Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſecunda Paſce

tia ⁊ delectatōnes carnales ⁊cͣ. ⁊ facit fructificare in oꝑibus miſericordie. penitentie ⁊ iuſticie.⁊ ſic de alijs bonis oꝑibus. Et ſicut ſol naturalis abſentatur ⁊ occidit ꝑ interpoſitōꝫ terre inter ip̄m ⁊ nos. ita chriſtus ſol iuſticie qn̄ homointer chriſtum ⁊ ſe interpoīt terram .ſ. terrenasaffectōnes honorū. diuitiarum. officiorū. dignitatum ⁊ hmōi xp̄us abſentat̉ ⁊ relinqͥt noctemtenebroſam culpa ⁊ homo ambulat ceſpitandode peccato in peccatū. Ecce ratio quare d̓r ſol.Auctoritas. Oriet̉ vobis timentibꝰ nomē meūſol iuſticie ⁊ ſanitas in pennis eius. Malach̓.iiij. Nota vobis timentibus nomē meum. quianon timentibus deum licet eis oriat̉ ſol naturenon tamē eis oritur ſol gratie. Item ⁊ ſanitas īpennis eius. gratia ⁊ gloria ſunt due ale eius.Gratia enim cōfert ſanitatem contra infirmitates culparum mortaliū ⁊ vulnera peccatorumGloria eſt ala que confert ſanitatem miſerijs tēporalibus. Item in nouo teſtamēto dicitur ſolNam eccleſia dicit ꝟgini Marie. Ex te ortus ēſol iuſticie chriſtus deus noſter ⁊cͣ. Item ſol inquadrageſima erat ſuꝑ nos. quia eramus ī penitentia ⁊ ieiunijs ⁊ oratōibus. vigilijs ⁊cͣ. Sꝫmodo video ꝙ vadit ad occidentē. quia iā multi redeunt ad vanitates ornamētorū ⁊cͣ. dimittendo bonam vitam. Multi credūt ꝙ non debent tenere bonam vitam nec facere penitētiaꝫniſi in quadrageſima. quia ergo in cordibꝰ ml̓torum ip̄e dies gratie ꝑ exceſſus vite iam incipit in veſperū culpe declinare. Id̓o eccleſia petit in themate. Mane nobiſcū domīe ⁊cͣ. Mōvidendi ſunt modi quibus retinet̉ chriſtus. Etnoui in euangelio hodierno tres modos quibꝰxp̄us manebit nobiſcum ne cadamus in nocteꝫculpe .ſ. loquendo.Uerba ſpiritualia.Audiendo documenta celeſtia. Faciendo miſericordie opera.Dicit thema. Mane nobiſcum domine ⁊cͣ. Dico pͥmo ꝙ xp̄us manet nobiſcum loquendo ꝟba ſpūalia. Ratio natural̓. qꝛ oē ſil̓e naturalit̓ attrahit̉ ⁊ retinet̉ a ſuo ſimili. vt patet demagnete qui trahit ⁊ retinet ferrum non ex aliquibus qualitatibus caliditatis vel ſiccitatis.ſed ex ſimilitudine ⁊ conuenientia quā habet atota ſpecie. vt dicūt philoſophi. Idem de gagate attrahenti paleam ex ſimilitudine naturali quam habet a tota ſpecie. Idem de animalibus ſi ſint hic diuerſa mixtim ꝯgregata ſtatiꝫad vnā partē ſeꝑabunt ſe boues. ad aliaꝫ equiad aliam azini. ⁊ ad aliā oues. ⁊ ſic de qualibetſpecie. Idem de homībus qui ſibi ſimilibꝰ coniungunt̉. vanus cū vanis. pauꝑ cū pauperibꝰ.diues cū diuitibus. bonus cū bonis: In hͦ concordat ſcriptura. Omne aīmal diligit ſibi ſimile. ſic ⁊ omīs hō ꝓximum ſibi. Omīs caro ad ſi

