Tepplile hiſtorie

⁊ crucas virtuteꝫ dei. ⁊ hijs multaſimilia. Conuemiebat em̄ is aſterrius frequenter apud epiſcoposqui arrianam precipue non euitabāt ſectam. Nam ⁊ ad concilia cōcurrebat epiſcopatum ī aliqua ciuitate querens. ſed ſacerdotio quidem fruſtrtus eſt eo qd̓ perſecutionis tempore ſacrificaſſe ꝓbaretur.Cūqꝫ ciecuiret ſyrie cītates librosqlios ꝯſueuerat oſtendebat. Hecagnoſcens marcellus ſcribere contra eum volens menſuraꝫ ꝯtrarietatis exceſſit. Purū nāqꝫ homineꝫſicut ſamoſetanus paulus pſumpſit dicere dominū chriſtum. Hecagnoſcentes qui tūc iheroſolimiſconuenerant de aſterio quidē nullum habuere ſermonem. qͥ uomāuēqꝫ erat in ordine ſacerdotū. marcellum vero tāꝙͣ ſacerdotio functūrationem exigentes libri ſui. euꝫqꝫcomperientes ſamoſetam dogmate maculatum iuſſerūt vt a tali ſecta r̓cederet. Qui reprehenſus libꝝſe promiſit exurere. Cunqꝫ hoc ſtudium fuiſſet lentatum epiſcopoꝝcollegium euocante imperatore venit ad regiā ciuitatem preſentibꝰqꝫ cuſebio ⁊ qui cum eo erāt ep̄isin vrbe cōſtātinopolitana. rurſuſqꝫſtudium de marcello fiebat. Et dūinarcellus ſicut ꝓmiſerat illicitaꝫcōſcriptionē nollet incendere. eum.ab epiſcopatu depoſuerūt. ī cuiꝰ locum baſiliū in anchyra duxeruntSed hanc quidē ꝯſcripcionem eūſebius tribus libellis deſtruxit. ſuꝑſtitucione eius valde redarguēs.

Poſtea vero marcellus in ſardicēſi cōcilio recepit epiſcopatum. nōintellectum dicēs ſuum libꝝ ⁊ prop̄terea qua ſi paulianū fuiſſe depoCapltulū. x.ſitum.itur dum poſt conciliū iheroſolimitanum arrius veniſſet in egyptu alexandrina eccleſia eius euitante ꝯmunioneꝫ. rurſus venit adcōſtantinopolitanaꝫ vrbem concurrētibus illic ꝯſectatoribus eius ⁊obedientibus euſebio nicomedieepiſcopo⁊ conciliū celebrare volētibus. Horum ſtudiū ſentiēs tūcalexander ꝯſtātinopolitanꝰ epiſcopꝰ. niſus eſt ſoluere tale conamē.dūqꝫ hoc nō valuiſſet implere aꝑte arrij niſibus interdixit. nō licere eum eccleſiaſticum eſſe dicens.nec in firmādam ſentētiam epiſcōporum pene totius terre ſecū cōuementiū in nicena vrbe. Euſebiꝰ autem ⁊ qui circa eum dū primo ſermonibꝰ flectere nequiuiſſent alexandꝝ poſt ei cum terroe̓ minabātur. quia niſi ſuſciperet arrium certa die ipſe quidem deportaretur inexiliū. arrius auteꝫ in ꝯmunio neꝫſuſciperetur vniuerſorum. Et poſthec ab alterutris receſſer̄t. iilli quidem definitam dieꝫ expectantes vtſuas minas explerent. alexāder autem orabat ne ad perfectuꝫ verbacuſebij peruenirent. Maxime autem et terror ingerebatur eo ꝙ imperatori pene iam ſuaſerant vt facerent quod ipſi volebant. Ante vſiam vero conſtituti diem proſternens ſe alexander ſub altare tota