eius exeuntibus alijs remanſit ip̄e ſolus: quiad pnīam cepit puellā exhortari. At illa blādis verbis ei ſuū ſecretū aꝑuit: inhoneſtoſqꝫgeſtus corporis ei exhibuit: q̄ oīa ille abhorrens: prius eā charitatiue cōmonuit. inde abilla ſeceſſit: q̄ cōfuſa cogitauit clamando viro dei infamiā inferre. Et qͣꝫprimū vocē voluit emittere: diabolus eius corpus grauiſſime vexare cepit: et cū id feciſſet diebꝰ multis.tandē cepit dicere. Ex hoc corpore nunqͣꝫ mepotueritis expellere: niſi huc veniret vir illequi in medio poſitus igni: nō potuit ab ignecōburi. Et cū audientes neſcirēt quid vellēthec verba ſignificare. quidā de circumſtantibus dixit. Aduocet̉ frater vincentius qͥ confeſſionē eius audiuit: et eſt vir ſanctus et ſapiens: et intelliget hec: qui vocatus aduenit.Et ecce demon vllulatū teterrimū emittens.heu adeſt inqͥt vir ille qui in medio ignis poſitus nō fuit ab igne cōbuſtus. Et hec dicēsꝓtinus abijt: ⁊ corpꝰ ſemimortuū dereliquitSSecundū qd̓ de illo cōpertū eſt dū adhuc valentie fuiſſet narrat̉. Suggeſſit enī diabolꝰnōnullis inuidis et malignis: vt mulieremquandā meretricē ſpecioſiſſimā p̄cio ductaꝫin cellā eius nocte introducerēt. Capto ergooportuno tꝑe qͦ ſcꝫ vicentius ipſe ex more ineccleſia orōni inſtabat Memorata femina incellā eius introducta eſt. Uincentiꝰ ab orōeregrediens clauſo oſtio et in locū vbi dormire ſolebat veniens: repperit mulierē ſedentē:et in primo aſpectu vehementer obſtupuit: etanteqͣꝫ eā alloqueret̉ multa cogitauit. Sedtn̄ nō extimauit illā eſſe mulierē quinimmoputabat diabolū eſſe: qui in ſpecie mulierꝭ eūdecipere voluiſſet. Un̄ hoc pacto loctutꝰ eſt.Que tibi cā fuit vt huc venires in tali formamaledicte diabole: qͥ ſeruis dei nouis dolisſemper inſidiaris. Meretrix rn̄dit. Feminaſum nō diabolꝰ. Sed obſecro te vt me patiēter audias: fere quattuor menſes ſunt ꝙ tuoamore ſum capta: frequēter tētaui vt vel dieivl̓ noctꝭ tꝑe ad te venire potuiſſem. Sꝫ nūqͣꝫmihi miſere ſeſe obtulit oportunitas. Nuncaūt a nemine hoīm viſa huc ingreſſa ſum. etneceſſariū eſt vt hoc in lectulo ſimul hac nocte dormiamus. Eroqꝫ de cetero tibi ditiſſima et famā tuā cū ſilentio conſeruabo. hec etſil̓ia loquēs in oſcula et in obſcenos amplexus ruere voluit. Ac vincentius viriliter eireſiſtens dure illā increpauit. Que cōpunctap̄rupit in lachrymas et cauſaꝫ qͣre ad ip̄m tētandū acceſſerat: reſerauit: petutqꝫ humiliterveniā ꝓmiſitqꝫ meretriciū relinquere. Sicqꝫab eo cū multa mentis ꝯtritōne diſceſſit atqꝫrelicta ſpurcitia meretricali: virū accepit: etde cetero modeſtiſſime vixit. Quibus exemplis facile inducimur vt eū virginitatis corona credamꝰ redimitū. Sed adhuc manſuetudinē illius cogimur admirari. q̄ tanta fuit vt iniurias et inſidias maloꝝ equo aīo ferret: illiſqꝫ pijſſime indulgeret. Inter cetera tn̄ſtupenda q̄ animi ſui benignitatē oſtenduntoccurrit vnū explicandū. qd̓ in ciuitate valentie euenit. Frater quidā theologie magiſterlaſciuus et diſſolutus inuidens fame et opinioni ſancti vincentij. poſt multas detractōnes: voluit nomē ſancti viri mō qui ſequiturmaculare. Introduxit quidē nocte in ꝯuentu meretricē quandā que ſecū dormiuit. eratmulier hec aduena: q̄ et illis diebꝰ valentiaꝫaduenerat. Mane aūt ꝑſoluto p̄cio meretrici: nō tn̄ qualē ſe habiturā ſperabat: eā vt potuit ſecreto emiſit. Illa vero vultū fratris intuita vt vicꝫ eū ꝑ effigiē poſſet agnoſcere: an̄qͣꝫ cellā egrederet̉ eū obſecrauit: vt ſibi ſuumnomē indicaret. At ille vocor inqͥt magiſtervincentius. Abijt meretrix et lenoni eiꝰ multiſqꝫ alijs dixit. ꝙ in cōuentu fratrū p̄dicatorū ꝑ integrā noctē cū magiſtro vincētio dormiſſet: nec tn̄ dignā laboris mercedē accepiſſet. ita factū eſt vt turpis hec fama ꝑ vniuerſam vrbē diuulgaret̉. ꝑ idē tꝑs erat valentiegermanus ille ſancti vincentij bonifaciꝰ: dequo in p̄cedentibꝰ fecimus mentionē: qͥ et inillo anno ꝓ patrie illius veteri cōſuetudinemagiſtratū gerebat patrū iuratorum. Huicmulti q̄ de beato vincētio dicebant̉ narrauerunt: q̄ tn̄ ip̄e credere nec voluit nec potuit: ſꝫexiſtimauit oīa ex inuidia emuloꝝ ꝓcedere.Ex eius itaqꝫ cōſultū hi qͥ ſecū magiſtratū gerebant: ſtatuerūt vt fieret in vrbe generalis ꝓceſſio: in qua oēs religioſi ꝯuenirēt. Statuto aūt die bonifaciꝰ ip̄e et vniuerſa nobilitasvrbis ſeſe collocauerūt in loco quodā vbi meretricē illā ſtare voluerūt Procedentibꝰ ergoſingulis fratibꝰ tandē trāſeunte magiſtro vincentio: illi nobiles interrogauerūt eā an illeeſſet cū quo dormierat: nō inquit illa. Et adueniente illo qͥ ſcelus ꝑpetreuerat. Illa digito eū demonſtrans. Ecce inqͥt iſte eſt ille frater ingratus. finita itaqꝫ ꝓceſſione bonifaciꝰceteriqꝫ nobiles: infamatorē aduocauerunt.Qui peccatū ſuum celare nō valens: publicecōfeſſus eſt. pergenſqꝫ ad beatū vincentiumqui adhuc factū ignorabat: ab eo cū lachrymis veniā poſtulauit et obtinuit.¶ De ſingulari excellentia predicatōis beativincentij qͥ et multis annis ⁊ diuerſis ppl̓is