predicauit dn̄o cooperante: et ſermonē mira¶ Tapitulū. ij.culis cōfirmante.Ecundū myſteriū ꝯtemplandū de p̄dicatione ſctī vincentij d̓r ſingularitatis.Fuit equidē p̄dicatio eiꝰ ſingularis et excelentiſſima valde maxime ꝓpter tria.Primo ꝓpter cōtinuationē.Scd̓o ꝓpter cōmunicationē.¶ Tercio ꝓpter cōfirmationē.¶ Primo p̄dicatio eiꝰ fuit cōtinuata ꝑ plures annoſ. Nā licꝫ an̄ in multis locis verbūdei euāgelizaſſet: tn̄ a triceſimooctauo ſue eratis anno: cepit ſuarū p̄dicationū cōtinuū exercitiū ꝑſeuerauit vſqꝫ ad ſeptuageſimūquintum annū vite ſue: quo ex hac luce migrauitIn hoc aūt diſcurſu rerū ſuarū ordo talis fuit. Nocte quinqꝫ horas quieti tribuebat: reliquas ꝑtes noctis aut orōnibꝰ aūt ſacris lectionibus occupabat. Mane vero ad locuꝫquo ppl̓i euangelizaturū expectabāt ſe cōferebat. primūqꝫ ip̄e miſſam cantādo celebrabat:deinde p̄dicabat: poſtea volens ſatiſfacere deuotioni populoꝝ: eis manus oſculandas p̄bebat: oblatoſqꝫ ſibi infirmos cruce ſignabat. Dicebatqꝫ. Signa aūt eos qͥ crediderinthec ſequent̉. Suꝑ egros manus imponentet bn̄ habebūt: deinde adijciebat. Ieſus marie filius mūdi ſalus et dn̄s: qͥ te traxit ad fidem catholicā te cōſeruet in ea ⁊ beatū faciatet ab hac infirmitate te liberare dignet̉. amē.Poſtea cibū cū dei benedictōe ſumebat. nūqͣꝫvoluit niſi vno ferculo vti. ab eo anno qͦ religionē ingreſſus ē: vſqꝫ ad terminū vite a carnibus ſꝑ abſtinuit: vinū multa aqͣ cōmixtuꝫſꝑ ſumebat. ¶ Scd̓o p̄dicatio ſancti vincentij fuit excellēs et ſingularis: rōe cōicationisqꝛ fuit multis ppl̓is et gentibꝰ cōicata. Regiones enī in qͥbꝰ p̄dicauit hec fuerūt. Cathalonia. Regnū valentie. Aragonia. vniuerſa hiſpania in qͣ ſūt portugalia: gallitia: nauarra.Predicauit etiā in gallia: in comitatū tholoſano: in linguadoch: in delphinatū: in auinione: in ſabādia: in aluernia: in hibernia: inburgundia: in normandia. Iuitqꝫ ad inſulāmaioricarū: ad an gliā: ad ſcociam deſcendit:In italiā: et vniuerſā regionē pedis montisluſtrans: demū venit vſqꝫ ianuā ſemꝑ euāgelizans: Predicauit etiā alexandrie: vbi interfuit ſctūs Bernardinꝰ tunc adoleſcens de qͦip̄e vincētiꝰ publice retulit ꝓphetico ſpū. Futuꝝ illū in breui totiuſ lumē italie: qd̓ ſecutūeſt. Sctūs quidē vincentiꝰ. xxx. annis obijtpriuſqͣꝫ ſctūs bernardinꝰ. Et ſctūs bernardinus canonizatꝰ ē quinqꝫ ānis priuſqͣꝫ ſctūsvincētius. ¶ Tertio predicatio ſctī vincētijfuit ſingularis rōne cōfirmationis quia fuitmultis miraculis cōfirmata. Ex quibus aliqua referamꝰ. Diſcedente viro dei ex vico q̄ ēciuitas catalonie: et verſus barchinonā ſe cōferente ad quoddā hoſpitiū declinauit. Illivero quibꝰ erat cura de refectione: interrogauerūt hoſpitē: ſi quid ſibi eſſet qd̓ viro dei ceteriſqꝫ eū comitantibꝰ comedendū apponeretHoſpes rn̄dit. nihil ſibi eſſe niſi parū farineparūqꝫ vini in dolio Illi rn̄derūt: ex farina q̄tibi eſt cōficias tot panes: qͦt potes: vt ſaltimcibari poſſit hic ſeruus dei: et aliqui nobilesqui eū comitant̉: vinū quoqꝫ de dolio extractū iuſſerūt reponi: in quodā ligneo vaſe: qd̓ab illiꝰ loci incolis portatoria vocat̉. O portuno itaqꝫ tꝑe cepit btūs vincentiꝰ ſeſe ad diſcūbendū accīgere. At viri p̄dicti ei nūciauerūt neqꝫ panē neqꝫ vinū vniuerſe ml̓titudinipoſſe ſufficere Ꝙ cū audiuit vir ſctūs d̓ ſumma dei liberalitate ꝯfiſus: iuſſit eis ne cui dicerēt aliud: ſed panes quos habebāt quomōmeliꝰ poſſent ml̓titudini diſtribuerēt: vinūvero in portatoria poſitū: ab oībꝰ quēadmodū cōſueuerant ſumi ꝑmitterent. Cepit indebenedictōe facta cū vniuerſa multitudine ferme triū miliū hoīm diſcūbere. Mox aūt dūpanes qui erāt quindecim diſtribuerent̉ vinumqꝫ ſumeret̉: nō ſolū ex eoꝝ multiplicatione eſt illa multitudo ſatiata: ſꝫ etiā ip̄m vinūqd̓ fere acetū erat: in optimū mutatū eſt. Qd̓vbi ꝑpendit hoſpes humi ꝓſtratus a beatovincentio benedici poſtulauit: quo viſo miraculo oēs deo gratias retulerūt. Altera vero die hoſpes prima luce cōſurgens: paranſqꝫ ꝓ farina et vino ad vrbē velle ꝓficiſci: arcam farina ⁊ doliū optimū vinū vſqꝫ ad ſummū plenū ꝯperijt. Aduocatis deinde nōnullis tranſeuntibꝰ eis rē geſtā narrauit. Predicante beato vincentio in quadā villa ꝯtīgitvt narraret factū illud mirabile quo fert̉: ſancta margarita diabolū in humana ſpecie ſibi apparentē humi ꝓſtrauiſſe. Erat inter eosqui virū dei ſequebātur: adoleſcens quidamlombardus cuiꝰ erat ml̓ta ſimplicitas. Ideoaudiēs duellū illud cepit intra ſe dicere. Sideus aliqn̄ ꝑmiſerit vt viſibili ſpecie diabolꝰmecū certare voluerit eū cōſimili mō ſternaꝫ:tantūqꝫ pedibꝰ calcabo quouſqꝫ eū ſuperauero. Ideo circa primā et vigeſimā horā ex villa egrediēs captatoqꝫ ſibi oportuno loco adorandū genua flectens petijt a deo ſibi cōcedi vt diabolū viſibili forma ei apparere ꝑmittat: de quo poſſet victoriam reportare. Interhec venit mulier quedā falcē manu deferensmiſſa ad metendū ferraginē qua ibidē camb b ij46 T