Inſuper xp̄us dixit Mat. xxvi. Uigilate etorate ne intretis in tentationē: ergo tentatioeſt precauenda nō deſideranda. Ad hāc queſtionem determinandā dupliciter reſpondere poſſumus ẜm Bonauē. di. xxiij. ſecūdi libri. Uno mō ſic vt dicamus: ꝙ cū triplex ſittentatio: ſiue a triplici principio: vna .ſ. a deoalia a carne: et tercia a diabolo. Prima tentatio ſimpliciter attendēda eſt: qꝛ deꝰ nō tentatnos niſi ad bonū. Altera vero tentatio q̄ eſt acarne ſimpliciter fugiēda eſt: qꝛ illa nō poteſteſſe abſqꝫ peccato: ſicut magiſter docet in. ij.di. xxi. Tercia vero q̄ eſt a diabolo aliquibꝰfugienda eſt: aliquibꝰ appetēda. his enī qͥ virtute fortes ſunt nec de facili in tentationē induci pn̄t etiā ſi tentant̉ appetibiliter eſt tentari ad ſue virtutis exercitiū et cumulū meritorū. Infirmis vero minime: qꝛ timere pn̄t neex ip̄o impulſu ītentationē inducant̉: ꝙ oēsdebēt refugere. Nam ſi tentari malū nō ſit intentationē induci ſemꝑ malū eſt: qꝛ hoc eſt atentatione ſuꝑari. Et hoc eſt qd̓ dicit Augꝰ.li. xiiij. de ci. dei. Sicut ſe habet firmitas electorum ſic metuūt cupiuntqꝫ tentari. Aliusmodus dicendi eſt: ꝙ dupliciter eſt loqui detentatione. aut ſub rōe ꝓpria: et ſic tentatio eſtimpulſus ad illicitū: ẜm ꝙ de ea fit ſermo inꝓpoſito. Loquimur enī hic de tentatōne diaboli que fit per mali culpe ſuggeſtionē: quadiabolus hoīeꝫ ad malū nitit̉ incuruare: nōde tentatione dei que fit ꝑ flagellationē illaꝫ:ergo tentationē ꝑ ſe ꝯſideratā: nullus debetappetere: immo abh̓orrere ⁊ refugere maximecōſiderando finē. Aliter eſt cōſiderare tentationē ꝓut eſt materia exercende virtutis: ⁊ ſica viris iuſtis deſiderari p̄t: ab eis potiſſimequi in charitate feruent: adeo ꝙ ignis deuotionis ip̄oꝝ potiꝰ inflammat̉ ex pn̄tia cōtrarij qͣꝫ extinguit̉. Ab eis aūt qͥ modice ſūt charitatis nō ſic deſiderari debet. Et exemplumeſt qꝛ ventus ꝑflans fornacē magis et magisaccendit ſed candelam extinguit. Et iō tentationis impulſus: ⁊ ſi qͣꝫtū in ſe eſt refugiendꝰſit ab oībꝰ: et ab infirmis potiſſime. Inqͣꝫtūtn̄ eſt virtutis exercende materia a viris feruentibus ⁊ ꝑfectis appeti p̄t. Illud tn̄ genustentationis potiſſime appetūt viri iuſti qd̓ eſtin flagelloꝝ perpeſſione. Sicut paſſus ē iobet thobias et ſancti martyres ab impijs zelodiabolico excitatis: et hec ſoluuntur obiectaad vtrāqꝫ ꝑtē: ꝑ tentationū itaqꝫ ſemitaꝫ nosire cōuenit: qꝛ regnū celoꝝ vim patit̉: et violenti rapiunt illud: ſicut Mat. xij. c. ſaluatordixit. Sꝫ ꝓfecto dolendū eſt qꝛ rariſſimi reperiunt̉: quos diabolus nō ſubegerit. O qͣꝫmagna multitudo eoꝝ qui dereliquerūt deūet diabolo adheſerūt: oēs declinauerūt ꝓ maiori ꝑte: et inutiles facti ſunt: nec eſt qui velitꝑſeueranter facere bonū. Antonius vero beatiſſimus a demonibꝰ multimode tentatus illos ſpreuit vt audiemus in ſequēti myſterio.Et qꝛ firmiter adheſit chriſto: demonibꝰ ſuperatis aggregatus fuit ſocietati iocundiſſime angeloꝝ bonorū.¶ De qͣttuor modis tentationū qͥbus diabolus conatus eſt antoniū ſuꝑare. ¶ Cap̄. ij.Ecundū myſteriū cōtemplandū de tenItatione beati antonij d̓r modificatōis.Quattuor nāqꝫ modis diabolus eū inuaſit:querēs illū a virtutū amore reuocare.¶ Primus d̓r naturalis affectionis.¶ Secūdus carnalis ſtimulationis.¶ Tercius corꝑalis flagellatōis.¶ Quartus argēti et auri oſtenſionis.¶ Primus modus quo diabolus antoniūinuaſit fuit naturalis affectōis: qua inclinabatur ſororē ſuā diligere ac ſeip̄m: vt enī narrat beatus Athanaſius ep̄s qui vitā eius deſcripſit. Antonius nobilibꝰ parentibꝰ in egypto natus eſt: tanta ſuoꝝ nutritꝰ cura: vt nihil aliud p̄ter parētes domūqꝫ cognoſceret:et cū iam puer eſſet nō ſe litteris erudiri: nonineptis infantiū iungi paſſus ē fabulis. Adeccleſiā cū parentibꝰ ſepe cōueniens totuꝫ ſedeuotioni p̄bebat: poſt mortē autē parentū:cū eſſet annoꝝ. xx. cū ſorore admodū paruula derelictus: et domꝰ ⁊ ſororis honeſtā curāgerebat. Ueruntū vt ſaluatorē imitaret̉ in illa etate florenti: venditis oībus et pauperibꝰdiſpenſatis: ꝑuis ꝓ ſorore ſeruatis: ſorore fidelibus ac deuotis virginibus. cōmendata:ad dei ſeruitiū ſe cōtulit. Cūqꝫ vigilijs orōnibus ⁊ ieiunijs inſiſteret: volens diabolusilluꝫ accepto inſtituto retrahere: immittebatei memoriā poſſeſſionū fororis defenſionem:generꝭ nobilitatē: amorē reꝝ: fluxā ſeculi gloriā: eē variā delectatōꝫ: et reliqͣ vite ꝯmiſſiorꝭblandimēta: poſtremo virtutis arduū finē: etmaximū ꝑueniendi laborē: necnō ⁊ corporisfragilitatē: et etatis ſpacia ꝓlixa. Antoniusvero oīa oratione ſua fideli a ſuo corde penitus expellebat. ¶ Secundus modus qͦ diabolus antoniū impugnabat dicit̉ carnalisſtimulationis. Cōſueta quidē aduerſus oēsadoleſcentes arma ſuſcipiens: nocturnis eūinquietabat illecebris. Conabaturqꝫ cogitationes ſordidas inſerere. Et antoniꝰ eas oratu ſubmouebat aſſiduo Ille titillabat ſenſus