illum de inobedientia ⁊ diffidentia increpāsſeſe in orōe dedit et cōtinuo quoddā magnūdolium quod ibi erat vacuū oleo plenū fuit.Quod adeo excreuit vt per pauimentū effunderetur. Sunt et alia eius miracula q̄ p̄termittimus ne ꝓlixitate dicendi tedium audientibus ingeramus. ¶ Secūdo colligimꝰperfectionē ſanctitatis beati benedicti ex ꝓphetica illuſtratione: habuit quidem lumenꝓpheticum: vt cognoſceret ea que naturalitercognoſci nō poſſunt. Sicut probatur multis exemplis. ¶ Primum exemplum eſt deplacido quem rapuerāt aque. Cum enī illepuer et monachus ad hauriendā aquā egreſſus in fluuiū cecidiſſet: et pene aqua illum invnius curſu ſagitte retraxiſſet vir dei in cellacōſiſtens hoc in ſpiritu ſtatim cognouit. Etmaurū vocans: quid puero acciderit indicauit. ac vt ad ip̄m eripiendū pergeret imperauit. Accepta benedictione cōcitus maurusſurrexit: et quaſi per terrā ſe exiſtimans ambulare ſuꝑ aquas vſqꝫ ad puerū venit: eumqꝫper capillos tenens de aqua extraxit. Qui advirū dei veniens retulit quid acciderat. Qd̓benedictus non ſuis meritis ſed obedientiemauri deputabat. ¶ Secundū exemplū fuit de pane venenato quē cognouit. Nā quidam preſbyter florentinus noīe: viro dei inuidens ad tantā deuenit inſaniā ſiue malitiāvt panē veneno infectū viro dei tanqͣꝫ ꝓ benedictione tranſmitteret. quem ſanctus gratāter accepit: et coruo qui de eius manu panem accipere cōſueuerat ip̄m ꝓiecit dicens.In noīe ieſu xp̄i hunc panem tolle: et eum intali loco vbi a nullo hoīe ſumi valeat ꝓijce.Tunc coruus aperto ore et expanſis alis circa eundē panē cepit diſcurrere atqꝫ clamareac ſi aperte diceret. et obedire ſe velle et iuſſaimplere nō poſſe. Cui ſanctus iterū atqꝫ iteꝝp̄cipiebat dicens. Leua leua eum ſecurus acip̄m vt dixi ꝓijce. Qui eum tollens poſt treshoras redijt: et de manu eius annonā quā cōſueuerat accepit. ¶ Terciū exemplū fuit deſpatario totile. Totila enī rex gothoꝝ exꝑirivolens vtrū vir dei ſpiritū ꝓphetie haberet:cuidam ſuo ſpatario veſtimenta regalia tribuit et cum omni apparatu regio eum ad monaſterium ſancti benedicti deſtinauit: quē ille venientē cōſpiciens dixit. Fili pone ponequod portas nō eſt tuum. qui ꝓtinus in terra cecidit: et quia tanto viro illudere preſumpſiſſet expauit. Cūqꝫ redijſſet ad totilā retulit que viderat et audierat. Tunc acceſſit totilas ad ſanctum benedictū: cui ille multa pre-dixit: ſicut diffuſius ponit Grego. in. ij. librodialogoꝝ. ¶ Quartū exemplū fuit de pueroabſcondente flaſconē vini. Quidā enim virduos flaſcones vini per quendā puerū miſitſancto benedicto. Sed ille in via vnum abſcondit et aliū detulit. vir autē dei vinū cumgratiarū actione ſuſcepit. et deſcendentē puerum admonuit dicēs. Uide fili ne de illo flaſcone quē abſcondiſti bibas. ſed inclina eumcaute et inuenias quid intus habes. Qui cōfuſus valde ab eo exiuit: et reuerſus volensadhuc ꝓbare quod audierat cum flaſconeminclinaſſet de eo protinus ſerpens exiuit.¶ Quintū exemplū fuit de monacho tenente.lucernā. Dum enī quadā vice vir dei ſero cenaret: quidā monachus nobilis genere ei aſſiſtens et lucernā tenens ꝑ ſpiritū ſuꝑbie intra ſe cogitare cepit. Quis eſt hic cui manducanti aſſiſto: lucernā teneo: ſeruitiū impendoqͥs ſum ego vt iſti ſeruiā. Cui ſtatim vir deiait. Signa cor tuū frater quid ē qd̓ cogitasvocatiſqꝫ fratribus lucernā iuſſit de manibꝰeius tolli ip̄m vero ad monaſteriū accedere ⁊quietum ſedere. ¶ Tercio colligimus ſanctitatem beati benedicti ex mundi cōmotione:mira res eſt ꝓfecto ꝙ audito nomine ſanctibenedicti reges principes et populi chriſtiani ad tantam deuotionē erga illuꝫ exarſerintvt in toto terraruꝫ orbe tam ſumptuoſa ⁊ dotibus copioſiſſimis ditata cōſtruxerint monaſteria. Quorum primū et aliorum caputeſt monaſterium montis caſſini. Nam ad illum monteꝫ ꝑuenit ſanctus benedictus. Ettemplū appollinis quod ibi ſitum erat in honorem ſancti iohannis baptiſte oratoriū fabricauit: et circum adiacentē populuꝫ ab idolatria cōuertit. Illum autē montē totum exintegro cum omnibus pertinentijs eius: etcaſtra villas et poſſeſſiones donauit ſanctobenedicto tertullus nobiliſſimus romanusex gente flauia pater placidi. Nam ex vxoreſua que erat ex familia octauie gentis habuittres filios ſcꝫ. placidum euticium et victorinum: et vnā filiā nomine flauiam. Qui audita fama ſancti benedicti qui apud ſublacummorabatur: acceſſit ad euꝫ: obtulitqꝫ ſibi placidū iam ſeptennē: eoqꝫ relicto et benedictiōeaccepta a ſancto viro dei romā redijt. Poſtqͣꝫ vero ſenſit beatum benedictū ad montemcaſſinū perrexiſſe iuit ad eum cuꝫ multis nobiliſſimis romanis. Et tunc fecit donationēprefatam. Donauit etiā et multas poſſeſſiones quas habebat in ſicilia. Cum aūt placidus ad etatē peruenit virilē miſit illū beatus