LLSermo

extra murale ciuitatis hierl̓m. dixit vnus alteriSocie qͥd tibi videt̉ de iſto nr̄o magiſtro ieſu?Reſpōdit alius. neſcio qͥd dicā. credebam ip̄meſſe filiū dei ꝓpter miracula q̄ faciebat. ſed mōnon credo. qꝛ ita crudelit̓ mortuꝰ eſt. Nūqͥd ſi filius. dei eſſet pat̓ iuuiſſet filiū poſitū in tali preſfura. Rn̄dit alter. nec ego credo ip̄m eſſe dei filium. Et ip̄e ih̓s appropinquās ibat cū illis. Dixit alius ſi nō eſſet filius dei quō potuiſſet lazarum ſuſcitaſſe. nunqͥd tu fuiſti ⁊ vidiſti quādoſuſcitauit lazarū qͣdriduanum. ita etiam ⁊ egofui ⁊ vidi. Idem de illo ceco a natiuitate cui dedit viſum. ⁊ ſic loquendo ⁊ fabulando ibant etflendo. poſt modicū dicebat alter. O ſocie nunqͥd helias ⁊ helyzeus ſuſcitauerūt mortuos. tn̄non ex hͦ credunt̉ filij dei fuiſſe. nec ip̄i dicebātſe eſſe filios dei. Chriſtus autem retro ſequebatur eos audiendo v̓ba eorum. ſed ip̄i calefactide ꝟbis non curabant de eo. qꝛ nec ip̄m cognoſcebant. Dicebat alter. verū eſt ꝙ ml̓ti ꝓphetaruꝫ fecerūt miracula multa. ſed quō nō ꝑ ſe necꝟtute ꝓpria ſed aliena. ſed ieſus ꝟtute ꝓpͥa faciebat imperādo. alij aūt faciebāt orādo. Dixitalter verū dicis ꝓ certo iſta ratio eſt bona. Etpoſt modicū dixit alius ſocius. Neſcis tu ſocieꝙ in nocte paſſiōis ſue orauit ne moreret̉. ſi fuiſſet filius dei nunqͥd pater adiuuiſſet eum? Reſpondit alter. Uerū dicis. tamē ſi noluiſſet mori bn̄ potuiſſet fugere vel latere. ſicut quādo iudei voluerūt ip̄m lapidare. ſed ip̄emet venit adpaſſionem voluntarie ⁊ non violent̓. īmo dixitnobis. Ecce aſcendimus hieroſolymā ⁊cͣ Matthei. xx. Dixit alius. mō ponamus ꝙ nō ſit filiꝰdei. tamē non poſſumus negare qͥn ſit meſſias.Nam oēs doctores ponūt ⁊ dicunt ꝙ tꝑs meſſye eſt completū. Et iſte habuit oīa ſigna data.⁊ poſita a ꝓphetis de meſſya Quia cecis deditviſum. claudis greſſum ⁊cͣ. Reſpōdit alter. Oſocie rex meſſyas debuit nos liberare a captiuitate. ⁊ iſte non liberauit nos ſed mortuus eſt. etnos remanemus hic in captiuitate ſub imperioromano ⁊cͣ. Dixit alter ſocio. Ecce qͥd ego cōgito. Nūqͣꝫ iſte p̄dicauit de dn̄io iſtius mūdi. necde bonis tꝑalibus. Ideo quādo ꝓph̓e dicunt.ꝙ meſſyas debuit nos liberare ⁊ redimere a captiuitate nō intelligit̉ de iſta captiuitate imꝑatoris romanorū. ſꝫ diaboli vt credo. Dixit aliꝰO tam bona ratio eſt iſta. Uerū dicis. Et alterdixit. Ponamus ꝙ nō ſit filius dei. nec meſſyas. tamē ip̄e fuit ſanctiſſimus ꝓpheta ⁊ bonusTu ſcis ꝙ nunqͣꝫ vidimus in eo aliquem defectuꝫ. nec pilatus qͥ examinauit eū inuenit in eoaliquam cauſam ꝓ qua ip̄e eſſet dignus morteīmo erat plenus ꝟtutibus. humilitate. ſanctitate. caſtitate. patiētia. abſtinētia. ieiunijs. vigilijs ⁊cͣ. Reſpondebat alter. Si ip̄e fuit ita ſanctus ⁊ amicus dei quando in cruce dixit. He-

