe legis gr̄e tenemurcredere plus .ſ. xij. articulos fidei iam publicatos ⁊ declaratos in eccl̓a dei. Iō Athanaſius.Quicūqꝫ vult ſaluus eſſe. an̄ oīa opus eſt vt teneat catholicam fidem. Quā niſi quiſqꝫ ītegraꝫinuiolatāqꝫ ẜuauerit ſaluus eſſe nō poterit. Ex

qͦ fides eſt ita neceſſaria ad ſaluatōeꝫ. id̓o dicitthema cuilibet xp̄iano. Noli eſſe incredulus ſꝫfidel̓. patꝫ thema Fides catholica eſt a nob̓ credenda tripl̓r .ſ. Simpl̓r ſine diſputatōe. Plenalit̓ ſine diminutōe. Firmit̓ ſine dubitatōe. Et ꝓqͣlibet dicit thema Noli eſſe incre. ⁊cͣ. De pͥmoꝙ debemꝰ credere fidē catholicā ſimpl̓r ſine diſputatōe vel ꝯͣdictōe. Credere ſimpl̓r eſt qn̄ hōcredit alicui ſimplici ꝟbo ſine iuramento ⁊ ſineteſtibus de re mirabili in qͦ ſibi ſit magnus honor. hunc honorē debemus nos facere dn̄o noſtro ieſu xp̄o credendo ſimpl̓r ſuo ſimplici ꝟ̓boſine ꝓbatōe. iuramento. demōſtratōe ⁊ teſtibꝰꝙ falli nō pōt nec fallere nec mendaciuꝫ dicere.Tal̓ ſimplex credentia eſt multū meritoria ⁊ neceſſaria. Rō. qꝛ veritas fidei ſeu veritates fideiſunt altiſſimi ⁊ tranſcendētes intantū ꝙ intellectu naturali non pn̄t cōp̄hendi. iō oportꝫ credēſimpl̓r ſine diſputatōe. Stultus eſſꝫ cecꝰ ſi vellet diſputare de coloribꝰ qͦs nūqͣꝫ vidit ſꝫ oportꝫeū credere qd̓ dicit̉ ſibi. ſic nos ceci ſumꝰ in hocꝙ nunqͣꝫ vidimus veritates fidei. iō non oportet diſputare ſed credere dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o. Dicit nanqꝫ ph̓us. ij. metha. ſicut ſe hꝫ oculus noctue ad lumen ſol̓. ita ſe hꝫ oculus nr̄ ad manifeſtiſſima nature. ꝙ aūt oculus noctue nō pōt clare intueri ſolem non eſt defectus ſolis ẜꝫ noctueSic veritates fidei clariſſime ſunt in ſe. ſꝫ ex defectu intellectus noſtri comp̄hendi nō poſſuntIdeo dicit ſcriptura. Qui confidunt in domīointelligent veritatem. ⁊ fideles in dilectōne acquieſcent illi. Sapīe. iij. Nota qui confidunt indomīo .ſ. qͥ non poteſt mentiri nec fallere in dilectōne acquieſcent illi. non dicit in diſputatōeQuādo aliquis vult ſecum diſputare in fide.diabolus facit ſibi argumentū. ⁊ tūc nō ſcit reſpondere. Ideo cadit in errorē. Sic cadūt multi dicentes quomō xp̄us poteſt eſſe in tam parua hoſtia ⁊ quō ſtat nunqͥd frangit̉ in fractōehoſtie? Cogitate ꝙ oēs veritates fidei iam ſuntdiſputate. gͦ oportꝫ credere cū dicit apl̓s ad Corin. qͥ diſputabāt de fide. Timeo ne ſicut ẜpēseuā ſeduxit aſtutia ſua. ita corrūpāt̉ ſenſus vr̄i⁊ excidant a ſimplicitate fidei q̄ eſt in xp̄o. ij. adChorꝭ. xj. Dic practice quō eua diſputādo cuꝫdiabolo dicēte. Cur p̄cepit vob̓ deꝰ vt nō comederetis ex oī ligͦ ꝑadiſi Gen̄. iij. Ecce pͥma q̄ſtiomūdi. ⁊ ꝑ hāc cecidit in dubitatōꝫ dicēs. ne forte moriamur. cū tn̄ deꝰ ſine dubio dixiſſꝫ moriemini. Rn̄dit diabolus. neqͣqͣꝫ moriemī. ſcit em̄deus ꝙ in qͣcūqꝫ die comederitꝭ ex eo aperiēturoculi vr̄i ⁊cͣ. Eua debuit reſpōdere diabolo Oproditor tu facis mihi queſtionem de voluntate dei recedas ⁊cͣ. ⁊ nō fuiſſet victa. Sic debetꝭreſpondere queſtionibus quas vobis facit diabolus de fide loquēdo imaginatōe veſtre ⁊ nōdiſputare ſed dicere Credo. ¶ Ecce quare dicit