rogat xp̄o qͥ hoc cōſiliū dedit. Secundo pōtꝯſiderari religionis ingreſſus ꝑ cōꝑationemad vires eius qͥ eſt ingreſſurus. Et ſic non eſtlocus dubitationis quia illi qͥ ingrediunturreligionē. nō confidūt de virtute ſua. ſed diuina ẜm illud Eſaie. xl. ca. Qui ſperāt in domino mutabūt fortitudinem. Si tamē eſſetaliquod ſpeciale impedimentum. puta infirmitas corporalis: vel onera debitoꝝ. vel aliquid huiuſmodi requiritur deliberatio: conſiliū habendū eſt cū his qui prodeſſe pn̄t nōimpedire. Tercio poteſt cōſiderari ingreſſusreligionis quantū ad modum: ⁊ quā religionem quis ingredi debeat. Et in talibꝰ haberi poteſt cōſiliū a viris timentibꝰ deū. Sedpene om̄es que ſua ſunt querūt nō q̄ ih̓u xp̄iſuam religionem omnibꝰ preferentes. ⁊ plerūqꝫ quod grauius eſt alijs derogantes nō attēdentes ad quā quis vocetur a domino. Uoluit quippe ip̄e deus cuius ſapientie non eſt finis eccleſiaꝫ religionū multiplicitate decorare. q̄ tamen omnes vni xp̄o famulant̉: vnūqꝫiugū ſuaue illius trahūt. Sicut ⁊ de equisdiſcoloribꝰ. Hiero. ī epiſtola ad palmachiūſcribit dicens. Diſcolores equi ſed volūtatecōcordes vnū aurige iugū trahunt. Non eſtitaqꝫ detrahendū alicui religioni quā approbauit eccleſia. Sed omnibꝰ honor eſt exhibendus: in quibus diuerſe conſtitutōnes reperiūtur. vt ſic ſatiſfiat diuerſis inclinatōnibus volentium deo in religione ſeruire ¶ Advicis dicſecundū dubiū dicit. Tho. vbi. sͣ. Ꝙ illi quiinducūt aliquos ad religioneꝫ: magno ſuntpremio digni. Nam ſcribitur Iacobi. v. ca.Qui cōuerti fecerit peccatorem ab errore vieſue liberabit animā eius a morte: ⁊ oꝑit multitudinē peccatoꝝ. Ad hoc etiam facit quodd̓r di. xv. c. tria ſunt. Poſſet tamē ꝯtingere triplex inordinatio. Prima eſt ſi violenter aliqͥsaliquē ad religionē cōpelleret: vt em̄ ſcribiturxx. q. iij. c. pn̄s clericus. Nullū bonū niſi voluntariū. Et Hiero. ait de cōſe. di. v. Quicquid neceſſitate fit cito ſoluit̉ qd̓ volūtate ꝑſeuerat. Aduertant ad hoc parentes hi qͥ filias inuitas monaſterijs recludūt quāto periculo illas exponūt. Conſiderēt ⁊ religionū p̄lati qui moniales ſic factas inuitas recipiūtquid rn̄ſuri eterno iudici qui neminem vultſaluare inuitū. Audiant aut omnes Auguſtinū qui li. i. cōfeſſionū ait. Nemo inuitꝰ bn̄agit. etiā ſi bonū eſt qd̓ agit. Secūda inordinatio eſt. Si aliquis ſimoniace aliuꝫ ad religionē trahat p̄cio dato vel recepto. qd̓ ꝓhibetur .i. q. ij. c. quā pio. Nota ꝓpterea ꝙ licetꝓ ingreſſu religiōis ſiue monachoꝝ ſiue monialiū nō liceat aliquid acciꝑe vel exigere qͣſipreciuꝫ. Spōte tn̄ oblata non interuenientealiqua corrupta intentōne licet recipere: ſicutꝓbatur .i. q. ij. c. ſicut epiſcopū. Tercia inordinatio eſt cū quis mendacijs allicit quēpiāvt religionem ingrediat̉. puta qꝛ religionisaſperitatē ⁊ tentationū bella vel negat vel tācet. Aut qꝛ multos religioſos cū xp̄o loqͥ familiariter mentit̉ ⁊ ſimilia. q̄ ⁊ ſi quādoqꝫ vera inueniant̉: tamen de pleriſqꝫ falſo confingūtur. Illicitū ē talibꝰ fallacijs deciꝑe iuuenes: vt ſic mūdū ꝯtemnāt: qꝛ vt refert Augu.xx. q. ij. c. primū. Ad ſalutem ſempiternā nullus ducendus ē opitulante mendacio. ¶ Adterciū dubiū ſanctus tho. vbi. sͣ. rn̄det ꝙ ingreſſus religionis: nō ſolū cōgruit ⁊ expeditexercitatis in obſeruantia p̄ceptoꝝ: vt ad maiorē ꝑfectionē ꝑueniant. ſed etiā nō exercitatis ⁊ pctōribꝰ. Nā ⁊ dn̄s Mattheū publicanūqͥ nō erat exercitatus in p̄ceptoꝝ obſeruantiavocauit ad obſeruantiā cōſiliorū. Ad hoc facit ꝙ habet̉. xxxiij. q. ij. c. admonere. Ubi ſtephanus papa ꝯſulit cuidā vxoricide. ꝙ ingrediat̉ monaſteriū dicēs. Relinq̄ hoc maximū pctī facinus: ingredere monaſteriuꝫ. Adantoniū itaqꝫ redeundo dicimꝰ ꝙ ip̄e ſpūſctōinſtigāte religionis ſtatū elegit. Ꝙ quidē licꝫex euētu rei. qꝛ de bono in melius ſemꝑ profecit dep̄hēdere poſſumus id nihilominijs manifeſtat eius conditio anteqͣꝫ a mūdo diſcēderet. Natus quippe ex venerabilibꝰ honeſtiſſimiſqꝫ parētibꝰ: atqꝫ ab eis in primo flore genitus iuuētutis: vocatuſqꝫ ī ſacro baptiſmate ferdinādus. traditus ab eis fuit educādus⁊ lr̄is imbuēdus in eccīa glorioſe virginismarie: in qͣ btī vincētij martyris corpus honorifice reqͥeſcit. Qua de re cū ip̄e ſic a tenerisannis bonis moribꝰ fuiſſet. inſtructus nō niſi vera prudentia comitante in religione deoſeruire diſpoſuit. ¶ Scd̓m qͦ extollitur profeſſio aſſumpte religionis a bto antonio dicit̉cauſalitas. Cauſa qͥppe finalis ꝓpter quā religioſus effectus ē: ſpretis qͥbuſſibet tꝑalibꝰ bonis fuit vite religioſe ꝑfectio: de qua ꝑfectione tria declaranda ſe ingerunt.Primū in quo cōſiſtit ꝑfectio religionis.Secundū quō in tribus votis integrat̉ ⁊ ꝑficitur ſtatus religionis.Terciū cur inter tria vota principalius eſt ⁊eſſentialius ip̄a obedientia.¶ Ad primū rn̄dere poſſumꝰ ꝙ ꝑfectuꝫ d̓r cuinihil deeſt. vt vult Ariſ. iij. phiſi. ⁊. v. metha.t ꝯmētator ibidē ꝯmēto. xxi. ⁊ Tho. i. ꝑ. q.iiij. Conſiſtit ergo ꝑfectio hoīs in adoptionecharitatis. iuxta illd̓ ad Coloſen. iij. c. Sug