vocetur quod et factum eſt. In infantia ſuaquietus erat et aſpectu decorus: et grandiuſculus factus frequentabat eccleſias: audiebatqꝫ libenter p̄dicantes quoꝝ geſta et vocēmotuſqꝫ quaſi predicās alijs pueris referebat. Tandē lr̄is traditꝰ euaſit in virū doctiſſimū. Ita vt inter eos qͥ valentie ph̓iam: theologiamqꝫ ꝓfitebant̉: ſummus oīm haberet̉.Dum aūt decimūmoctauū attigit annū: pater eius allocutus eſt eū dicens: vt ex tribuseligeret vnū: aut vxorē duceret: aut ad romanam curiā ꝑgeret vt ibi exaltaret̉: aut ordinēfr̄m p̄dicatoꝝ intraret. Cui vincentiꝰ rn̄ditaīo iam diu cōcepiſſe vt ſancti dn̄ici ſuſciperet habitū: quē pater ad matrē duxit: eiqꝫ filijꝓpoſitū indicauit. Cū benedictōe itaqꝫ vtriuſqꝫ parētis: ad cōuentū fratrū p̄dicatoꝝ acceſſit: qui eū letātes ad ſacrū ſuū ordinē receperunt. ¶ Secūdo fuit idoneus beatus vincētius ad predicandū verbū dei rōne ſciētie excellentis. Quāta debeat eſſe predicantiū ſcīa.dixi in quadrageſimali noſtro ī ſermone deverbo dei. Sufficiat igit̉ in hoc loco exprimere: qͣꝫ fuerit doctus beatus vincentiꝰ. Ip̄enāqꝫ poſt ſuſceptū habitū orōni et lectioni ſetotū dedit. Et cum eius doctrina nota eſſet aio dicinipriore cōuentus iniunctū fuit ei: vt ꝓ fratrūIurubiloadoleſcentuꝫ ꝓfectu de dialectica et de ph̓iaaliqͥd legeret. qd̓ cū humiliter iocūdeqꝫ acceptaſſet: rumor impleuit aures multoꝝ ciuiū.Et ad eius lectionē multi ſeculares cōfugerunt audiebantqꝫ eum legentē ſupra ſeptuaginta. In quo exercitio tres cōtinuos annoſcōſumpſit. poſtmodū miſſus fuit barchinonam: et inde hileridā in quibus ciuitatibꝰ eotꝑe florebant ſtudia liberalium diſciplinarūTandē cum theologie dediſſet operā: vigeſimumoctauū annū agens magiſtrali coronafuit inſignitꝰ: poſtea redijt valentiā. Ubi honorifice ſuſceptus eſt: et ꝑ ſex annos publicelegit et p̄dicauit. Ad quē etiā ex vicinis ciuitatibus multi cōfluebant vt eū et predicantēaudirent: et ſub tam inſigni litterarū ⁊ morūp̄ceptore ꝓficerēt. Inter hec tꝑa venit valentiam: petrus de luna cardinalis .ſ. clemens qͥclemens electus fuerat in fundenſi ciuitate:ab illa ꝑte cardinaliū: que diſceſſerat ab vrbanō ſexto. Is ergo petrus miſſus erat legatuad Carolū francoꝝ regē qui audita fama beati vincentij eum ſecū duxit: ac tamdiu tenuit donec ꝑacto legationis tꝑe ad ip̄m pontificem redijt. Tantū auteꝫ fuit grata cardinalivincentij cōuerſatio: ꝙ vix multis p̄cibꝰ impetrare potuit licentiā: vt rediret valentiamad conſueta legendi et predicandi exercitia.¶ Tercio fuit idoneus beatus Uincentiusad predicandū verbū dei rōne vite reſplendētis. Fuit equidē vita eius virtutū ſplendoredecorata. Nam qͣꝫtum ꝑtinet ad carnis mortificationē. xlij. annis cōtinuis ieiunauit exceptis dn̄icis diebus. Et ſextis et quartis ferijs in pane et aqua: a quo ieiunio nūqͣꝫ abſtinuit: niſi qn̄qꝫ ex corꝑis infirmitate. Itinerabat diſcurrendo nō equitans: ſed ꝓprijs pedibus: cōtentꝰ ſolo baculo quē manu geſtabat.Idqꝫ fecit vigintiduobꝰ annis. Sed poſteaex quadā infirmitate ſuperueniente in tibiagrauior effectus fecit ſibi perquiri aſinū quovehebat̉ quotiēs de ciuitate in ciuitatē volebat ꝓficiſci. A tempore aūt quo cepit euāgelizando diſcurrere: vſqꝫ ad extremū vite ſueterminū: nunqͣꝫ niſi aut ſuꝑ ſarmentorū autpalearū: aut hmōi rerū ſtraminibꝰ: aut pauꝑeſacculo modica lano pleno cū eiſdem veſtibꝰquibꝰ indutus erat dormiebat. A prima inſuꝑ adoleſcētia vſqꝫ ad vite ſue terminū: ſingulis noctibus corpus ſuū diſciplinis flagellabat. Et ſi forte egritudinis impedimento facere nequiuiſſet: hoc a ſuis fidelibus ſocijs fieri volebat. Quid de illius humilitatedicemus: que tanta: vt quaſcūqꝫ dignitateseccleſiaſticas animoſus effugerit. Nā nec dignitatē cardinalatus voluit acceptare. Defuncto nāqꝫ clemente auinioni: creatus fuitpetrus de luna: qui fuit benedictus. xij. A qͦper litteras vocatus fuit ſanctus vincentiuset cōfeſſor eius factus: ac magiſter ſacri palatij. Et qm̄ romana eccleſia tunc ſciſmate fluctuabat. Erātqꝫ tres pontifices. vicꝫ ip̄e benedictus. xij. gregoriꝰ. xij. ⁊ Iohānes. xxiij.Facto cōcilio cōſtantienſi in quo creatus fuit papa Martinus quintus. Cū renunciaſſent Gregoriꝰ et Iohannes: beatus vincentius ꝓ pace ⁊ vnitate eccleſie ſuaſit benedictovt et ip̄e cederet. qd̓ cum ille facere recuſaretlicentiā petijt diſcedendi. Pontifex vero aduocatis multis ex p̄latis qui eiꝰ curiā ſequebantur: paratoqꝫ rubeo pileo: voluit eū facere cardinalē: at ille gratias ei referēsⁱ oblatuꝫſibi honorē penitus recuſauit: et licentiaꝫ petijt quā tandē obtinuit: vt pergeret ad diuerſas mundi partes p̄dicans regnū dei. quāteaūt fuerint munditie ⁊ puritates qͣꝫtumue caſtitatē dilexerit: oſtendūt precipue duo exempla: que de ip̄o veriſſime recitant̉. Primū eſt:ꝙ dum ip̄e predicabat valentie. Mulier quedam capta fuit amore ip̄iꝰ: que fingens aduerſam valitudinē atqꝫ in lecto decubēs vincentium vt ei confiteretur poſtulabat aduocari: qui veniens ad eam intranſqꝫ cameramb b iII