petrus filiam ſuam qͣ paduana dicebatur adſanctū adduxit: erat illa annoꝝ quattuor: pedū greſſu priuata: ac more ſerpentū reptans:⁊ morbo caduco laborans: hac dū ad p̄ces patris antonius in ſancte trinitatis nomine cōſignaſſet: mox omnis aduerſa valitudo dimiſit. Sanaqꝫ facta ē ⁊ a morbo caduco ⁊ ab ābulandi impedimēto. In eadem ciuitate paduana: qͥdam nomine leonardus cōfeſſus eſtbeato antonio: ꝙ pede percuſſerat mr̄em ſuā:ita ꝙ ex vehementi impulſu in terram ceciderat. ꝙ vir dei horrens ip̄m dure redarguit. ⁊inter cetera ei dixit. Pes qͥ ꝑcutit patrem autmatrē debet ꝓtinus amputari. Hoc autē virſimplex nō recte intelligens ⁊ ꝓpter culpam ⁊ſancti exaſperationē triſtis effectus domū cōcite redijt: pedemqꝫ ꝓpriū ilico mutilauit. qd̓vbi mater aſpexit ad ſanctū ātoniū feſtina ꝑrexit. Conqueſtaqꝫ de ip̄o ꝙ filiū ſuū ita inſtruxerat: ⁊ cōfidens tn̄ in ſanctitate illius p̄cabatur vt ꝓ ip̄o dn̄m exoraret. Sanctꝰ aūtip̄am cōſolando ſe legitime excuſauit. ⁊ moxad ip̄m ꝑueniēs oratione p̄miſſa pedem coniungēs tibie: facto pariter ſigno crucis ſacrismanibus aliquādiu deſuꝑ liniēs ſtatim pesita inſertus ⁊ conſolidatus eſt tibie ꝙ ibidemſurrexit homo alacer ⁊ incolumis exultans ⁊iaudans omnipotentem deum.Ꝙ deus glorificauit ſctm̄ antoniū ꝑ reuelationem mortis eius ⁊ canonizationem atqꝫfrequentem exauditionem illoꝝ qui inuocātpatrociniū eius. ¶ Capitulum. iij.Ercia beati antonij excellētia dicit̉ glorificationis. Preter quippe gloriam illam beatam quā adeptus ē in regno celoꝝ glorificauit deus ſanctum ſuum in eccleſia militantetriplici gloria.Prima reuelationis.Secunda canonizationis.¶ Tercia exauditionis.¶ Prima gloria d̓r reuelatōnis. Uoluit deꝰfelicē illius trāſitū mirabiliter reuelare. namvt ſcribit̉ in cronicis ordinis. Eodē die quobeatꝰ antonius padue ex hac vita migrauit.Abbas vercellenſis erat in camera ſua diuinis meditationibꝰ intentus. Tūc ad eum ſolus ingrediens antonius poſt nimiā ſalutationem beniuolam vir ſanctus adiens. Eccedomine abbas ꝙ relicto aſello meo padue vado ad patriam feſtināter. Et cōfeſtim cū abbatem in gutture vbi tūc grauiter patiebaturfamiliarius tetigiſſet. ⁊ cōtinuo ab egritudine liberaſſet: exiens foras nō eſt amplius viſus. Ille vero abbas conſiderans ꝙ forte adnatiuam patriam .ſ. hiſpaniam pergeret: eiusdeceſſum totaliter ignorans ſurrexit vt ip̄maliquantulū retineret: ⁊ exiens extra cellā cuꝫnon inueniret anxie a monachis requirebatvbi eſſet frater antonius. Quibus reſpōdentibus ipſum non veniſſe ⁊ vbi eſſet ſe penitusignorare. Ille firmiter aſſeruit ſe modo illuꝫvidiſſe: a quo etiam ⁊ curatum ſe atqꝫ ſanatuꝫaſſerebat. Et cum nullibi reperiretur prefatus abbas ad cor rediens certiſſime intellexitbeatum patrem per mortis exceſſum ad patrie celeſtis cōuiuiū perrexiſſe. Et notans tēpus diligēter poſtmodū liquido repperit eadem hora qua ſibi apparuit ipſuꝫ ex hac vitamigraſſe. ¶ Secunda gloria qua deus hūcſanctum ſublimauit dicitur canonizationisGregorius em̄ nonus obſeruatis omnibusin ſanctoꝝ canonizatione debitis. ipſum ſanctū cathalago ſanctoꝝ aſcripſit. a die ſui obitus menſe. xi. Eodem die vniuerſus vlixbonenſis populus vnde iſte ſanctus fuerat oriundus ſolennitate maxima letabatur: ⁊ cauſam exultatōnis hmōi omnes penitus ignorabant. Nam de ipſius canonizatione nihilſciebant. ⁊ vt aiūt campane ciuitatis per ſe ſonabant. Cōpertumqꝫ eſt poſtea ꝙ eodem diefuerat beatiſſimus antonius ſolenniter canonizatus. Anno vero dominice incarnatōnisM.cclxiij. Conſtructa pregrandi eccleſia ineius honore. Corpus ibi tranſlatum eſt. ⁊ cūdiu ſub terra iacuiſſet inuēta eſt lingua eiusadeo recens rubicūda ⁊ pulcra. quaſi eadē hora pater ſanctiſſimus diſceſſiſſet. cum tamenelapſi fuiſſent a die mortis anni. xxiiij. ⁊ amplius. Ip̄am autem linguam Dominus bonauentura tūc ordinis generalis miniſter qͥpoſtmodum fuit cardinalis epiſcopus albanenſis cū preſens eſſet illius trāſlatōnis gaudijs ī maībꝰ reuerēter accipiēs cū lachrimiscepit deuotiſſime huiuſcemodi verbis affari.O lingua bn̄dicta q̄ ſꝑ dn̄m bn̄dixiſti ⁊ aliosbn̄dicere feciſti. nūc manifeſte apparet quantiexiſtis meriti apud deū. Et infigēs ei dulciaoſcula: iuſſit eā ſeorſum honorifice collocari.¶ Tercia gloria btī antonij d̓r exauditōnis.Ip̄e qͥppe auxiliū eiꝰ poſcētibꝰ cūqꝫ inuocātibus liberaliter ꝯdeſcēdit. p̄ceſqꝫ ac vota ſuoꝝdeuotoꝝ exaudit. Qualiter vero ſctīe btī or̄ones nr̄as agnoſcāt. oſtendit Ricar. in. iiij. di.xlv. dicens. Ꝙ ip̄i cognoſcūt om̄es ſupplicationes noſtras quas eis porrigimus in verbo dei quod clare vident. qͣꝫuis em̄ non videant omnia que videt verbum tamen ꝓbabileē ꝙ in illo videāt om̄ia q̄ facimus ⁊ dicimus⁊ q̄ in corde geſtamꝰ ad reuerentiā eoꝝ. Et qͥsenarrare valeret: qͦt a diuerſis periculis beati