illius arena ē exigua ⁊ tanqͣꝫ lutū eſtimabiturargentū in cōſpectu. ¶ Scd̓a ꝯditio q̄ decōrem fecit p̄dicationē btī ātonij d̓r hūilis obedientia. Nā ad p̄dicanduꝫ nō ſe p̄ſumptuoſevel arrogāter īgeſſit: ſed p̄latoꝝ ſuorū p̄ceptomonitus ⁊ aſtrictus. Et vt ſcribit̉ in. c. niſi cūpridē. de renūciatōnibꝰ. Tūc in te verā humilitatē cuſtodies: cū ꝑ eā locū ſublimē affugies⁊ ꝑ obedientiā nō dimittes. Cum enī tētaſſetad ꝑtes ſarracenoꝝ nauigare cū licentia p̄latoꝝ aduerſa grauiqꝫ valitudine impeditꝰ adꝑtes fideliū tandē redire ꝯpulſus fuit ⁊ dumnauigantes hiſpaniā tentaſſent petere vētisflantibꝰ nō ſecūdis ad ficile inſulam applicuerūt. Inſtabat aūt eo tꝑe generale capitulumfratrū minoꝝ aſſiſij ꝓxime celebranduꝫ. Adqd̓ antonius debilis ⁊ infirmꝰ ꝑuenit. Soluto vero ex more capitulo frater gratianustūc romādiole miniſter ſanctū antoniū ſecuꝫduxit. Miſitqꝫ illū ad q̄ndam locū ꝯtemplationi diſpoſitū ẜm ꝙ ip̄e ſuppliciter expoſtulauerat. vbi totū ſe or̄onibꝰ ⁊ alijs ſpūalibꝰ exercitijs dedicauit: ſicut diffuſius ponit̉ in legenda: ſicqꝫ aliquādiu dono ſapiētie plenusſimplicem inter ſimplices vitā duxit. Cū vero frēs ꝓ ſuſcipiēdis ordinibꝰ miſſi ad ciuitatem forliuij ꝯfluxerūt inter quos affuit ⁊ beatus ātonius. Ep̄us loci ꝑquiſiuit religioſosordinū qͥ ibi cōuenerāt: an aliqͥs verbū dn̄i p̄dicare eſſet diſpoſitus. Et cū om̄es id recuſarēt ad antoniū ſe vertit: importuneqꝫ ſatis eūvt id ꝑficeret exorauit. Cū vero ip̄e ſepiꝰ recuſaſſet: tandē deo ſic diſponēte ep̄i volūtateꝫadimpleuit. Cepitqꝫ primo cū timore domini ſimpliciter fari: in ꝓgreſſu aūt ẜmonis deieloqͥa: ita ꝓfunde: ita ſubtiliter. ita etiā efficaciter eructauit. vt oēs in vehementē ſtuporeꝫꝯuerterit. Fratribꝰ aūt ip̄is minoribꝰ res videbat̉ hec noua. qm̄ lꝫ ſctūs antonius tantaꝫdeſuꝑ gr̄am accepiſſet. vt memoria ꝓ codicibus vteret̉. nullū tn̄ in eo ſcīe aliud ꝑpendebatur iudicium. niſi ꝙ pauca perraro lr̄aliterloq̄batur. Cuꝫ vero virtus tāti pr̄is generaliminiſtro nota fuit: mox in publicū ꝓdire cōpellens antoniū: officiū ſibi p̄dicatōnis iniūxit. ¶ Tercia ꝯditio q̄ decorauit antonij p̄dicationē d̓r glorioſa aſſiſtentia. Aſtitit illi qͥppe p̄dicanti veriſſime gratia dei: qd̓ vtiqꝫ ml̓ta de illo miracula veriſſime ſcripta teſtant̉.Ex quibꝰ aliqua enarremꝰ. Primū de piſcibus ad predicatōnem ſuā nō niſi miraculoſecōfluentibꝰ. Dū .n. ipſe ariminū p̄dicaret. vbihereticoꝝ magna copia morabatur ꝯtra eoꝝerrores diſputās cupiebat eos ad lumē reducere veritatis. Ipſi vero nec