ly. hely .i. deus meus deus meus reſpice in me.⁊cͣ. Nunqͥd deus omīpotens iuuat ⁊ conſeruatſuos? Nunqͥd dicit dauid de amicis dei. Cū ipſo ſum in tribulatōne eripiam eum ⁊cͣ. Si forteſanctus fuit ſed nō reliquiſſet eū. Ecce quomōibant ⁊ loquebāt̉ de omībus ⁊ intus ip̄m amabāt ⁊ dubitabāt. Dixit alter. videt̉ mihi ꝙ qn̄dixit hely hely ⁊cͣ. ꝙ hͦ dicebat de amicis apl̓is⁊ diſcipul̓ qͥ eum derelinquebāt. ⁊ de hoc dicebat pr̄i qui ordinauit ita fieri. Rn̄dit alter. vere bn̄ dicis; ⁊ nō recordarꝭ de ſole obſcurato etde terra q̄ tremuit. Item de mortuis qui ſurrexerūt. Item de multis qͥ conuerſi fuerūt vt Lōginus ⁊ alij de ſimplicibus q̄ ꝑcutiētes pectoraſua reuertebant̉. Et xp̄us ſequebat̉ eos. IdeoGregꝰ. De ſe gͦ loquētibꝰ p̄ſentiā exhibuit. ſedde ſe dubitantibꝰ cognitōis ſue ſpēm abſcōdit.Ex his faciaꝫ ratōꝫ qꝛ iſti diſcipuli nō habebātfidem Et ſi hoībus non credentibꝰ ꝑ ſolā loq̄ lāꝟborū ſpūalium ſe iunxit ih̓s. qͣꝫtomagis nobiſqͥ ſumus credentes ſi loqͣmur ꝟba ſpūalia. Cōſiderandū eſt autē hic quare xp̄s iſtis duobusdiſcipul̓ euntibus in villā noīe emaus apparuitin aliena effigie ſicut dicit̉ Mar. vlt̓. Ad illamq̄ſtionem reſpōdet ſanctus Tho. in. iij. ꝑte. q.lv. arti. iiij. ꝙ reſurrectio xp̄i manifeſtāda fuitꝑ modū quo eis diuīa reuelant̉. innoteſcūt aūtdiuina homībus ẜm ꝙ diu̓ſimode ſunt affecti.Nam illi qui hn̄t mentem bn̄ diſpoſitā ẜm veritatem diuina ꝑcipiūt. Illi aūt qͥ habēt mēteꝫnō bn̄ diſpoſitā diuina ꝑcipiūt cū qͣdam ꝯfuſione dubietatis vel erroris. aīmalis em̄ hō non ꝑcipit ea que ſunt dei. vt dicit̉ .j. Chorꝭ. ij. Et ioxp̄us qͥbuſdam ad credendū diſpoſitꝭ pꝰ reſurrectōem apparuit in ſua effigie. Illis aūt in aliaeffigie apparuit qͥ iam videbant̉ circa fideꝫ tēpeſcere. Unde dicebāt. nos ſperabamꝰ qꝛ ip̄e eſſet redempturus iſrl̓. Un̄ Gregꝰ. dic̄ in omel̓.ꝙ talem ſe exhibuit eis in corꝑe qual̓ apd̓ illoserat in mente. qꝛ em̄ adhuc in cordibus eoꝝ ꝑegrinus erat a fide. ire ſe longius finxit ac ſi eſſetꝑegrinus. Nec illa fictio fuit mendaciū. qꝛ ẜmAugꝭ. in li. q. euangelij. Nō omne qd̓ fingimusmendaciū eſt. ſed qn̄ illud fingimꝰ qd̓ nichil ſignificat. Cū aūt fictio noſtra refert̉ in aliquamſignificatōeꝫ. non eſt mendaciū ſed aliqua figura veritatis. Alioqͥn oīa que a ſapientibꝰ ⁊ etiāab ip̄o dn̄o figurate dicta ſunt mendacia reputabunt̉. qꝛ ẜm vſitatū intellectū nō cōſiſtit veritas in talibus dictis. Sicut aūt dicta illa etiāfingunt̉ facta ſine mendacio ad aliquā rē ſignificandā. ⁊ ita factum eſt h̓. Claruꝫ eſt gͦ qd̓ dixiqd̓ ex v̓bis ſpūalibus attrahit̉ ⁊ retinet̉ xp̄us.Iuxta quod dicit thema. Mane nobiſcuꝫ domine ⁊cͣ. ne .ſ. cadamus in noctē pctī. Habemꝰhic exemplū morale vt loquamur ꝟba ſpūalianon carnalia nec mundana nec mēdacia. Tur-