Triptue hiſtoria
VVrſalius aūt ⁊ valens eorum preuenientes aduentū derogaueruntcōcilio. oſtendentes imperatori expoſitionem fidei quam portabant.Imꝑator aūt arriano dogmati fauens indignabatur aduerſus ſynodum ⁊ vrſatium ac valentem potius honorauit. Quāobrem qui aꝯcilio fuerant deſtinati tardauer̄tnon valentes impetrare reſponſuꝫSero tamen ad ſynodum conſtantius ꝑ p̄ſentes ep̄os huiuſmodiſcripta direxit.¶ Spiſtola imꝑatōis ꝯſtantij adariminenſe conciliū.Onſtantius imperator. victor ⁊ triūphator auguſtꝰvniuerſis epiſcopis arimino congregatis. Semper equidem⁊ p̄ omnibꝰ cogitare nos de ſacra⁊ adoranda lege non ignorat vrabenignitas nūc viginti quos vraſapientia deſtinauit epiſcopos. legationis ſue cauſam interim videre nequiiimus. cum ſit nobis neceſſarium circa barbaros iter. ⁊ ſicut noſtis decet animo puro ab oīcogitatione vtilitatē diuine legisexaminare. Iuſſimus igitur epiſcopos in adrianopoli noſtra ſuſtinere regreſſionem. vt cum vniuerſareſpublica fuci̓t bene diſpoſita. tūcque geſſerunt audire poſſimꝰ. Noſtre ergo ſanctitati n̄ videatur oneroſum eorum expectare regreſſumvt dum redeunt noſtrū nobis referentes reſponſum. ꝑducere poſſitisad terminum que eccleſie catholice vtilia eſſe noſcuntur. Has litte
ras ſuſcipientes ep̄i talia denuo reſcripſerunt.Epl̓a ariminen̄. concilij ad īperatorem conſtantinum deſtinata.¶ Capitulū. xxiij.Itea̓s clemētis tue ſuſcepimus domino deo amabil̓imperator. quibus contīetur quia ꝓpter neceſſitatē publicāinterim non potuiſtis noſtros videre legatos. nōſqꝫ iubetis vt eoꝝſuſtineamus aduentuꝫ donec quea nobis decreta ſunt ⁊ noſtris ꝓgenitoribus conſonare noſcunt̉. abeis pietas veſtra r̓cognoſcat Quaobrem ⁊ nunc per has literas ꝓfitemur atqꝫ firmamꝰ nequaꝙͣ nōsa ꝓpoſito noſtro recetere. Hoc em̄noſtris legatis iniunximus. Suꝑplicamus igitur vt animo traquillo ⁊ p̄ſentis noſtre mediocritatisliteras relegi iubeas ⁊ illa que perlegatos noſtros mandauimus libenter accipias. Illud itaqꝫ nobiſcum conſiderare tua māſuetudo debet. quanta ſit modo triſticia. quatuſqꝫ meror. vt beatiſſimis tꝑibuˢtuis tante eccleſie priuate videant̉epiſcopis. Et ꝓpterea rurſus deprecamur tuā clementiā dn̄e deo amabilis imꝑator. vt ante aſpeī̓tatemhyemis ſi tamen placet veſtre pietati nos ad noſtras eccleſias r̓meare p̄ciplas. qualinꝰ etiā nūc poſſimius omnipotenti deo ⁊ dn̄o ſaluatori noſtro xp̄o eius filio vnigemto ꝓ tuo imperio ſollēnes oratōescelebrare cum populo.