ibex xj

ſine cōdice recitabat: loq̄ntibꝰ epiſcopis velut olim ſac̓dos factus exdiuina lcōe rn̄debat. cōgregabatqꝫ ſacros cōdices. ⁊ quos cū qͥlibꝫeoꝝ interp̄tes ſeu expoſitores conſepſiſſe videbat̉. plꝰ ꝙͣ ptholomeꝰſtuduerat philadelfus. Paciēciaatqꝫ clemēciā vniu̓ſis hominibusemnebat. Nā iulianꝰ imꝑator liꝫph̓s diceret̉. nō tn̄ antioceſiū portauit iniuriā. ſꝫ maxima theodorotormēta indigͣtus īpofuit. Porrotheodoſius multū gaudēs ſylogiſmis ariſtotilis philoſophiā exercebat oꝑibꝰ. ira. triſticiā. libidieꝫq̄ꝫ deuiices. ⁊ in nullo ſe vlciſci deſiderās. dū igit̉ a quodā familiariūinterrogaret̉ cur nullū ſe ledenciūmorti ſubicere tvtina inquit eēt inpoſſibile ad vitam eciā mortuos reuocare Que dū alter ꝓ ea cauſa requirexet. nō ē inquit magnū neqꝫdifficile homine mori. qꝛ neqꝫ de oſoli ſemel mortuū ex penitentia ſuſcitare. Sic em̄ fuit clemens. vt ſiquādo quiſpiā dignū aliqͥd mortecōmitteret. nec vſqꝫ ad cītatis portas moriturus ꝑueniebat. ſꝫ ex eꝰcle mēcia ꝯtinuō reuocatio ſe q̄batur. dū alio tꝑe ipſe in amphiteatro ꝯſtātinopoleos expectaret. cepit clamare ppl̓s crudel̓ beſtia. etartifex parabulus pugnent. Arille. neſcitis inquit qꝫ ꝯſueium usnos expectare clemeter.? Uāta em̄pietate p̄celluit. vt omēs. quidē doꝯſecratos honoraret: p̄cipue tam̄quos audiebat venerāda actionepollere. Fert̉ autē qꝛ dum ꝯſtanti

¶ Capitulum xviijOſt paululū itaqꝫ t̓ꝑsͣ ꝑfici belli defūcto imꝑatorRhonorio ꝯſulatu aſclippiodoti ⁊ marxiniani auguſto mienſequō iohanē tyrannū deo ſe ꝯmittens ſuꝑauit enarrabo. Sicut enītunc ſub moyſe hobre ꝯtigiFrubrum tranſire mare. talia etianteius ducibus euenerunt Vuꝫ voſ

nopoli ep̄s chrebronēſis fuiſſetmortuus. ſagū eius valde ſordidiſſimū queſierat. eo ꝙ circuamnctꝰſit. credens ſe aliquid ex defūcti ſāctitate ꝓme̓ri. Cū aliqͣndo aeris tēpeſtas eēt. ⁊ ille circū ꝓpter ppl̓mexpectaret. pleno circo tēpeſtas vehementius agebat̉ multo ymbrediffuſo. Dūqꝫ hoc fieret ſuā volūtatem imꝑator aꝑuit. fecitqꝫ ꝑ preconem clamari: qꝛ meliꝰ eēt ſpectacūſūi ꝯtēpnere. ⁊ om̄es rogare deū vtilleſi ab imminēte tēpeſtate ſeru arent̉. Quō dicto cūcti deo magnocū gaudio ſupplicātes. ymnos cōcorditer offerebant ⁊ tota ciuitasvelut vna pſallebat ecc̄īa. In medio at imꝑator exiſtens priuatoſcemate ꝓperabat: nec ſpe ſua fruſtratus eſt. Rēpente nāqꝫ aer adſerenitatem diuina clemecia reuocatus. annū p̄buit frugibus vniu̓ſis vberrimū Si quādo bella mouerent̓. ẜm dd̓ ꝯfugiebat ad deū. ſciens euꝫ prelioꝝ auctore. immicosoracōibꝰ ſuꝑabat