AibeV.
vigilanti cognouit. Quidū a puero fuiſſet ingenioſus. vīcebat eciami acute conſpitientes. Facile nāqꝫ regulas gramatice atqꝫ r̓thoriceartis didicit. Cūqꝫ veniſſet ad p̄hiloſophiam mirabiliter dyaleticāariſmetricam. muſicā. aliaſqꝫ philoſophie diſciplinas didicit am̄oqꝫ recondidit. ita vt celeriter obuiauerit ei: qui oculis inſpectoribustalia didiciſſet. Sed etiaꝫ vetus nouumqꝫ teſtamentuꝫ ſic perfecte cognouit vt multos edere libros fec̄⁊ origenis opꝰ de principibꝰ id ēperiachon interpretatus in eis explanaciōes reliquit eximias. Fertur enim cum Anthonius valētistempore propter arrianos veniſſꝫin Alexandriam. vidiſſe didimuꝫeiqꝫ dixiſſe. Non te conturbet o didimi eamiſſio ſenſibilium oculorūtales etenim tibi oculi deſunt: quibus ⁊ muſce et pulices frui vtiqꝫpoſſunt. Sed gaude potius. quoniam habes oculos quibus. ⁊ iamangeli contuntur: per quos videt̉deus ⁊ eius lumen inſpicitur.:¶ Theodoricus.:Idimus ab infantia priuatꝰoculis. grāmaticam. rethoricam. ariſmetricam. geometriam ⁊aſtronomiā. ⁊ ſilogiſmos Ariſtotilis. ⁊ eloquentiam platonis. auditu didicit. nonquaſi hec veritatēerudirent. Sed tamen armaveltatis exiſterent
Voniam aliqui ex nominisſimilitudine noſcuntur errare. neceſſarium eſt oſtendere. quoniam alter eſt gregorius ponticuſortus ex Neoceſarea pontiminis ātiquus ⁊ diſcipulꝰ origenis. de iſtonanqꝫ gregol̓o multus eſt ſermoin athenis ⁊ berito. necnon ⁊ ponto ⁊ vt ita dicatur in vniuerſo orbeterrarum. Is enim cum diſceſſiſſꝫab athenis venit in berito. ibiqꝫ iura legebat. Cunqꝫ cognouiſſet inceſarea libros ſacros origenem expone̓ velut illuc explanacōnes magniloqui illiꝰ auditurus. a quovera philoſophi a eruditus. euocantibus parentibus r̓meauit ad patriam. vbi quideꝫ dum eēt adhuclaicus plui̓ma ſigna fecit languores curādo demones per epiſtolasexpellendo. paganoſqꝫ ſermonibꝫ⁊ operibus ſibimet ſubiugando.Huius meminit ꝑ amphilꝰ martir ⁊ euſebius in libris quos d̓ origene conſcripſit Fuit ergo gregorius antiquꝰ iſte diſcipulus origenis. ⁊ alter nazanzenꝰ fraterqꝫ bafilij. Fuitqꝫ alius Gregorius alexādrinus arrianusCapitulū. ix.A tēpeſtate nouatianiharbitantes in phrigia. feſtiuitatem paſche mutauer̄tQuomodo autem geſtum ſit dicā.Pri mō tn̄ r̓ferens cuius rei gratiac̓ca phrigiā. paflogoīoꝝqꝫ gētesſeueriꝰ eccīaſtica re gula ꝯſeruetur