Decimꝰ Trpꝑtuch.lorie

precedenti afflictione ꝙͣ eius mniſea̓tione molliretur vel nunc inqͥt illaobſtinacōne priuatus nega filiūfabri. At ille dei zelo ꝯpletus diſcupit veſtem ⁊ iactauit dicēs. Si ꝓpt̓hoc me putas a pietāte recede̓: habedonū cum impietate quaꝫ poſſides Hanc eius fortitudinem ꝯtemplatus: nudū eum a ſuo ꝓiecit imperio.¶ xxxij.Anuū qͦꝫ mille famulorūdn̄m. reſiſtentē ſibimēt negare creatorē ſuum nō ferente: requirens qui ſeruoꝝ eiuseēt ſeniſſimus e alioꝝ ſeruoꝝ tragiij atu. qulꝙͦ didit dn̄atum, ſeruire precepit ſil̓⁊ eius vxorem: ꝑ hoc putans propugnatore ſe flectere veritatis. ſedſpe ſua deceptus eſt. habebat illedomū in petra ꝯſtructam.¶ xxxiij.Eniamin etiā dyacōnū ꝯprehendēs clauſit in carcere. Cumqꝫ duo trāſiſſentanni: ſuꝑuenit legatarius romaorum pro alijs cauſis acturꝰ Et dūhoc agnouiſſet poſtulauit a regevt dimitteretur dyaconus. Porrorex iuſſit vt promitteret bemaminqꝛ pro nulla magoꝝ doctrinā xp̄iana predicare p̄ſumeret. ⁊ dimitteret̉ exire. Tunc legatarius quidemcuſtodire bemamin que rex p̄cepeperat ꝯpromiſit. Bemamin auteꝫaudiens monita legatarij. Impoſſibile eſt inquit nō meꝑticipare lualijs qd̓ ipſe p̄cepi. Quanto enim

ſupp licio dignꝰ ſit qui talentū abſcondit: ſacrā euāgelioꝝ teſtatureccleſia. Sꝫ rex tunchoꝝ nichil agnoſcens iuſſit eum abſolui avicūlis. At ille p̄dicare nullatenus quieſcebat ⁊ capiens eos qui ignoratie caligine tenebant̉: intelligibili luci iugiter offerebat. Cūqꝫ traſiſſet annus: regigeſta illius nunciant̉. Tunc deductū ad ſe negae̓iuſſit que adoraret deuꝫ. Veꝝ illereqͥſiuit a rege dicens Quō dignꝰhonore eſt qui ſuū relinquens regnum: inuadere ſtuduerit alienū.Cumqꝫ dixiſſet rex. morte nouiſſiōqꝫ ſupplicio. ſa pientiſſimꝰ vir illern̄dit. Quid ergo non iuſte patiatur homo: qui factorem mundiqꝫcreatorem. nufritorem ac ſaluatorem deſerens: vnum conſeruorumſu orum deificare voluerit ⁊ debituꝫilli cultum iſti magis obtulerit?Hijs ſermonibus rex accenſus: vjginti clauos acui ⁊ totidem vngiūbus digitorū eius manuum atqꝫpedum precepit infigi Cumqꝫ hocſupplicium ab eo derideri ꝯſpicerꝫalium curſuſ calamum acutum ineius femore vnde humana origodeſcendit: iuſſit immitti. Cumqꝫcrebro eijceretur. ⁊ rurſus induceretur: ineffabiles ei dolores operabatur. Poſt hoc vero ſuppliciumimpius atqꝫ ferox: virga groſſamſpinis vndiqꝫ plenam: per eiusmeatum iuſſit induci. vt hoc mōdo ſpm̄ fortiſſimus decertator emiſiſſet. Sꝫ ⁊ alia ml̓ta ab illis impiis ſunt preſūpta. Nec tn̄ mirand̓ ē