eius verba audi-re dignabant̉. Quare ſanctus antonius droinſpirante acceſſit qͣdam die ad os fluminisiuxta mare. ⁊ ſtans in ripa q̄ mari appropinquabat ⁊ flumini incepit piſces aduocare dicens. Audite verbū dn̄i piſces maris ⁊ fluminis. ex quo illud audire ꝯtemnūt heretici infideles. Et ecce ꝯuenit ſtatim ibi tanta piſciūmultitudo ꝙ nunqͣꝫ tāta ſimul in illis ꝑtibꝰfuit viſa. ⁊ oēs tenebāt capita aliqͣntulū extraaquā. Quibus ſctūs antonius ſolēniter p̄dicare cepit dicens. Frēs mei piſces multum tenemini ꝓ veſtro modulo referre gratias creatori qͥ in veſtrū habitaculuꝫ dedit vobis tamnobile elementū. ita vt aquas dulces ⁊ ſalſasꝓut expedit habeatis refugia. Inſuꝑ multiplicia contulit. vt euitetis incōmoda tēpeſtatis. Exhibuit inſuꝑ vobis elementum dyafanū ⁊ limpiduꝫ. vt vias ꝑ qͣs incedatis ⁊ eſcaspleniꝰ videatis vt viuere poſſitis. idē creatoreſcas vobis neceſſarias admīſtrat. vos ī creatione mūdi ꝓ benedictōe a deo multiplicatōnis p̄ceptū habuiſtis: vos in diluuio ceterisaīalibꝰ extra archaꝫ ꝑeuntibus abſqꝫ leſionereſeruati fuiſtis. Uobis data fuit ex imꝑioIonā ꝓphetā dn̄i reſeruare ⁊ illū poſt triduūin terrā reponere. Uos ⁊ cēſum dn̄o ih̓u xp̄ocū tanqͣꝫ pauꝑ nō haberet vn̄ ſtaterē ſolueretobtuliſtis vos ante reſurrectōnem. ⁊ poſt fuiſtis cibus eterni regis dn̄i ih̓u xp̄i. ꝓpter queoīa laudate ⁊ bn̄dicite deū. a qͦ tot bn̄ficia ſingularia p̄ ceteris aīalibus recepiſtis. Ad hecverba ⁊ ſimilia exultabāt piſces aperiebāt ora⁊ ſignis qͥbus poterāt altiſſimū collaudabātTūc antonius clamās dicebat. Bn̄dictꝰ deꝰeternus qꝛ magis honorāt piſces deū qͣꝫ homines heretici. Ad qd̓ miraculū ꝯcurrit populus ciuitatis: qd̓ vidētes heretici ꝯpuncticorde ad pedes ſancti antonij vt p̄dicationeꝫillis faceret ꝯſederūt. Tūc ſanctus antoniusde fide illis efficaciter adeo p̄dicauit ꝙ om̄esꝯuertit hereticos. ⁊ fideles in fide roboratoscū gaudio ⁊ bn̄dictione remiſit. Piſces etiamlicentiati a ſancto antonio qͣſi gaudētes ⁊ capitibus ſancto applaudētes: ad maris partesvarias abierūt. Aliud miraculū fuit de pluuia q̄ nō tetigit auditores eius. Cuꝫ .n. ſemelin ciuitate leniſarcenſi ppl̓o p̄dicaret in quodam latiſſimo campo. turbatus eſt aer tonitrua ſonare ceperūt ⁊ pluuia ſpargi. timēs vero ppl̓us abire diſponebat. At ſanctus ſilentio imperato orauit ad dn̄m. Statim in loco illo ceſſauit pluuia. cū tn̄ in circūitu vndiqꝫ pluuia efflueret abundanter. Finito itaqꝫſermone oēs gr̄as dederunt om̄ipotenti deoIn ciuitate adhuc paduana. qͥdam nomine