Triꝑtite hiſtorie

⁊ filij ⁊ ſpiritus ſancti pronunciatſubſtantias. ⁊ eas eſſe diuiſas.Nos autem hanc percipimus. ⁊eruditi ſumus. hanc habemus catholicam apoſtolicamqꝫ tradicionem: ⁊ fidem atqꝫ confeſſionem.vnā eē ſubſtanciam nominanteˢpatris ⁊ filij ⁊ ſpiritus ſancti. Etſi querant que fit filij ſubſtanciaprofitemur eam eē que patris indubitanter nunꝙͣ patrem ſine filio neqꝫ filius ſine patre fuiſſe credentes nec eſſe poſſe quod eſt verbum ſpiritus ſanctus. Abſurdūnanqꝫ eſt dicere aliquando fuiſſepatrem ſine filio neqꝫ nominarinec eſſe potuiſſe. Et enim ipſius filij teſtimoniū. Ego in patre ⁊ pat̓in me. ⁊ ego ⁊ pater vnum ſumꝰNullus noſtrum negagnatum.Sed quibus narum? Omniaem̄ omnibus que inuiſibilia ⁊ viſibilia nuncupantur. Opifex e̓goeſt angelorum ⁊ archangelorum⁊ mundi ⁊ humam generis. quoniam ait. Omnium artifex docuitme ſapientia. Et. Omnia per ipſum facta ſunt. Non enim ſemꝑpotuerāt eſſe ſi ſumpſiſſet exordium. quoniam verbum qd̓ ſempereſt nō habet inicium. Deus auteꝫnūqͣm terminū habet. Nō dicimꝰpatrem filiū eē neqꝫ rurſum filiuꝫpatrem eē. ſed pater pater eſt. etfilius patris eſt filiꝰ Confitemurvirtuteꝫ eē filiū patris. cōfitemurverbū dei patris eē preter qd̓ nōaliud eſt. ⁊ verbū verū dei ⁊ ſapiēciam ⁊ virtutē. verumqꝫ filiū cre-

dimus. ⁊ nō ſicut ceteri filij nominatur. ita filium dicimus. qm̄ illiaut gratia generacōnis dij erūt. āeo quod digni fiant filij nūcupatur. neqꝫ propter vnam ſubſtantiam que eſt patris. ⁊ filij. Confitemur itē ⁊ vni genitum ⁊ pͥmogemtum. ſed vnigenitū verbū dicimꝰqd̓ ſemꝑ fuit ⁊ eſt ī pat̓re. pͦ mogeniti ant ſermonem hominūſꝫ tn̄differt ꝓ creatura cōmuni: quoniam ⁊ p̄mogenitū. a mortuis ꝯfitemur vnum eē deū cōfitemur vnāpatriſqꝫ filijqꝫ diuinitatē. neqꝫ qͣſqm̄ negat aliqn̄ pat̓rem filio maiorem. ſꝫ propter aliā eſſentiā nōpropter differentiam. ſed qꝛ ip̄mnomen patris maiꝰ eſt filio. Hecaut illoꝝ blaſphemia atqꝫ corruptibilis interpretatio eſt. Hac graeū dixiſſe cōtēdunt: ego ⁊ patervnū ſumus propter concordiam⁊ v̓nanimitatem. ſed re ꝓbauimꝰomnes catholici intellectum eorūfatuum ⁊ abiectum ſicuti mortaliūhominum. qui quoniam corripiceperunt offendētes diſcordare nōſcuntur. ⁊ ad permutationes aſcēdunt hoc modo diſtantiam ⁊ diſcordiam inter patrem deum omnipotentem ⁊ filium eē poſſe dicentes. qd̓ abſurdū eſt ītellige̓ ⁊ aliqͣtinus a̓bitrari. Nos aūt ⁊ credimus ⁊ affirmamus. ⁊ ſic intelligimus quoniam ſacra ſcriptura locuta eſt. Ego ⁊ pater vnum ſumꝰpropter eſſencie vnitatē. que eſtvna ⁊ eadem patris ⁊ filij. ⁊ credimus ſēꝑ ſine pͥncipio ⁊ ſine t̓mīo