propriū officiū diaboli tentare. Nam tentatdeus. Un̄ Geneẜ. xxij. c. dicit̉. tentauit deusabraā. Et ſapīe. iij. c. ſcribit̉ de iuſtis: deꝰ tentauit illos et inuenit illos dignos ſe. Et deūtro. xiij. c. Tentat vos dn̄s deꝰ veſter vt palāfiat vtrū diligatis eū aut nō. Et in pͣs. Proba me dn̄e et tēta me. Inſuꝑ tētat caro. vn̄ Iaco. i. c. ſue canonice ait. vnuſqͥſqꝫ tentat̉ a ꝯcupiſcentia ſua. Tentat adhuc hō. ſicut de xp̄olegit̉ Io. vi. c. Cū interrogauit philippū vn̄panes emerent̉ tentans eū. Ip̄e nāqꝫ ſciebatqͥd eſſet facturꝰ. Igit̉ nō cōuenit diabolo ſoli tentare. Sed ex ꝑte altera videt̉ ꝓbari poſſe ꝙ diaboli officiū ſit tentare. Nā glo. ſuperillo verbo ad theſſalonicēſes ca. iij. pͥme epl̓ene forte tētauerit vos is qͥ tētauit ait .i. diaboluſ cuiꝰ officiū ē tētare. Et mat. iiij. ca. vocat̉diabolꝰ tētator. Rn̄dendū gͦ eſt ẜm doctrinādn̄i Bonauē. in. ij. diſt. xxi. Et ſancti tho. i.ꝑte. q. cxiiij. ꝙ hoc vocabulū tentare multashabet acceptōes. Sicut dicūt illi qͥ ſignificationes vocabuloꝝ ſtudioſe rimati ſunt. Sitn̄ velimꝰ eius principalē et p̄cipuā ſignificationē acciꝑe: tētare ꝓbare eſt. Un̄ tentatio dici p̄t quidā tactꝰ quo illud qͦ tangit̉ ꝓbatur.Sicut cecus d̓r tētare qn̄ ſuo tactu vult aliquā certitudinē hr̄e de aliqͣ re quā tangit. ꝑhunc modū in ſpūalibus tentatio quidā tactus d̓r ad ꝓbandū ordinatꝰ. Hoc aūt pōteſſe multipliciter. Aut qꝛ ille qͥ tētat intenditpbare et approbare: ſiue approbatū on̄dere. ethoc mō tentat deꝰ qͥ licet ſciat bonitatē amicorū ſuoꝝ. vult nihilominꝰ illā ꝑ tentationē ſuam alijs innoteſcere. Aut ille qͥ pulſat intendit ꝓbare et reprobare ſiue reprobū facere. etſic tentat diabolus qͥ ſemꝑ tentat in peccatūp̄cipitando. Aut qꝛ ille qͥ tentat intēdit ꝓbare et experimentū ſumere. et ſic tētat hō ꝙ fieri p̄t bene dū de hoīe tm̄ querit experimentū.Pōt etiā fieri male: dum experimentū querit̉inſidioſe. Sicut faciebāt phariſei tentantesxp̄m dū interrogabāt. Si licet cenſum dariceſari. Quibꝰ rn̄dit. qͥd me tētatis hypocrite.Mat. xxij. c. Sed peſſime facit hō dū tentatdeū. Et vt dicit glo. ſuꝑ illo verbo Deutro.vi. ca. Nō tentabis dn̄m deū tuū. deū tentatqui habēs qd̓ faciat ſine rōne cōmittit ſe ꝑiculo: experiēs vtrū poſſit a deo liberari. Nā licꝫin deo principaliter oīs ſpes mortaliū ſit erigenda. Tn̄ debet homo facere qd̓ in ſe eſt adquecūqꝫ ꝑicula euitanda. Noluit enī xp̄s depinnaculo ſe eijcere qꝛ ꝑiculū erat ẜm naturam. Et miraculū facere tūc nō erat expediens. Sic paulus de muro ꝑ ſportā vt euaderet dimitti ſe iuſſit: nec expectauit ꝙ deꝰ mit-teret angelū ſuū. Qd̓ autē beata agatha medicinas carnales ꝯtēnebat: et alij ſancti multa ſimilia fecerint: nō erat ex tentatōe dei ſedex familiari inſtinctu ſpūs ſancti. vt inquittho. xxij. q. xcvij. Et que a iure cōi exorbitātin ꝯſequentiā nō ſunt trahēda. vt d̓r de reg.iur̄. in. vi. Nō eſt itaqꝫ tentandus deus neqꝫqͣꝫtū ad ſuā potentiā. Sicut faciunt illi qͥ inꝑiculis poſiti: cum via humana liberari poſſint nolūt: expectātes liberationē a deo. Sicut fecit iudas machabeus qͥ cū reperiret ſecum paucis: vt videret exercitū bachidis numeroſum: cū poſſet declinare certamē crubeſcentia ductus ꝯmittēs ſe deo bellū inijt in qͦocciſus eſt. vt habet̉ in primo machabeo. li.Duella inſuꝑ aſſumere voluntarie ꝑtinet adtentationē dei. Ideo ꝓhibent̉. ij. q. iiij. c. monomachiā. Et ſi obijceret̉ de dauid qui inijtſingulare certamē cū golia. vt ponit̉. i. Regūxvi. ca. Reſpōdet Nico. de lira: ꝙ hoc fecit exinſtinctu ſpūs ſancti. Fuit etiā figura duelliqd̓ xp̄s fecit cū diabolo ſignato in golia: quipotētia et malitia ſua om̄es exterrebat. Sedfigurabat in dauid qui interpretat̉ manusfortis: qͥ funda humilitatis et lapide fortitudinis: totus inermis ſuſtinendo humilimāpaſſionē eū ꝓſtrauit. Nec tentari debet deꝰqͣꝫtum ad ſuam ſapientiam. Sicut faciunthi qui inepti ſunt.: et ponūt ſe ad ad predicādum legenduꝫ diſputandū ſperantes a deoſcientiā ſibi infundi. Nō eſt etiā tentandusdeus quantū ad ſuā bonitatē et clementiā: ſicut faciūt hi qui peccatis veteribꝰ addentesnoua expectantes in fine vite ad penitentiāredire ſperant ex dei miſericordia ſalui fieri.Sed hos dimittamus concludentes ꝙ ſolus diabolus et ſemꝑ tentat ad malū. Caroaūt et mundus dicunt̉ tentare inſtrumentaliter ſeu materialiter: inquantū ſcꝫ pōt cognoſci qualis ſit homo. Ex hoc quod ſequit̉ velrepugnat cōcupiſcentijs carnis. Et ex hocꝙ ꝯtemnit mundi ꝓſpera et aduerſa: quibusetiā diabolus vtitur ad tentandū. Igit̉ ꝯtradiabolū muniti eſſe debemus. de quo inquitpetrus epl̓a .i. ca. v. Sobrij eſtote et vigilatequia aduerſarius veſter diabolus tanqͣꝫ leorugiens circūit querens quē deuoret: cui reſiſtite fortes in fide. Et Paulus ad Ephel̓.ca. vi. ait. Cōfortamini in domino: et in potentia virtutis eius: induite vos armaturaꝫdei: vt poſſitis ſtare aduerſus inſidias diaboli: quia non eſt colluctatio aduerſus carne etſanguinē. Sed aduerſus principes et poteſtates: aduerſus mundi rectores tenebraruꝫharū. In quibus verbis admonet nos apl̓s