Triplite haſtorie
⁊ velut puer exercitatus. maximuꝫdiodorum quaſi quendam in finitorum certaminum iungebat athletam. Illo nanqꝫ tempore non cōcionabatur inter eccleſiaſtica collegia. ſed agētibus multa ſolatiāconferebat cōſiliorum. ⁊ ſcripturaram. ⁊ expoſicōnū. Et doctores quideꝫ contra arrianas blaſpheniastendebant arcus Iſte vero velut exquibuſdam pharetris ſue mentiˢſagittas cōgruas offerebat. ⁊ nōſolum domi. ſed etiam publice hereticis reſiſtens. retiā eorum facilibat araneos.¶ Capitulū. iͣij..
us erumpebat. ⁊ labores offendeVni hijs itaqꝫ laborabatdeuotus efrattes. cuiusconuerſationeꝫ alio lococonſcripſimus. Is enim oīum ſalutem ſue quieti preponens. ⁊ ſpeluncam deſerens propriam paſtorales fudores aggreſſus eſt. Quantas vero virtutis diuitias cōgregauit: nunc referre ſuperfluum eſt.Vnum fantummodo eius debet dici. quod huic hiſtoīe valde concurxit. Aboree parte fluuius currit orā onēstes circa palatium. a meridie veroeſt maxima porticꝰ vndiqꝫ turresexceſſas habens. Inter palaciumvero ⁊ flumen platea eſt. que egre
dientes ex vrbe mittit ad ſub vibanos agros. Per hanc plateaꝫ dūtranſiſſet afrates ad hoſtilia certamna properabat. vt ſacris ouibus curas neceſſarias exhiberet.Qua quidē cura Chriſtus tota vita ſua in hoc calamitatis loco laborauit vt oues que perierant ⁊ errauerant ad rectum tramitēduceretHunc de palacio reſpiciens imperator viliſſimo ꝑ allio vidit indutu. ⁊ in longeuā ſenectute celeriterproperantem. Cunqꝫ dixiſſet quidaꝫ quia iſte eſſet afrates. in quaciuitas vniuerſa penderet. dicit eiimperator. Dic mihi vbi vadis.At ille ſapienter reſꝑondit ⁊ congrue. Pro tuo inquit oraturus imperio. Tunc imperator. Oportet tedomi inquit orare ſcd̓m monachicum morem. At ille ſanctiſſimus.optime inquit dicis ſi ſic quoqꝫ ꝑmitteres. hoc me facere oportebat⁊ hoc actenus egi. donec chriſti oues pace priſtina fruerētur. Quiavero tumultū maximocommouentur. et periculi onꝰ impedit ne captiue teneantur. neceſſe eſt vbiqꝫ diſcurrere eaſqꝫ a neceſſitate ſaluareSed dic mihi trāquilliſſime imperator. ſi puella eſſem in periculo refidens. ⁊ ad lanam vacans. videremqꝫ paternam domum ignibuſcōcremari. quid me facere cōgruebat. ſedere intus ⁊ ardenteꝫ contēnere domuni. an certe diſcurrerevbiqꝫ aquam ferre. ⁊ flammas extīguere. Credo quia dicis hoc potiꝰfuiſſe fatiendum. id enim puelle