debuiſti iudiciū dei: ne aliqͥd mali tibi cōtingat: qd̓ factū exitus cōfirmauit. Nam die altera mortuā ad ſepulcrū deduxerūt. Cū multi inſtarēt cū iuſtina imperatrice vt ambroſium in exiliū mitterēt. vnus eoꝝ ceteriſ infelicior in tm̄ furorē excitatus eſt: vt iuxta eccleſiam domū ſibi locaret: ac in eadē quadrigamparatā haberet: quo ꝓcurāte iuſtina faciliuſraptū ad exiliū deportaret. Sed dei iudicioip̄o die qͦ ſe eū rapere arbitrabat̉ in eadē quadriga de eadē domo exilio damnatꝰ eſt. Quidam p̄ſbyter dū in ꝯuiuio cum multis eſſetet ſancto ambroſio detrahere cepiſſet eū ꝯtinuo plaga ꝑtulit: et de ꝯuiuio ad lectū adductum adductꝰ finiuit vitā. In vrbe cartaginenſi cū tres ep̄i inſimul cōuiuarent: et vnuseoꝝ beato ambroſio detraxiſſet: relatū eſt illiqͥd illi p̄ſbytero qͥ ſibi detraxerat accidiſſet.Qd̓ cū illi vilipēderet: ſubito letale vulnusaccepit: et ad extremum cōtinuo diē clauſit.¶ Quinto manifeſtata fuit ſctītas beati ambroſij in ꝯſummatōe. Nā obitꝰ ſui diē antep̄ſciuit: reuelauitqꝫ fratribꝰ cū gaudio: qualiter vſqꝫ ad reſurrectōꝫ dn̄icam eſſet cū eis māſurus. Ante vero paucos dies qͣꝫ lectulo detineret̉: cū. xliiij. pſalmū cū notario dictaret:ſubito vidēte notario in modū ſcuti: breuisignis caput eiꝰ cooꝑuit: et facies eiꝰ tāqͣꝫ nixpn iellam.effecta eſt: et poſtmodū ad ſuā ſpeciē reuerſa.itlinctitis ama.Ip̄o ergo die ſcribēdi et dictandi finē fecit.ciecit demonanec ip̄m pſalmū explere potuit. Cū vero inmulū defirmitate grauari cepiſſet. Comes italie quixxiup abIidit damartrtūc mediolani erat nobiles ꝯuocauit dicēs.mri. IilliuꝘ tanto viro recedente ꝑiculū eſſet: ne italieinteritꝰ immineret. Rogauitqꝫ vt ad viꝝ deixxiaccederēt dep̄cantes vt adhuc ſpaciū viuēdinbauſu leſibi a dn̄o impetraret: qd̓ ille vbi audiuit rn̄dit. Nō ita inter vos vixi vt me viuere pudeat: nec mori timeo: cū bonū dn̄m habeamus.Eo tꝑe qͣttuor eius diaconi inuicē ꝯuenerūttractates in ſe qͥs poſt eiꝰ obitū bonus eſſet.Cū ergo a loco in qͦ vir dei iacebat longe eſſent: vt ſimplicianū ita plane noīaſſent vt vixinuicē ſe audirēt. Ille ab eis lōge poſitꝰ cōtinuo exclamauit ſenex ſed bonꝰ: qd̓ illi audiētes territi fugerūt: ⁊ nō niſi illū poſt eiꝰ obitūelegerūt. Honoratꝰ vero ep̄s vercellenſis qͥbt̄i ambroſij exitū expectabat: cū ſe ſopori dediſſet: vocē tercio ſe clamantē audiuit. Surge qꝛ mō eſt receſſurus. Qui ꝯſurgēs mediolanū cōcitus venit: et ei dn̄ici corꝑis ſacramētu dedit Moxqꝫ ille manus in modū crucisexpandit: et vltimū ſpm̄ inter verba orōnisefflauit. Floruit aūt circa annos dn̄i. ccc. xc.Cū aūt in nocte paſce corpus eiꝰ ad eccleſiāfuiſſet delatū: plurimi infantes baptizati cūviderūt: ita vt aliqui eū ſedentē in cathedravel tribunali dicerēt. Alij aſcendentē in celūparētibꝰ ſuis digito demonſtrarēt. Nōnullivero ſtellā ſuꝑ corpus eiꝰ ſe vidiſſe narrarēt.Aīa igit̉ illius ad ethera cōuolauit: ibiqꝫ inter angeloꝝ agmīa fruit̉ eterna pace: ad quānos ꝑducat ieſus filius dei: qͥ ſit benedictusin ſecula ſeculoꝝ. Amen.¶ Sermo ſexageſimuſſecundus de ſctō Antonio abbate: qͥ diaboli tentamēta cū dei adiutorio viriliter ſuperauit.Eatus vir qui ſuffert tentationē: qm̄ cū ꝓbatus fuerit accipiet coronā vite: quā repromiſit deus diligētibꝰ ſe. Scribunt̉ hec verbaoriginaliter Iacobi. i. c. In toto terrarū orbeclarus habet̉ antonius: qͥ ſuffragia eiꝰ poſcētibus: liberaliſſime cōdeſcēdere ꝯſueuit. Eſtqͥppe magni meriti apud deū: iō ſe inuocātesa ꝑiculis grauiſſimis ꝑſepe liberat. Moti exhoc fideles diē feſtiuitatis eius vbiqꝫ ſolēniter agūt. Aliqͥ cōuiuia pauperibꝰ p̄parantesNōnulli diuina ꝑ miniſtros eccleſie celebrari faciētes. Quidā vero pia vota exſoluētesieiunioꝝ et viſitationū temploꝝ dei: q̄ vocabulo ſancti antonij ſunt ꝯſecrata. Iccirco inpn̄ti ſermone de ip̄o pr̄e beatiſſimo dicturi erimus. Cuius laudes potiſſimū extollunt̉:qꝛ demones cōfudit atqꝫ deiecit. paſſus enīeoꝝ importunas inſidias nō ſuccubuit: immo ſuꝑbiā illoꝝ cōtriuit atqꝫ deuicit. Ideocōuenientiſſime de illo dicunt̉ ꝟba in themate poſita. In qͥbus de tentatōne illiꝰ tria myſteria ꝓponimus cōtemplanda.Primū d̓r verificationis.¶ Scd̓m modificationis.¶ Terciū coronationis.¶ Ꝙ diabolus tentauit antoniū qͥ ſemꝑ tentat ad malū: et de qͥbuſdā dubijs tentatōis.¶ Capitulū .i.Rimū myſteriū ꝯtēplandū de tentatōebeati autonij d̓r verificatōis. vere qͥppea diabolis tētatꝰ fuit q̄rentibꝰ eū a via rectadeuiare. Sꝫ ꝓ ampliore huiꝰ ꝑtis intelligētia qͣttuor dubia erūt abſoluēda.¶ Prīmū vtrū ꝓpriū diaboli ſit tentare.CScd̓m vtruꝫ deus ꝑmittere debeat hoīes adiabolo tentari.¶ Aerciū vtrū diabolus ſemel ſuperatus audeat amplius tentare.Quartum vtrū tentationis impulſio ſit deſideranda.¶ Ad primū dubiū reſpondent aliqͥ ꝙ nō ſitcc ij