ciui. dei. Miſericordia eſt cōpaſſio miſerie alterius. id eſt paſſio aliene miſerie in noſtrocorde. Et eſt proprie ad alterū non ad ſeip̄mniſi ẜm quandā ſimilitudinē. nā ad ſeip̄m nōeſt ꝓprie mīa ſed dolor. puta cū patimur aliquod crudele in nobis Ita etiā ſi ſint aliqueꝑſone nobis cōiuncte: vt ſint quaſi aliqͥd noſtri puta filij vel parētes in eoꝝ malis nō miſeremur: ſꝫ dolemus: ſicut in vulneribus ꝓprijs. Et ẜm hoc ph̓s dicit. v. ethic̄. Ꝙ durūeſt expulſiuū miſeratōis Miſericordia itaqꝫꝓut dicit triſticiā de alienis malis ſepiſſimein ſcripturis laudat̉. Un̄ Zacha. vij. ca. ait.Hec dicit dn̄s exercituū. Iudiciū verū iudicate: mīam et miſeratōes facite vnuſqͥſqꝫ cūꝓximo ſuo. Et ſapiēs ꝓuerbioꝝ. xxi. c. Facere miſericordiā et iudiciū magis placet dn̄oqͣꝫ victime. Et Ecc̄i. iiij. c. Eſto pupillis miſericors vt pater et ꝓ viro matri illoꝝ: ⁊ erisvelut filiꝰ altiſſimi obediēs: et miſerebit̉ tui.Et O ſee. vi. c. Miſericordiā volo et nō ſacrificiū. Et ſapiēs ꝓuer. xiiij. c. Honorat deū qͥmiſeret̉ pauperis. et Dauid in pͣs. cxi. Iocudus homo qui miſeret̉ et cōmodat Et Paulus ad Epheẜ. iiij. c. Eſtote inuicē benignimiſericordes. et petrus .i. ſua canonica. c. iij.Oēs vnanimes in orōne eſtote cōpatientesfraternitatis amatores miſericordes modeſti humiles. et Ambro. lxxxiij. di. ca. In ſingulis. miſericordia plenitudo virtutū eſt. etHiero. lxxxvi. di. ca. Qui clementiā nō habꝫnec indutus viſcera mīe: etiaꝫ ſi multū ſpūalis ſit nō adimplet legē xp̄i. et Augꝰ. in. xiiij.de ci. dei. inquit. Longe melius ⁊ humaniuſet pioꝝ ſenſibus accomodatius. Cicero inceſaris laude locutus eſt vbi ait. Nulla de virtutibꝰ tuis nec admirabilior nec gratior mīaEt ſaluator noſter Luc̄. vi. c. Eſtote miſeri.cordes ſicut ⁊ pater veſter celeſtis miſericorseſt. et Mat. v. c. Beati miſericordes: qm̄ ipſimīam conſequent̉. ¶ Secundū qd̓ occurritcōſiderandū circa miſericordiā d̓r inductio.Sunt qͥppe multa que nos inducūt vt miſericordes ſimus. Et primū eſt principij nr̄ivnitas. Sumꝰ enī oēs ex vno pr̄e et vna matre. Unde Augꝰ. li. de diſciplina xp̄iana ait.Si putamus nō eſſe ꝓximos: niſi qͥ de eiſdēparentibꝰ naſcunt̉: Adā ⁊ euā intendamus:et oēs fratres ſumꝰ. Eſt adhuc in nobis fraternitas ſpūalis inquantū ſumus ex vno patre deo et vna matre eccleſia. Secundū qd̓nos inducit ad mirericordiā eſt nature ꝯformitas. Oēs quippe hoīes eiuſdē ſpeciei ſuntatqꝫ nature. Propt̓ea dicebat Eſa. lviij. Cūvideris nudū operi eū: et carnē tuā ne deſpe-xeris. Terciū eſt dei exemplaritas. Eius enīeſt ꝓprium miſereri: vt ptꝫ in oī ſcriptura vtriuſqꝫ teſtamenti: ſicut in quadrageſimali nr̄oſcripſi in ſermōe de miſericordia dei ¶ Tercium ꝯſiderandū de mīa dicit̉ dilatatio. Adip̄am nāqꝫ dilatauit cor ſuū beatus martinqui cōpaſſus eſt triplici ꝓximoꝝ neceſſitate.PPrimo temporali.¶Secundo corporali.¶ Tercio ſpirituali.¶ Primo cōpaſſus eſt beatus martinus exmīa neceſſitati ꝓximoꝝ tꝑali: dū enī eſſet adhuc cathecuminus in adoleſcēti etate. Quodam hyemali tꝑe ꝑ portā ambianenſiū trāſiens: pauperē quendā nudū obuiā habuit: qͥcum a nullo elemoſynā accepiſſet. Martinꝰhunc ſibi ſeruatū intelligēs: arrepto enſe: qꝛmilitie deſeruiebat clamidē ſuam diuidit: etpartē tribuēs pauꝑi: tantū reliqua rurſus q̄ſuꝑerat induit̉. Sequēti igit̉ nocte xp̄m clamidis ſue que pauperē texerat ꝑte veſtitū viilmuūdit: ip̄mqꝫ ad circumſtantes angelos ſic loquentē audiuit. Martinus adhuc cathecuminus hac me veſte cōtexit. Un̄ vir ſanctusnō in gloriā eſt elatus: ſꝫ dei bonitatē ꝯgnoſcens: cū eſſet annoꝝ. xviij. baptiſari ſe fecit.Atqꝫ ad inſtantiā et importunitatē tribuniſui ꝑ bienniū militauit. Deinde relicta militia ad ſanctū hylariū pictauienſem ep̄m ꝑrexit: a quo fuit acolitus ordinatꝰ. Legit̉ adhūc in dialogo ſeueri et galli diſcipulorumbeati martini. ꝙ martinū in quadā feſtiuitate ad eccleſiā tendentē dū ep̄s erat: pauꝑ quidam nudus ſecutus eſt. Martinus aūt p̄cepit archidiacono: vt egentē veſtiret. Sed cūhoc ille facere diſtuliſſet: ingreſſus martinꝰſecretariū tunicam ſuā illi tribuit et cōtinuoabſcedere iuſſit. Cū ergo archidiaconus moneret vt ad ſolēnia ꝑagenda ꝓcederet ille deſe loquēs rn̄dit: ſe ire nō poſſe donec pauꝑ veſtem accipiat. Archidiaconus vero nō intelligens. qꝛ cuꝫ extrinſecus cappa tectus eſſet:ip̄m nudū interius nō videbat: pauperē nonadeſſe rn̄dit. At ille. Mihi inqͥt veſtis deferatur et pauꝑ nō deerit veſtiendus. Cōpulſus ille ad forū vadit: et quinqꝫ argenteis tunicā vilē et curtā rapiēs ante pedes martiniiratꝰ ꝓiecit. Quā ille ſecreto induit cuiꝰ manice vſqꝫ ad cubitū et lōgitudo vſqꝫ ad genuꝓtendebat̉. et ſic miſſam celebraturꝰ ꝓceſſit.dum autē miſſam celebraret globus igneusſuꝑ caput eius apparuit: et a multis ibidē vlſus erat. ¶ Secūdo cōpaſſus eſt beatꝰ martinus ex abundanti ſua miſericordia ꝓximorum neceſſitati corporali. Nam inter cetera