Druckschrift 
Historia ecclesiastica tripartita
Seite
144v
Einzelbild herunterladen
 

Liber

habere fiduciam diluculo armare milites ad victoriam. dicebātqꝫſe ſolacio deſtinatos: quoꝝ alt̓ioh ānes euāgeliſta. alter ſe philippum dicebat apoſtolum. Hacviſione comꝑta. nequaꝙͣ ab oratione ceſſauit: ſꝫ lacrimas vberiores effudit. Que viſio eciaꝫ alicuimiliti reuelata eſt diuerſosuenit ad prin cipem. At ille. nonꝓpter me inquit hec iſte vidit. ſedne quis crede̓t qꝛ finxi quod egovidi. ideoqꝫ eciā iſti monſtratumeſt. nam primo mihi hoc dominꝰcōmunis oſtendit.Socrates.It ergo ꝯgreſſio circa fluuium vocabulo frigidum. Igitur in parte qua romam cōtra romanos cōfligebāt bella erant eqͥlia. vn̄ vero barbari auxiliatoresimꝑatoris pars eugenij potior videbatur. Imꝑator autem vidensbarbaros de perire in magnam veniēs eſtu acōnem ꝓſtrauit ſemetipſum in terra adiutoreꝫ inuocāſdeum. peticōe fruſtratus eſtQuidam em̄ baccurius magiſtermilitum eius. repente ſic confortatus eſt. vt cum primis ducibꝰcurreret ad artem; qua barbari premebantur. Quo facto dirupit acies. in fugaꝫ mox vertitimmicos. ſitqꝫ denuo ea hora mia̓culum. Vētus enim vehementiſſimus inſpia̓ns. emiſſa iacula abeugenij partibꝰ cōtra eos denuo

reuocabat. a partibus imperatoris cuꝫ magna fortitudine deferebat. Tantū valuit imperatorisoratio. hoc em̄ itaqꝫ modo dimicatione cōſumpta. tirantiꝰ corruēsad pedes imperatoris exorabatmereri ſalutem. Qui circa pedes īꝑatoris a militibus capite ſectuſeſt. Hec geſta ſūt. xvij. die ſeptēbris menſis. cōſolatū archadijt̓cio honorij ſecundo Arbogaſtusautem tantoꝝ cauſa maloꝝ poſtduos cōgreſſiōis dies. fuga lapſus. duꝫ cognouiſſet quia viuere poſſꝫ proprio gladio ſe interemit.Sozomenes. Capitulum. xlviA ſiquidem tēpeſtate plurimi int̓ epōs effulgebātſicut donatus eurie epiride quo dum ꝓuinciales miraculamulta teſtentur: maximū tameneſt quod de dracōne geſſit. Is eicirca pontem in via publica iacēſcibum habebat oues. capras. boues. equos homines abripiesdeuorabat. Ad quā beſtiam donatus ſine gladioveniens: dumilla leuaſſet caput quaſi voa̓turavirum. tūc ille vexillum crucis an̄faciem eius digito deſignas in aere in os eius exꝑuit. Beſtia veroſpirituꝫ moxori ſuo ſuſcipiens exſpirauit. quam ſicut audiui octoparia boum in vicinū camputraxerunt immiſſo igne combuſtaeſt. ne aerem fetore corrumperetHuius itaqꝫ ſancti viri donati