Druckschrift 
Historia ecclesiastica tripartita
Seite
37r
Einzelbild herunterladen
 

Trpptite haſtorie

eccleſie alexandrie. in egyptū thebaidam lybiam vniuerſisepiſcopis clericis precipiētes vteos alacriter ſuſciperent. ore teſtāte rectam eoꝝ eſſe fidem: quā etiaꝫꝓprie epiſtole ſubiecerūt Hec quidem iheroſolimis geſta eſſe noſcūtur Athana ſius autem fugiēs tyro ꝯſtātinopolim venit. que paſſus eſt adito imperatore narrauitpetens vt que tyro fuerant geſtaexaminarētur ſub euis quoqꝫ preſētia. Porro cōſtātinus imperatorracionabilem eius peticionem iudicās. hec ſcripſit epiſcopis quimntyro ꝯtienerāt.Socrates. Capitulū. vij.Gitur imperator directa ſacra concilium euocauit. vt ſui preſentia athanaſij examinaret cauſā. cuiuſverba ſūt hec. Victor ꝯſtantinus.pius. epiſcopis in tyriorum vrbecollectis. Ego quidē ignoro queſtro cōcilio turbulēter atqꝫ cumpeſtate decretā ſūt Appae̓t em̄dam tumultuoſa indiſciplinacōeveritas eſt oppreſſa. Vobis quippe ꝯſiderātibus que placet deopropter iurgia que cōtra ꝓximosveſtros habetis vota veſtra ī eumcibilia eſſe ꝯtenditis. ſed erit opꝰdiuine ꝓuidēcie quatinus hectencio aperte deprehēſa poſſit euacuari atqꝫ nobis palam fieri ſi qͥdillic ꝯueniētes ſine qualibet gr̄ciaaut inimicitiarum geſſiſtis cauſa.Quapropter cum omni feſtin acōNe vos omnes ad meam reuerētiāvolo cōcurrere quatinus geſtoruꝫ

apud vos inlegritateꝫ per voſipōspoſſitis oſtēdere. Verum qua gracia hec ſcripſerim vob̓ vſqꝫ ad melitteris euocauerim per ea que ſequūtur agnoſcetis. Pergēti iammihi ad ꝯgnominis noſtri feliciſſime patrie ciuitatē. eſſem ꝯſcēſurus equū repēte athanaſius epiſcopus in media platra cuꝫ qͥbuſdam ſacerdotibꝰ quos circa ſe habebat. ſic inopinate s adijt vtnob̓ daretur ſubito cuiuſdā cauſaformidinis. Teſtis em̄ mihi inſpector omniū deꝰ ē. qm̄ neqꝫ ꝯgnoſce̓ quis eēt prima frōte preualui.niſi quidam noſtrorū quis eētquā ꝑtuliſſꝫ in iuſticiā tūc narraſſet. Et ego quidē neqꝫ ꝯfabulatus eo ſū illo tꝑe. nec qͣlibet collocūcione ꝑticipatꝰ. dūqꝫ ille audiri ſedepoſceret. ego vero refutarē pene repelli p̄cipere maiori fidutianihil aliud a nobis ꝙͣ veſtꝝ poſtulaui aduētum vt nobis preſētibꝰ paſſus ē neceſſario poſſꝫ ſuis gemitibꝰ explanae̓. Vn̄ qꝛ mihi racionabile videt̉ tēpolbꝰ oportunūſcribi vob̓ libētius hec p̄cepi vt oīsquicūqꝫ apd̓ tyꝝ ꝯciliū celebr̄ſtisindeſinēter ad expeditū nr̄e māſuetudinis ꝯcurre̓ feſtīetis ip̄is opeībꝰ oſtēſuri puritatē rectitudineꝫvr̄i iudicij corā me videlicꝫ quē deiminiſtꝝ ꝓpriū neqꝫ vos abnegatiſIgit̉ vbiqꝫ pacificat̉ dei nomē integre meā bn̄dicit̉ in do culturaꝫetiā apd̓ ipſos barbaros veītatēhactenꝰ ignorabāt. Certu nāqꝫ ē.qꝛ veritatē ignorat. neqꝫ dn̄i ſcire