Druckschrift 
Historia ecclesiastica tripartita
Seite
22v
Einzelbild herunterladen
 

dibei. ſcd̓i̓us

firmauit. Hoc itaqꝫ verbum quod̓nos inquit filium dei nominamꝰ.Habita miſericordia ſuꝑ hominesab errore eos ferali religiōe liberauit. paſſus ex muliere naſcihominibus cōuerſari mori eisvenietqꝫ denuo iudicaturus ſinguloꝝ vitaꝫ. Hec ita ſe habere ſineſcrutatione credimus. Noli igit̉ inaniter la borare querens deſtruereea que fide p̄cepimus. Noſi inueſtigare modum quo fieri hec. aut fieri potuerūt. Si em̄ credis michi cōſulenti ad iſta reſponde. Obſtu pefactus vero ph̓s. credo īquitTunc gratias deuictione perſolues ea que ſemor eqͥ ſectatus eſt. prioribꝰ conſectatoribus vt vnanimes ſibimet eēnt perſuadebat. improuide mutatum ſe iuransſꝫ ineffabili quadā virtute ad xp̄ianitatem ꝓtinus inuitatum Capitulum quartum.Icitur autē ꝓximuꝫ huicmiraculo quoddaꝫ geſtū allexādrum conſtātinopolitane riuitatis epiſcopum.em̄ veniſſet imperator conſtātinꝰbyſantium adeuntes cum quidaꝫph̓i querebant quaſi deumleret: vt deceret circa ſacra nouitates exerceret. nouaꝫ iure publico introducendo culturaꝫ. preterꝙͣeius maioribus viſa ſunt. greco romāoꝝqꝫ principibus: quoshabuērūt tranſacta ſecula placuerunt volebatqꝫ cum allexandroep̄o diſputare de dogmatē. Ille vero huiuſmodi exercitatione verbo

rum inexꝑtus erat de vite qualitate cōfidens. Fuit em̄ vir magnus cōuerſatione mirādus. Cumqꝫcertamen imperatore p̄cipiente ſuſcepiſſet. cōueniſſentqꝫ ph̓i. omnibus loqui volentibus: vt vnumex ſe quē vellēt eligerent poſtulauit ſancte meniorie pater noſterallexander. cereros vero quicumqꝫeēnt ſilentium tenere p̄cepit tantūmodo his que ab vtroqꝫ dicerētur intendere. Suſcipiēte ſiquidemvnus eoꝝ diſputationis immēſenegocium ad ph̓m ſanctus allexander in nomine inquit iheſu xp̄iimpero tibi in primis: ne loquarisEt vna cuꝫ eius ſermone opus impletum eſt. Repente namqꝫ ille homo vt ſermonē audiuit obligatoore cōticuit. Putaſne iuſtum fuitcōſiderare vtrum maius hoc miraculuꝫ videretur: vt homo hic philoſophꝰ ſic facile officium locuconis amitteret: an certe vt lap̄is violentia verbi manu diuideretur.Quod quidaꝫ aiūt iulianū feciſſecaldeum. Et hec quidem ſic acta r̓feruntur.Capitulum qntum.Nterea ſacerdotes ſepe cōuenientes arrium ad mediū deducebāt. ſubtilemqꝫ eius examinacōem ꝓpoſitionibꝰ agitabāt. Petulanter auteꝫ in quaſibet parte metuebāt ꝓferre ſentētiam. Hec itaqꝫ ſacrā venerabilisturba permixtione aduerſarioꝝ videbatur aliena. Erant em̄ int̓eos qͥdā pauci qͥdeꝫ ſꝫ callidi breuia imitātes celāteſqꝫ calliditateꝫ.