benedictus in ficiliam cum quibuſdā alijs:qui capuam veniēs a ſancto germano epiſcopo benigne ſuſceptus multa ibi miracula fecit. Nam primiceriū eccleſie capuane dolore capitis oppreſſum ſanauit: rogatus quidēab eo vt ꝓ ſe oraret. dixit ei. In noīe ieſu xp̄icuius virtute ab aquis quibus trahebar ereptus ſum: adiutuſqꝫ meritis patris mei benedicti: ſi fidē habes tante credulitatis reſtituat te deus priſtine ſanitati. Liberauit et vnūcecū atqꝫ filiū cuiuſdā mulieris in vltimis laborantē: venit deinde beneuentū ſuſceptꝰ aſancto marſiano ep̄o vbi liberauit claudumcum ſcabellis ambulantē ſuꝑ genua: poſteatranſtulit ſe canuſiū ad ſanctu ſabinū epiſcopum: inde acceſſit regiū ad ſanctū ſiſiminumepiſcopū: tandē applicuit meſſanā. Et ibi deredditibus portus et poſſeſſionū patris qͣsdonauerat ſancto bn̄dicto fecit edificari monaſterium in honorē ſancti iohannis baptiſte. Quo cōpleto poſt multa ſigna que deusper illum fecerat martyrij coronā adeptꝰ eſt.Nam venerant ad eum videndum fratreseius euticius et victorinus ac ſoror flauia cūmultis alijs ex vrbe. Et ecce quidā manucha capitaneus: abdale ſarraceni qui tunc toti hiſpanie p̄ſidebat cū claſſi minutiſſima cepit portum meſſane fregit monaſteriū et captos placidū et fratres ac ſororē virginē: cogebat abnegare fidem. Quod cum illi facererennuiſſent poſt dies aliquos flagellatos etceſos iuſſit tandē decollari. Diximus iſta vtagnoſcat vnuſquiſqꝫ qͣꝫ admirabilis fuit ſanctitas patris Benedicti: quē vt ſuperiꝰ enarrauimus tot inſignes viri deuotione p̄cipuacoluerunt.¶ De felici tranſitu patris benedicti: qui diēſui obitus predixit: et de mira ip̄ius deuotione et qualiter eius gloria fuit duobus monachis reuelata.¶ Capitulū. iij.Ercia p̄rogatiua ſancti benedicti quare eius memoria in benedictōne eſt dicitur vite pn̄tis cōſummatio. Nam ſicut ſancte vixit: ita et ſanctiſſime vite pn̄tis curſumexpleuit. In eius quippe felici tranſitu triaoccurrerūt ſanctitatē eius p̄ſignantia.Primū fuit vera p̄nunciatio.Scd̓m ſingularis deuotio.¶ Terciū diuina reuelatio.¶ Primū fuit vera p̄nunciatio. Eodē quidēanno: quo de hac vita vir dei erat exiturus:obitus ſui diē fratribus nunciauit. Ante ſextum vero diem ſui exitus aperiri ſibi ſepulcrum iuſſit. Et licet ſapiens dicat Eccleſiaſtes. ix. c. Neſcit homo finē ſuū. Et ꝯmunisextat ſentētia ꝙ nil incertius hora mortis: illud nihilominꝰ intelligendū eſt ẜm cōem legem. Sed pleriſqꝫ deus ex priuilegio ſpeciali voluit diē ſui exitꝰ reuelare. ¶ Secundūqd̓ occurrit in tranſitu beati benedicti dicit̉ſingularis deuotio. Febribus nāqꝫ correptꝰcū per ſingulos dies languor ingraueſceret:ſexto die in oratoriū ſe portari fecit. Ibiqꝫ exitum ſuū dominici corporis ⁊ ſanguinis ꝑceptione muniuit. atqꝫ inter diſcipuloꝝ manꝰimbecillia mēbra ſuſtentans erectis in celuꝫmanibus ſtetit et vltimū ſpiritū inter verbaorōnis efflauit. ¶ Terciuꝫ quod occurrit intranſitu beati benedicti dicit̉ diuina reuelatio. Ip̄a quippe die duobus fratribus vni incella moranti: alteri lōge poſito reuelatio eadem monſtrata eſt: viderūt nāqꝫ viā pallijsſtratā atqꝫ innumeris coruſcantē lam padibꝰa cella ſancti benedicti verſus orientē vſqꝫ adcelū tendentem. Cui venerando habitu virquidā clarus aſſiſtens: cuius eſſet via quamcerneret inquiſiuit. Qui cum neſcire ſe diceret ait: hec eſt via qua dilectus deo benedictꝰcelū aſcendit. Sepultus vero eſt in oratorioſancti iohannis baptiſte: qd̓ deſtructa eccleſia appollinis ip̄e cōſtruxit. anima vero illatantis redimita virtutibꝰ de quibus p̄dictūeſt cum xp̄o letatur in vita beata: ad quā nosip̄e ieſus perducat qui eſt benedictus in ſecula ſeculoꝝ. Amen.¶ Sermo quinquageſimū ſoctauus de ſancto Dominico inſtitutore ordinis ſacri predicatorum.Agnus vocabitur in regno celoꝝ. Scribunturhec verba matth̓. v. c. que tn̄ ſancto dominico appropriari pn̄t. Fuit quondāſalutatus magnus a grecis alexander macedo. qꝛ breui ſpacio et parua manu totū fereſubegit orientē. Pompeus etiā dux p̄clariſſimus dictus eſt magnus a romanis ob rerūgeſtarū magnitudinē. Nam ẜm Horoſiū vigintiduos reges orientales et populos innumerabiles ſubdidit romane reipublice. Obquod Lucanus ip̄m de ſe ſic inducit loquēAnte bis exactū qͣꝫ cinthia cōderet orbē.tem.Omne fretū metuēs pelagi pyrata reliqͥt.Anguſtāqꝫ domū terrarū a ſede popoſcit.Idē ꝑ ſithici querēs diuortia ponti.Indomitū regē romanaqꝫ fata morantē.Ad mortē ſcijlla felicior ire coegiPars mihi nulla vacat mūdi ſꝫ tota tenet̉.Terra meis quocūqꝫ iacet ſub ſole tropheis.46 7