Druckschrift 
Historia ecclesiastica tripartita
Seite
102r
Einzelbild herunterladen
 

Terꝑbete hoſtorie

ē. ego qͣdē ſū pauli. ego āt apollo.ego vo cephe. nunqͥd paulꝰ crucifixꝰ ꝓvob̓ ē. in noīe pauli baptizati eſtis? hec qͥdē ſuffitiebāt humilitati nr̄e. iaꝫ ſi vob̓ vniu̓ſaleslrās mitteremꝰ ꝓpt̓ tm̄ timorē quēibi p̄dicatis. cūcte vre ꝓiuntie a patre filio ſpm̄ſāctū diuidētes Quaob re neceſſariū habuimꝰ ad vosdeſtinare dn̄m nr̄m ꝯminiſtꝝhelpidiū a r̓gio pͥncipatu romanoꝝhas lras deferētes vt ſi forte taliſē p̄dicacio vr̄a cognoſcat. Qui em̄ꝯſubſtancialē trinitatē p̄dicatanathema ſint. ſi quis hijs nonꝯmunicas inueuit̉. anathema ſit.Hijs autē ꝯſubſtancialē p̄dicattrinitatē preꝑata ſūt regna celorūRogamꝰ vos frēs. vt aliuddoceatis. aliud innouetis. ſꝫſubſtācialē ſēꝑ vbiqꝫ p̄dicantestrinitatē. poſſidebitis r̓gnū dei. Obhoc ſcribētes ꝯmemorantes haslitteras deſtinamꝰ. De ep̄is auteꝫꝯſtituendis ꝯminiſtris cōſtitulis ſi ꝑmaſerint vſqꝫ ad finē. bene.alioquin ex ipo p̄ſbitei̓o repellantur. Similit̓ p̄ſbiteros atqꝫ dyaconos ī ſac̓dotali ordine definiuimꝰvt ſint irreprehēſibiles vndiqꝫ ācuria ab officio militari. Propterea noluimꝰ plurimis vb̓ ſcribere eo qd̓ dixerimꝰ vnū ex oībusdn̄m noſtꝝ Helpidiū ꝯminiſtꝝſtudioſe predicacōnē vr̄aꝫ cognitu. ſi ita ſe hēt ſicut audiuimꝰ a domīo nr̄o cōſacerdote euſtachio.De cetero licet aliquādo ī errore fueritis deponētes veterē homineꝫ in

duimini nouō. ipſe frater etcōminiſter helpidꝰ docebit vos vera predicae̓ fidē. qꝛ ſcā trinitas eſtſubſtātialis deo pr̄i filio ſpiritu ſāctificata gl̓ificata. maīfeſtataeſt. pat̓ in filio. filiꝰ in patre. ſācto ſpū in ſecula Hoc itaqꝫ declarato aꝑte poterimꝰ ſcām trinitatēfiteri ꝯſubſtātialē ẜm fidē olimin nicea expoſitā: qua pr̄es ꝯfirmauerūt Qua fide predicata poterimꝰerroneū demonē declinae̓. Quō extincto pacificis noſmētipos lr̄is degētes in pace ſalutabimꝰ. Scripſimꝰ āt vob̓ vt noueītis arrianosꝯdemnatos nolētes ꝯfiteri ex pr̄isſubſtantia filiū ſpm̄ſcm̄ qͦꝝ noīaſūt ſubiecta. Polichroniꝰ. telemacꝰ. fau ſtꝰ. aſclepiadis. amatiꝰ. cleopat̓. Hec ita ſe hn̄t ī gl̓ia pr̄is filij ſpūſſci. in ſecula ſcl̓oꝝ amēValere vos optamꝰ pr̄i filio ſaluatori xp̄o: ſcō ſpiritu multis anoꝝcircul̓. Capitulū. xi.Amoſiſſimꝰ igit̉ imꝑatortāꝙͣ apl̓icis dogmatibusſollicitudinē ꝑhibebat Interea ſyrꝰ quidaꝫ genere linguaparit̓ audeus noīe illo tꝑe fuit dogmnata noua reperiens: qui dudūqͥdē malignos hr̄e incipiens ꝯceptꝰ. tūc maīfeſtꝰ apꝑuit. Priꝰ nāqꝫfatue intelliges qd̓ ſcriptū ē. faciamꝰ hōinē ad ymaginē ſimilitudine nr̄aꝫ. humana formaꝫ putauithabere diuinitatē corꝑibꝰ partibus eſſe diſtanteꝫ diuine ſcrip ture nequaꝙͣ ſenſu reſpitiens que ſepe diuinis operacōibꝰ humanorū