Liber Prinius
apoſtatas ꝯſumeret̉ hoc malū. ⁊ n̄loca alia pētnͣdo ſimplicitatē ſordidaret auditꝰ. Sꝫ qm̄ euſebiꝰ nuncincomedie putans in ſe ꝯſiſte̓ casecc̄īe qꝛ cū reliquiſſet bericioꝝciuitatē ⁊ ꝯcupiſſꝫ nicomedienſē eccleſiā nō ē in eo vlcio ſubſecuta. procinat̉ etiā hijs apoſtatis. ⁊ ſcribe̓vbiqꝫ molitꝰ ē cōmēdans eos. ſi qͦmō tr̄hat aliqͦs ignorātes ad hacpeſſimaꝫ hereſim ⁊ xp̄o rebellē. iōqꝫneceſſariū iudicaui ſciēs qd̓ ī legeꝯſcriptu e vlteriꝰ non tacere. ſꝫ vob̓oībꝰ indicae̓. qͣtinꝰ eciā vos ſciatiſapoſtatas. ⁊ eoꝝhereſis v̓ba neqͥſſima caueatis Si gͦſcribit vob̓ euſebiꝰ ne recipiatis eū. nec eiꝰ ſcriptaſuſcipiatis. Antiquā em̄ calli ditatē tꝑe ꝯpreſſaꝫ nūc ꝑ iſtos r̓nouare volēs. fingit quideꝫ ſe qͣſi ꝓ iſtisſcribere oꝑe vero demōſtrat. quiaꝓ ſemelip̄o talibꝰ ſtudere feſtinatApoſtate vero ſūt iſti arriꝰ ⁊ achullas. Cū eis at apoſtauerūt arthal̓Caponiꝰ alter arriꝰ. ſarmatius. euſoius. lutiꝰ. iuliꝰ. menas ⁊ helladius. gauiſus. ſecūdꝰ ⁊ theonas. qͦep̄i aliquādo fūtdicti. Ea v̓o q̄ opinantes loquūtur hmōi ſūt. Nō ſēꝑ inquiūt deꝰ pat̓ fuit. ſꝫ fuit qnͣdodeꝰ pat̓ nō fuit. dei aūt verbū ex n̄exiſtētibꝰ factū eſt. Exiſtēs em̄ deꝰex nō exiſtēte nō exiſtenteꝫ fecit. q̄ꝓpter aliqn̄ fuit qn̄ non fuit. Creatura ē em̄ ⁊ facturā filiꝰ nec ſimiliſeſt pr̄i ſcd̓m ſb̓am. neqꝫ verꝰ eſt neq vera eiꝰ ſapiētiā eſt. neqꝫ veꝝnaturalit̓ patris verbū ē. ſꝫ vnꝰ quidēcreaturaꝝ ⁊ facturāꝝe. ab uſiue at
dicit̉ verbū ⁊ ſapīa. factꝰ ⁊ ipſe etͣexiſtēs in ꝓprio dei verbo ⁊ in dei ſapiētia in qua ⁊ ipſū ⁊ oīa fecit deꝰ.Vn̄ ⁊ ꝯuertibilis eſt ⁊ mutabil̓ ꝑnaturā. ſicut ⁊ vniu̓ſa racionalia.Peregrinuꝫ em̄ ⁊ extraneū ⁊ remotu eſt verbū a paterna ſubſtātia ⁊inuiſibil̓ ē filio pat̓ Nō em̄ ꝑfecte ⁊ītegre nouit filiꝰ patre. neqꝫ euꝫ ꝑfecte videre pōt. Nā nec ſuaꝫ ſubſtāciam nouit filiꝰ ſicut ē. Propt̓ noꝫem̄ factus eſt vt nos ꝑ eū tāꝙͣ ꝑ īſtrumentū crearet deꝰ ⁊ neq̄ꝙͣ ſubſtitiſſet. niſi nos deꝰ facere voluiſſꝫReqͥſiuit ergo quidā ſi pōt dei v̓būꝯu̓ti ſicut dyabolꝰ ē conu̓ſus ⁊ neqꝙ dicere timuerūt vtiqꝫ poteſſcrā qͣnnatua̓ ꝯuertibil̓ exiſtes factꝰ auit⁊ ꝯuertibilis ē. Hec itaqꝫ dicenteſidē arriū ⁊ qui cum eo ſunt ⁊ ī hijſimpudent̓ inſtātes ipſos ⁊ ſeq̄ceseoꝝnos qͥdē cū ep̄is egypti ⁊ libiarū pene centuꝫ ꝯueniētes ānathemati zauimꝰ. Qui vero circa euſebium ſuſceperūt miſcere ſtudētes veritati mendatiū ⁊ impietateꝫ cū pietate ſociare. ſed nō pͥualebūt. Vincet em̄ veritas nec vlla cōmunio ēluci cū tēbris neqꝫ ꝯcordia xp̄i cuꝫbelial Quis etem talia audiuit aliqn̄.? Aut quis hec nunc audiēs vba nō mētuet. aut aures cōtinuonō obaturabit. ne ſordibꝰ taliū v̓boꝝ eiꝰ polluat̉ auditꝰ. Quis audiens dicēte ioh̓e. in pͥncipio ea̓t verbū n̄ rep̄hendat iſtos dicētes. fuitaliqn̄ qn̄ nō fuit.. Aut qͥs audiēsī eū āgelio vnigenitꝰ filiꝰ ⁊ ꝑ ipſūoīa fcā ſūt. n̄ odio habebit dicēteſ