Triptut hiſtorie

⁊ quinquaginta. alij a militibꝰ interfecti. alij vero compreſſione ſūtmortui. Hijs actis macedoniꝰ tāꝙͣnihil mali gerens. ſed veluti mundus ⁊ mnoces a prefecto magis ꝙͣeccleſiaſticis regulis tradituꝫ ſibiꝑcepit epiſcopatū. tantiſqꝫ necibꝰipſe ⁊ arriam iura tenuerūt. Hoctemꝑe imperator maiorē eccleſiaꝫfabricabat que nūc ſophya vocitatur. ⁊ ē copulata eccleſie que dicitur herene: quaꝫ pater imperatoris cū eēt priꝰ modica ad pulchritudine magnitudinēqꝫ perduxea̓tque modo velut ſb̓ vno circiitu cōtineri noſcuntur.¶ Capitulū. xix.Nterea contrͣ athanaſiū alia machmnacio fabricata ē eccleſie nāqꝫalexandrinoꝝ pater auguſtorumeroganda pauperibꝰ frumēta donauerat que dixerunt athanaſiūvendere ⁊ ſuis vtilitatibꝰ applicare.Qd̓ ſentiens athanaſiꝰ. latēter effugit. Tunc igitur iulius romanevrbis epiſcopus cognoſcens arrianoꝝ inſidias aduerſus athanaſiuꝫ machinatas. poſtꝙͣ euſebij ſuſceperat littea̓s euocauit athanaſium cum audiſſet locum vbi eratabſconſus. Inter hec ſuſcepit ⁊ litteras egypcoꝝepiſcopoꝝ. aſſerentiū falſa eē que contra athanaſiūdicebantur. Quo facto iuliꝰ reſcripſit eis qui fuerāt antiochie cōgregati: culpas eos primū de iniurijſlitterarū. deinde cur eū ad ſuam ſynodū nō vocaſſent. canonibꝰ qͥppe iubentibꝰ extra romanuꝫ nihil

decerni pontificē. inſuper quia latēter corrumperent fidem. ⁊ quia tyri geſta per ſurrepcionem fuerintarte compoſita. ⁊ quia contra iusex vna parte confecerint monimēta geſtorum. referens ⁊ falſitatemde arſenio cōcimiatam. Epiſtolasipſas ponere propter faſtidiū longe lectionis omiſi. Poſt paucumitaqꝫ tempus paulus a theſſalonica ſimulans ſe habere iter ad corīthum ytaliam peruenit ⁊ vna cumathanaſio imperatori conſtanti actus ſuos indlicauerūtSozomenus.¶ Capitulū. xx.Mperator autem fratri ſuo conſtācio ſcripſit. vt aliquos orientaliūepiſcoporuꝫ ſatiſfacturos pro quorundā nacōne dirigeret. Quapropter eliguntur tres. narciſſus heinopolita cilix epiſcopus. theodorus heraclie. thracie. ⁊ marcus arethuſe ſyriace Qui venientes ytaliam facta propria vindicabant.nitentes imperatori perſuadere orientalis concilij iuſtam eſſe ſentenciam. Cunqꝫ fidei ſue confeſſioneꝫexigerentur. antiochie quideꝫ fideꝫexpoſitam celauerunt. aliam veroconſcribentes confeſſionem obtulerunt. multū tamen a niceno concilio diſſonantem. Videns autemconſtans iniuſte grauatos homines nec crimina fuiſſe veā pro quibus dicebātur a cōmunione ſuſpēſi. ſed geſtum ꝓpt̓ diſſonātiā fidei.