milem ſibi cōiunget̉. ⁊ omīs hō ſimili ſui ſociabitur. Eccī. xiij. Patꝫ ergo ꝙ ſimilitudo eſt ratio attractōis ſeu cōiunctionis. Mō videamꝰquā ſimilitudinem habet xp̄s cum v̓bis ſpūalibus. Dico ꝙ magnā. quia ip̄e eſt ꝟbum noncorꝑale nec tranſitoriū. ſed ſpūale et eternum.De quo dauid. Verbo domī celi firmati ſunt.Et Apocal̓. xix. Vocabit̉ verbū dei .ſ. ante incarnatōnem. Si ergo ſil̓e attrahit̉ a ſuo ſimili.cum xp̄us ſit ꝟbum ſpūale. rationabilit̓ attrahitur ⁊ retinet̉ a loquētibus ꝟba ſpūalia. Auctoritas. Ubi ſunt duo vl̓ tres cōgregati in nomine meo. ibi ſum ego in medio eorū. Matth̓.xviij. Illud oſtendit̉ in pͥncipio euāgelij vſqꝫ.oculi aūt eorū tenebant̉ ne eum cognoſcerent.Unus iſtorū diſcipulorū vocabat̉ Cleophas.Alius vt dicit̉ a qͥbuſdaꝫ erat Lucas. Sꝫ Hiero. dicit ꝙ Lucas nūqͣꝫ fuit diſcipulus ieſu. ſedapoſtoloꝝ. p̄ſertim beati Pauli. Et exeūtibusde hieruſalē inceperūt loqui verba ſpūalia dexp̄o. ⁊ de eius paſſione. ⁊ ſtatī xp̄s fuit cuꝫ eis.Si dicat̉. ⁊ vnde venerat xp̄us? Non legit̉ clare vbi ſtabat illo temꝑe. nō in celo inquātū hō.Sed dicūt doctores aliqͥ ꝙ ſtabat in ꝑadiſo terreſtri cū ſanctis patribus. Ratio que fundat̉ īphiloſophia eſt. quia locus ⁊ locatū debent ꝓportionari. vt dicit̉ in qͣrto phiſicorū. Cū ergopoſt reſurrectōnem xp̄s habuiſſet corpus gl̓oſum immortale ⁊ impaſſibile ⁊ incorruptibile.decebat eū habere locū conuenientē. De hͦ dauid in psͣ. Dn̄e ꝓbaſti me. in ꝑſona chriſti dicitſi pro qꝛ. Si ſumpſero pennas meas diluculo.⁊ habitauero in extremis marꝭ. Etem̄ illuc manus tua deducet me. ⁊ tenebit me dextera tua.psͣ. cxxxviij. Penne ſunt corpus gl̓oſum ⁊ anima ſanctiſſima. Sanctus Tho. dicit in. iij. ꝑte.q. lv. ar. iij. in ſolutōe ſecūdi argumēti. ꝙ incognitum eſt quibus in locis tꝑe inter medio .ſ. inter reſurrectōꝫ ⁊ aſcenſionē corꝑalit̓ eſſet xp̄uscum hͦ ſcriptura nō tradat. ⁊ in omī loco fit dominatio eius. Cū gͦ illi duo diſcipuli irēt de hieruſalē ad caſtellū emaus qd̓ erat ī ſpacio ſtadiorum. lx. ab hierl̓m. Sicut nos cōputamꝰ viamꝑ leucas. ytalici cōputāt ꝑ miliaria. Greci autēcōputant ꝑ ſtadia. Stadiū dicit̉ qͣꝫtū currebathercules gygas vno anhelitu. ⁊. xv. ſtadia faciunt leucā. Iteꝫ ꝙ. lx. ſtadia ſūt qͣtuor parue leuce. Et ſic incedebāt triſtes loquētes de paſſiōexp̄i mgr̄i eorū. ⁊ ſtatim fuerūt exͣ murale ierl̓mſoli ambulātes loquebant̉ ad inuicē de his oībus q̄ acciderāt. Ecce materia de qͣ loquebant̉Ego ſi vob̓ dico aliqͥd de his q̄ loquebant̉ nonpoſſum errare. qꝛ ſi de omībus loquebant̉. gͦ etde aliqͥbus. arguēdo ab vniu̓ſali ad ꝑticulareꝫEt factū eſt dū fabularent̉. Fabulari eſt loquicū dubitatōe. ⁊ hō nō firmat cor ſuū in aliqͦ. Etſecū q̄rētes gͦ ibāt. Dicat̉ practica qn̄ ip̄i fuer̄t